All Chapters of Maid At Your Service:Mr.Billionaire's Biggest Regret: Chapter 101 - Chapter 110

"Tanggapin mo na kasi ang posisyon, Ayesha, bago pa kita buhatin papuntang boardroom ngayong minute na 'to!"Napatitig ako kay Keith habang dahan-dahan siyang umaayos ng upo sa edge ng plush velvet sofa sa opisina ko. Nakahawak siya ng tasa ng chamomile tea, but his intense brown eyes were completely locked on me. May maliit pang bandage sa ilalim ng polo niya mula sa emergency chest surgery niya last week, pero ang lakas ng aura niya. Kakalabas lang niya ng hospital, pero strictly no chill pa rin ang datingan ng ex-billionaire na 'to."Nababaliw ka na ba talaga, Keith?" tanong ko sabay pat ng magkabila kong pisngi, completely shookt sa appointment letter na nakalapag sa mahogany desk ko. "Ako? As in ako talaga? Executive Director ng Kiara Foundation?! For real?! Hello, baka nakakalimutan mo, naging housemaid mo ako sa mansion niyo few months ago!""And you were also the top-tier Lead Cyber Engineer na nagligtas sa buong AyalaTech at sa gobyerno mula sa cyber collapse," mabilis niyang

"Hawakan mo nang mahigpit ang mga bulaklak na 'yan, Ayesha, dahil ngayong araw, haharapin natin ang pinakamalaking dahilan kung bakit tayo nagtagpo."Napatitig ako kay Keith habang dahan-dahan siyang bumabababa mula sa gilid ng sasakyan. Hawak niya ang isang malaking boquet ng mga puting liyos habang ang kanang kamay niya ay mabilis na humahawak sa balikat ko. Ang hangin sa ibabaw ng pribadong sementeryo ay napakalamig, nagpapalipad sa dulo ng aking buhok habang nakatingin kami sa berdeng damuhan sa aming tapat."Nanginginig ba ang mga kamay mo, Keith?" pabulong kong tanong habang isinusuot ko ang aking mga daliri sa kanyang palad para pigain ito nang maingat."Bahagya... pero hindi dahil sa takot," seryoso niyang sagot habang itinataas ang ating mga nakalapat na kamay upang halikan ang likod ng aking palad. "Nanginginig ako dahil sa wakas... dadalhin kita sa tapat ng kapatid ko na wala nang dalang kasalanan at pagpapanggap.""Kaya natin 'to nang magkasama," nakangiti kong pakiusap ha

"Nandito pa rin pala 'to... ang perang pambayad sa lahat ng kasalanan ko."Dahan-dahan kong inilabas mula sa pinakailalim ng aking vintage leather trunk ang tanging bagay na nagpabago sa aming dalawa ni Ayesha. Nanginginig ang aking mga daliri habang hinahawakan ang lukot at medyo kupas na tela ng lumang maid apron. Iyon ang mismong apron na pilit kong ipinasuot sa kanya noong mga araw na nabulag ako ng matinding poot at maling hinala."Sir Keith... siguraduhin niyo pong handa na kayo sa gagawin ninyo," pabulong na wika ng matandang butler na nakatayo sa may pinto ng aking study room. "Napakalalim ng sugat na dinala ng apron na 'yan sa puso ni Ma'am Ayesha.""Alam ko, Mang Thomas... at gagamitin ko ang mismong bagay na 'to para tuluyang gamutin ang sugat na 'yon," seryoso kong sagot habang inilalapat ko ang aking palad sa magaspang na tela. "Hindi ko pwedeng ibaon na lang sa limot ang nakaraan nang hindi ko ipinapakita sa kanya na wala na akong anumang ikinahihiya sa pagiging dating a

"Bakit kailangan pa natin balikan ang pasilyong 'to, Keith... kung wala namang magandang naidulot ang bawat sulok nito sa buhay natin?"Inihinto ni Ayesha ang kanyang paglakad sa mismong gitna ng napakahabang corridor na patungo sa staff quarters. Nakakapit nang napakahigpit ang dalawa niyang kamay sa aking mga daliri, habang ang kanyang boses ay nanginginig sa pait at takot. Ang bawat hakbang namin sa malaking mansyon ay nag-iiwan ng echo sa matataas na pader, at ang mga lumang chandelier sa itaas ay nagtatapon ng malamig na liwanag sa aming paligid."Dahil dito sa pasilyong 'to kita unang sinigawan nang walang dahilan, Ayesha..." pabulong kong sagot habang dahan-dahan akong humaharap sa kanya, inilalapat ang dalawa kong palad sa kanyang malamig na mga pisngi. "Dito kita ginipit, dito kita pinaiyak, at dito ko ginawang impiyerno ang bawat segundo ng buhay mo noong ako ang mayabang at nagmamataas mong amo.""Keith, pakiusap... huwag mo nang isa-isahin 'yung mga araw na 'yun," lumuluha

"Huwag mong sasabihing may isa ka pang mamahaling brilyante diyan sa bulsa mo, Keith Ayala!"Napatitig ako kay Ayesha habang nananatili akong nakaluhod sa maalikabok na semento ng kanyang lumang kwarto sa staff quarters. Ang kanyang mga mata ay nanlalaki sa gulat, pumapatak ang mga luha sa kanyang namumulang pisngi habang pilit siyang tumatawa sa gitna ng matinding emosyon at kilig. Dahan-dahan kong inilabas ang isang maliit na dark blue velvet pouch mula sa loob ng aking leather jacket, nakatitig nang diretso sa kanyang mga matang puno ng pagnanasa, pagmamahal, at pag-asa."Maling-mali ka diyan, Executive Director," pabulong kong sagot habang binubuksan ko ang tali ng pouch gamit ang aking mga daliri na bahagyang nanginginig sa matinding kaba. "Walang limang-karat na dyamante rito. Walang mamahaling hiyas mula sa mga sikat na alahera sa Europa na kayang bumili ng kahit anong kumpanya.""Ano 'yan, Keith? Huwag mo nga akong bitinin nang ganito!" nanginginig niyang tanong, agad na idini