Semua Bab ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด: Bab 41 - Bab 50

​การก่อสร้างคฤหาสน์อิฐแดงดำเนินไปอย่างราบรื่นและรวดเร็ว ช่างก่อสร้างทั้งห้าคนทำงานถวายหัวชนิดที่แทบจะไม่ยอมหยุดพักดื่มน้ำ เพราะข้าวสวยร้อนๆ และหมูสามชั้นตุ๋นที่ซูอวี้หลันนำมาเลี้ยงดูปูเสื่อนั้น มันคือพลังงานชั้นเลิศที่ต่อให้มีเงินก็หาซื้อกินตามใจชอบไม่ได้​เช้าวันนี้ ลุงหลี่หัวหน้าช่างและลูกมือเริ่มทำการขุดแนวดินลึกบริเวณด้านข้างบ้านดินเดิม เพื่อเตรียมเทฐานรากและวางแนวคานสำหรับก่อกำแพงอิฐแดงปีกซ้าย​จอบและเสียมถูกฟันลงบนพื้นดินรกร้างครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงจอบกระทบกรวดหินดังสลับกับเสียงหอบหายใจของคนงาน​กึก! แกรก!​จู่ๆ เสียงเสียมในมือของลูกมือหนุ่มก็กระทบเข้ากับวัตถุบางอย่างที่ฝังอยู่ใต้ดินลึก เสียงของมันทึบและแน่น ไม่เหมือนเสียงกระทบหินทั่วไป​"ลุงหลี่ ข้าขุดเจออะไรบางอย่างครับ คล้ายๆ ก้อนหินขนาดใหญ่ แต่ผิวมันลื่นๆ" ลูกมือหนุ่มตะโกนบอก พลางใช้มือโกยดินโคลนรอบๆ ออก​ลุงหลี่วางจอบในมือแล้วเดินเข้าไปดู ชายสูงวัยย่อตัวลงพินิจมองวัตถุที่โผล่พ้นดินขึ้นมาเพียงครึ่งเดียว สีของมันเป็นสีน้ำตาลเข้มเคลือบเงา มีลวดลายสลักจางๆ ที่ถูกโคลนพอกทับไว้​"นี่มันไม่ใช่หินนี่นา มันคือไหดินเผาโบราณ!" ลุงหล

​จักรยานเฟยเกอพรางโคลนแล่นฝ่าลมหนาวเข้าสู่ตัวอำเภออย่างราบรื่น จ้าวฉือจอดรถไว้ที่ลานหน้าสหกรณ์อุปโภคบริโภคเช่นเคย วันนี้มีชาวบ้านมาจับจ่ายซื้อของบางตากว่าปกติเพราะอุณหภูมิที่ลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว​ซูอวี้หลันเดินนำหน้าชายหนุ่มเข้าไปในอาคารสหกรณ์อย่างผ่าเผย หล่อนมีตั๋วอุตสาหกรรมสำหรับซื้อจักรเย็บผ้าและนาฬิกาข้อมือที่ได้มาจากผู้จัดการหวังอยู่ในกระเป๋า บวกกับเงินหยวนเป็นปึก วันนี้หล่อนตั้งใจจะมาเหมาของชิ้นใหญ่เพื่อเอาไปประดับบารมีคฤหาสน์หลังใหม่​ทว่าเมื่อเดินไปถึงแผนกเครื่องใช้ไฟฟ้าและเครื่องจักรกล พนักงานขายหญิงหน้าตาง้ำงอคนหนึ่งก็ปรายตามองเสื้อผ้าฝ้ายตัวโคร่งที่ดูซอมซ่อของซูอวี้หลันด้วยหางตา​"แผนกนี้ขายแต่ของชิ้นใหญ่ราคาแพง ถ้าจะซื้อเข็มกับด้าย ให้เดินไปแผนกเบ็ดเตล็ดฝั่งนู้น" พนักงานหญิงเอ่ยเสียงห้วน หยิบตะไบมาตะไบเล็บอย่างไม่ใส่ใจ​ซูอวี้หลันไม่ได้โกรธ หล่อนชินกับมารยาทการบริการยอดแย่ของพนักงานรัฐในยุคนี้แล้ว เด็กสาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบตั๋วอุตสาหกรรมสองใบและเงินหยวนปึกใหญ่ออกมาวางปังลงบนตู้กระจก​"ฉันต้องการซื้อจักรเย็บผ้ายี่ห้อเฟยเหรินหนึ่งหลัง และนาฬิกาข้อมือเซี่ยงไฮ้สำหรับผู้

​คำประกาศไล่ออกกลางอากาศของซูอวี้หลัน ทำเอาต้าหนิวที่กำลังนั่งไขว่ห้างกร่างอยู่ถึงกับสะดุ้งสุดตัว ยาเส้นในมือร่วงหล่นลงพื้น เขาเบิกตากว้างมองเด็กสาวที่กล้าหักหน้าเขาต่อหน้าคนงานคนอื่นๆ​ความจริงแล้ว สาเหตุที่วันนี้ซูอวี้หลันอารมณ์เสียและเด็ดขาดกว่าปกติ เป็นเพราะเหตุการณ์ระทึกขวัญที่เพิ่งเผชิญมาหมาดๆ ระหว่างทางปั่นจักรยานกลับมาจากตัวอำเภอ​แม้หล่อนจะรอบคอบใช้ผ้าใบคลุมจักรเย็บผ้าจนมิดชิด แต่ขนาดที่ใหญ่โตของห่อผ้าก็ยังดึงดูดสายตาเคลือบแคลงจากชาวบ้านตลอดสองข้างทาง ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่ปั่นผ่านสี่แยกหน้าสถานีรถไฟ กลุ่มวัยรุ่นสวมปลอกแขนแดงที่เรียกตนเองว่าทหารแดง ได้เป่านกหวีดเรียกตรวจค้นห่อผ้าใบของหล่อนเข้าจริงๆ!​ในวินาทีเฉียดตายนั้น หากไม่ได้รังสีอำมหิตของจ้าวฉือ และการแอบแง้มสมุดประจำตัวทหารปกแดงออกมาข่มขวัญพวกนั้นไว้จนชะงัก หล่อนคงต้องเผชิญหน้ากับการตรวจสอบที่อาจทำให้สูญเสียของล้ำค่า และโดนข้อหานายทุนจนต้องไปนอนในค่ายกักกันแล้ว​เหตุการณ์นั้นตบหน้าเรียกสติอดีตเซลส์สาวอย่างจัง หล่อนตระหนักได้ว่าตัวเองยังคงประมาทเลินเล่อกับกฎเกณฑ์ของยุคเจ็ดศูนย์มากเกินไป ความกดดันและความหวาดระแวงที่สะสมมา

​ตกดึกคืนนั้น ลมเหนือพัดกรรโชกแรงกว่าทุกวัน หิมะแรกของปีเริ่มโปรยปรายลงมาปกคลุมคอมมูนสือหลินให้กลายเป็นสีขาวโพลน อุณหภูมิลดต่ำลงจนถึงจุดเยือกแข็ง​ภายในบ้านดินหลังเก่าที่ยังคงอบอุ่นด้วยไอความร้อนจากเตาเหล็กหล่อ จ้าวฉือกำลังนั่งเช็ดทำความสะอาดมีดพกของตนอยู่เงียบๆ มุมหนึ่งของห้อง เขาปรายตามองเด็กสาวที่กำลังนั่งเช็ดถูผิวจักรเย็บผ้าเรือนใหม่อย่างอารมณ์ดี​"วิธีที่เธอจัดการกับต้าหนิววันนี้ เฉียบขาดและแนบเนียนมาก" อดีตนายทหารหนุ่มเอ่ยทำลายความเงียบ "เด็กผู้หญิงอายุสิบเจ็ดในหมู่บ้านห่างไกล ไม่น่าจะรู้จักวิธีเล่นงานคนด้วยข้อหากฎหมายและจิตวิทยาได้ลึกซึ้งขนาดนั้น เธอไปเรียนรู้วิธีข่มขู่แบบนี้มาจากไหน ซูอวี้หลัน"​เขาจับสังเกตได้ว่าหล่อนตั้งใจขู่ให้กลัวมากกว่าจะเอาเรื่องจริง แต่วิธีการต้อนให้จนมุมนั้น ทำได้สมบูรณ์แบบราวกับผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน​ซูอวี้หลันชะงักมือ หล่อนช้อนตามองเขา แววตาสะท้อนแสงไฟสีส้มจากเตาผิง​"ความหิวโหยและการถูกรังแก มันเป็นครูชั้นดีนะจ๊ะพี่ใหญ่จ้าว" หล่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความหนักแน่น หลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องชาติภพก่อน "ถ้าฉันมัวแต่ทำตัวอ่อนแอ ฉันก็

​พื้นที่ห้องโถงกลางซึ่งดัดแปลงมาจากบ้านดินหลังเก่า ถูกเติมเต็มด้วยกลิ่นหอมฉุนของเครื่องเทศและพริกหม่าล่า​ซูอวี้หลันจัดการเปิดสวิตช์ความร้อนของหม้อไฟที่ถูกพรางตาให้ดูเหมือนหม้อทองเหลืองโบราณคร่ำครึ น้ำซุปสีแดงสดเดือดพล่านส่งเสียงปุดๆ อยู่ตรงกลางโต๊ะไม้เตี้ย รอบๆ หม้อไฟรายล้อมไปด้วยถาดไม้ที่บรรจุเนื้อแกะแล่บางเฉียบ เนื้อวัวลายสวย และผักกาดขาวสดกรอบ ซึ่งล้วนเป็นเสบียงชั้นยอดที่หล่อนกักตุนไว้ในตู้เย็น​"พี่ใหญ่จ้าว จัดของเสร็จหรือยังจ๊ะ ออกมากินข้าวเย็นกันเถอะ" หล่อนตะโกนเรียกชายหนุ่มที่อยู่อีกปีกของบ้าน​ไม่นานนัก บานประตูห้องปีกขวาก็เปิดออก จ้าวฉือในชุดเสื้อฝ้ายกันหนาวตัวบางก้าวเข้ามาในห้องโถง ทันทีที่จมูกของเขาสัมผัสกับกลิ่นหอมรุนแรงของเครื่องเทศและเนื้อสัตว์ ฝีเท้าของชายหนุ่มก็ถึงกับชะงักกึก​นัยน์ตาสีนิลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นของที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ​ในยุคเจ็ดศูนย์ การได้กินเนื้อหมูที่มีมันติดสักชิ้นในวันตรุษจีน ก็ถือเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ของชาวนาแล้ว แต่นี่เด็กสาวตรงหน้ากลับมีเนื้อแกะและเนื้อวัวชั้นดี ที่แล่มาอย่างประณีตราวกับงานศิลปะ กองเป็นภูเขาขนาดย่อมอยู่บนถาด แถมยัง