เช้าวันรุ่งขึ้น ซูอวี้หลันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วกาย ผ้านวมที่ถูกพรางตาทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยมจนหล่อนแทบไม่อยากลุกจากเตียงเตาทว่าเสียงลมเหนือที่พัดหวีดหวิวและเสียงขูดพื้นดังครืดคราดจากลานหน้าบ้าน ก็ปลุกให้เด็กสาวต้องลุกขึ้นมาแง้มหน้าต่างไม้กรุกระจกออกดูภาพที่เห็นคือหิมะสีขาวโพลนที่ตกลงมาทับถมกันหนาเกือบถึงหัวเข่า จ้าวฉือในชุดเสื้อฝ้ายกันหนาวตัวบางกำลังใช้พลั่วไม้เก่าๆ ตักหิมะออกจากลานบ้านอย่างแข็งขัน ทว่าพลั่วไม้ที่ผุพังและอุ้มน้ำก็ดูจะตักหิมะที่จับตัวเป็นน้ำแข็งได้ไม่ดีนัก ชายหนุ่มร่างยักษ์ต้องออกแรงมากกว่าปกติจนเหงื่อซึมหน้าผากซูอวี้หลันเห็นดังนั้นก็รู้สึกปวดใจ หล่อนปิดหน้าต่าง ลงกลอนประตู แล้ววาร์ปเข้าสู่มิติวิเศษทันทีเด็กสาวเดินตรงไปยังโซนโกดังเก็บของ รื้อค้นอยู่ครู่หนึ่งก็ดึง 'พลั่วตักหิมะหน้ากว้าง' ที่ทำจากอลูมิเนียมอัลลอยด์น้ำหนักเบาแต่แข็งแกร่งออกมาได้หนึ่งอัน"อาเป่า! ออกมาทำงาน!" หล่อนตะโกนเรียกแสงสีฟ้าวาบขึ้นกลางห้องโถง ทว่าคราวนี้ไม่ได้ปรากฏร่างแมวส้มอ้วนกลมแบบเมื่อก่อน แต่กลับเป็น 'อาเป่า 2.0' ในรูปลักษณ์ของชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง สวม
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-05
เข้าสู่ระบบ
