جميع فصول : الفصل -الفصل 20

SHIT! Anong mukhang maihaharap ko ngayon? Nakita na lahat ni Yvo ang mga pinakatatago ko! Nakita niya na ang mga bagay na dapat hindi niya makita! "Ikaw ba ang nagbihis sa akin?" Tanong kong ikinakunot ng noo ni Yvo. Kita ko sa mga mata niya ang pagtataka. Pero bigla ring napalitan ng galit. "Of course, tulog na sina Manang nang makita kita sa banyo. Ayaw ko namang istorbohin sila para lang bihisan ka kung kaya ko naman." Sagot niya sa akin bago naglakad papasok sa banyo. Mabilis siyang naghilamos at nagmumog. Ramdam ko ang pagiging malamig ni Yvo. Pakiramdam ko'y may nalaman siyang tungkol sa akin. Mga bagay na pinakatatago ko. Ang katotohanan sa likod ng mukha kong kapareho ni Jianna. Parang gusto ko na lang tuloy tumakbo paalis sa lugar na ito at manalangin na huwag na ulit makita pa si Yvo. "Fix yourself, mag-aalmusal tayo." Malamig na sabi sa akin ni Yvo bago niya ako iniwan sa banyo. I guess he

"CONGRATULATIONS, you are almost three weeks pregnant, Ms. Rivera." malaki ang ngiting sabi sa akin ng babaeng doctor na siyang tumingin sa kalagayan ko. Pangalawang beses na bumisita ako sa hospital. Pangalawang beses na nagpacheck up, at ganoon pa rin. Buntis nga talaga ako. Part of me was happy because of the news. Pero may parte ring natatakot ako, nanlulumo. I won't consider it as a problem, but a blessing from God. Pero hindi ko pa rin maiwasang matakot lalo na kapag dumating ang oras na malaman ni Yvo ang kalagayan ko. I quickly checked myself at the mirror. Mag-isa lang ako sa comfort room ng hospital. Kaya ayos lang na magtagal ako roon. I sighed the pain. Nasasaktan pa rin ako sa mga ginawa ni Yvo. Maaari ko siyang kasuhan ng rape. Pero hindi papabor sa akin ang batas lalo na kung palabasin nilang ako si Jia. Isa pa, kakayanin ko bang kasuhan ang lalaking iyon? For all I know I confessed my feelings without noticing it. And for goodness sakes! I even moaned softly when he

MULA sa pagkakasubsob sa laptop ay kaagad na umangat ang tingin ko sa nakatayong si Quia. She's looking at me na para bang gusto niya akong kausapin. Nasa labas siya ng library at tanging ulo lamang ang nakasingaw sa pinto.Kaagad kong ipinilig ang ulo bago ngumiti nang marahan. "Come here." malumanay kong sabi. Bakas ang pag-aalangan sa mukha ni Quia. Para bang sinisipat muna ang pagkatao ko bago pumasok."Pwede bang dito muna ako? Natatakot ako sa kuwarto." naiiyak na sabi sa akin ni Quia. Mabilis akong lumapit sa kaniya bago ko siya inalalayang makaupo sa couch. "'Di ba sabi ko 'wag mo akong iiwan! Ayaw kong mag-isa, baka balikan niya ako. Baka may gawin na naman—,"Kaagad kong sinapo ang mga pisngi ni Quia. Mataman ko siyang tinitigan sa mga mata na ikinatahimik niya. "Calm down, baby. You'll be fine, hindi na makakalapit sayo si Ocampo." Sabi kong pilit na nilalabanan ang paggaralgal ng boses.Nasasaktan ako sa nakikitang takot sa mukha ni Quia. Mahigit isang linggo na rin ang na

-After 2 years-  "HUGO!" malakas kong sigaw nang maramdaman ko ang sunod-sunod na pagpatak ng ulan. Mabilis kong tinakbo ang pagitan naming dalawa. Nang makalapit ay kaagad ko siyang binuhat. Katulad ko'y may ilan ring mga ina ang sumilong sa mayabong na punong narra sa maliit na park ng subdivision. "Lain..." saglit akong napahagikhik sa sinabi ni Hugo. Hindi kasi nito mabigkas nang maayos ang letter 'r'. "Yes, baby." mahina kong sabi bago inilabas ang cellphone. "Pasundo naman sa park. Wala akong dalang payong." "Eh Ate nasa school pa ako eh. Hindi rin ako makakauwi kaagad, may research pa kaming tinatapos." sagot sa akin ni Lemuel. Napapabuntong-hiningang napatingin na lang ako kay Hugo na abalang pinupunasan ang tubig-ulang pumatak sa braso niya. "Siya sige, magpapasundo na lang ako sa kung sinong pwede." Nang maputol ang tawag ay ka

"KUMUSTA, nagkaayos na ba kayo ni Yvo, anak?" Mula sa pagpapakain ko kay Hugo ay nabaling ang atensiyon ko kay Tatay at sa tanong nitong patungkol sa amin ni Yvo.  Isang malalim na paghinga ang pinakawalan ko bago marahang tumango. "Ayos na po kami, pero sa ngayon, hindi ko pa masasabi kung makakasama na namin siya ni Hugo habambuhay." "Anong ibig mong sabihin?" "Nagkapatawaran na po kami. Mahal ko pa rin siya at ganoon din naman siya sa akin at kay Hugo. Pero hindi pa namin napag-uusapan nang maayos ang tungkol sa amin. Basta ang sigurado ko lang, babawi siya sa amin ng anak niya." Pagpapaliwanag ko kay tatay. Nakakaunawang tumango naman si tatay sa sinabi ko.    "Siyanga pala, kahapon ay may pumunta ritong lalaki. Tinatanong kung kumusta ka. Kilala mo ba iyon?" Sabi ni Tatay na ikinakunot ng noo ko.