Todos los capítulos de Pregnant by my Mother's Lover: Capítulo 11 - Capítulo 20

Kabanata 11CHRISTINA CHAVEZ'sMatapos ng naging usapan namin ni Tita kaninang umaga, pinaligo niya muna ako at pinagbihis bago ako pinauwi sa amin. Hindi niya pa ako mahahatid dahil may mga importante rin daw itong mga lakad.Honestly, labis na tuwa ang nararamdaman ko ngayon. Sino ba naman kasing hindi? I won't have to commit a huge sin, and I will be able to pursue my dreams of my own. Napag-usapan din namin na aalis kami ng Cebu. Hawak ni Daddy ang buong Cebu, kaya naman malalaman niya kaagad kung sakali.“Nandito na po tayo, Ma’am.” Agad kong hinugot ang dalawang blue bill mula sa ‘king bulsa at agad na inabot ito sa driver. “Salamat po.”Lumabas ako ng sasakyan at lumapit sa gate. Malayo pa lang ay nakilala na agad ako ng guard ni Daddy. “Ma’am Yna!” gulat na bulaslas nito nang makita ako. “Pasok po kayo! Hinahanap po kayo ni Mayor magmula kagabi!” Tipid lang akong tumango at dire-diretsong naglakad. Narinig ko pa siyang nagsalita sa kanyang talkie, mukhang binabalita sa kany

CHRISTINA CHAVEZ'sIsang ngiti ang gumuhit sa ‘king labi habang pinagmamasdan ang batang kausap ko ngayon sa facetime. Nakabihis na ito ng pantulog habang ang mga mata ay kitang-kitang kakagaling lang sa pag-iyak.“What’s wrong?” Agad na nagkasalubong ang aking mga kilay. “Were you crying?”“Mama, I miss you,” he mumbled. “Are you real po? Can you come home?”Are you real?Yan minsan ang tinatanong sa akin ng bata everytime na nag-uusap kami. Minsan ay sinasaway ito ni Tita dahil sobrang rude umano ng tanong na ‘yon. Habang para sa ‘kin naman, parang kinurot nang mariin ang puso ko. Of course, a child would ask such question. Sa loob ng ilang taon, puro video call lang kami. Kahit noong hindi pa siya masyadong nakakapagsalita. And now, bata pa lang ito, kaya naman normal lang para rito ang ma-curious at ma-confuse.“Of course, I’m real,” mahina akong natawa. “You come from me.”“Then why you not here?” Kumunot ang noo ni Drei habang diretsong nakatingin sa ‘kin. “Mama, are you not co

CHRISTINA CHAVEZ’s “Yna?”Agad akong natigilan. Wala sa sarili kong tinignan ang caller at napalunok. It was an unknown number. Ngunit alam kong hindi galing USA ang mobile number na ito. Mas naka-emphasize kasi ang word na ‘unknown caller’ kaysa sa mismong number kaya hindi ko kaagad napansin.I heaved a deep breath and bit my lower lip. Ramdam ko ang biglang pag-tense ng aking katawan at ang bahagyang pagbilis ng tibok ng aking dibdib. Kinalma ko ang aking sarili saka pumasok sa loob ng aking sasakyan.Sinarado ko ang pinto at kalmadong nagtanong. “Who is this?”“Anak…”Parang nanuyo yata ang lalamunan ko nang marinig ang pamilyar na boses na ‘yon. Wala sa sarili akong napalunok at mariing pinikit ang aking mga mata. Tilay ba’y mayroong kumukurot sa aking dibdib at hirap akong huminga.Nanubig din ang gilid ng aking mga mata. “I’m sorry, I cannot hear you clearly—”“Yna,” pag-uulit niya sa ‘king pangalan. “Anak…”“Dad…” I whispered. “W-what is it?”“Anong oras ngayon diyan sa Calif

CHRISTINA CHAVEZ’s Tahimik akong naghihintay habang nakatitig sa aking phone. Halos hindi na na nga ako makalunok sa sobrang kaba. Yung pagkain na hinanda ko para sa ‘king sarili, hindi ko na halos maubos. I’m starting to get anxious.At kahit kailan ay hindi pa ito nangyari sa ‘kin noon. Kahit na ilang kaso ang hinaharap ko, kahit anong galing ng abogado na kinakalaban ko, hindi ko kinakabahan nang ganito. Ngunit kahit sino naman siguro ay makakaramdam ng ganito, ‘di ba?I mean, I’m fourteen hours away from home. Kahit anong pagmamadali ang gawin ko, kapag may nangyari sa kanila, I will always be late.Pinikit ko ang aking mga mata. Kamuntikan pa aking makatulog kung hindi lang nag-ring at vibrate ang phone na nasa aking kamay. Mabilis akong nagdilat at tinignan ang caller. Wala pang oras ay inangat ko na ang tawag at dinikit ito sa ‘king tenga.“Hello?” bungad ko.“Yna…” It was father. “Arana said you called. Vacant mo na ba ngayon?”“Dad, what happened to you?” diretso kong tanong

CHRISTINA CHAVEZ’s “Ladies and gentlemen, we have just landed at Ninoy Aquino International Airport. Philippine Airlines welcomes you to Manila. For your safety, please remain seated with your seat belt fastened until the fasten seat belt sign has been switched off. Please refrain from removing any hand carry items…”Dahan-dahan kong dinilat ang aking mga mata at agad na umayos sa pagkakaupo. Sinuklay ko ang aking buhok gamit ang aking mga daliri at humugot ng malalim na hininga. Agad akong umayos sa pagkakaupo at hinagilap ang aking mga gamit.Chineck ko ang oras sa ‘king phone at nakitang saktong alas otso na ng gabi, PH time. Hinilot ko muna ang aking balikat at humikab. Nang makitang tumayo na ang mga pareho at isa-isa nang lumabas sa kani-kanilang mga upuan ay tumayo na rin ako.Ako na mismo ang nagkuha sa ‘king hand-carry luggage at sumunod sa pila para makababa ng eroplano. Nang makapasok sa arrival at makuha ang aking mga gamit ay lumihis ako ng daan patungong banyo dahil sa