FAZER LOGINCHRISTINA CHAVEZ’s“Nagkausap ba kayo?”Mahina akong umiling. “I ran away like an idiot.”Oo nga pala. Hindi alam ni Tita kung sino ang totoong ama ni Drei. Kahit sa loob ng apat na taon nitong pag-aalaga sa anak ko, hindi niya alam ang kahit ganoong klaseng impormasyon. Wala rin akong sapat na lakas ng loob para sabihin sa kanya ang totoo.I get it. She won’t judge me; that’s a given fact. Pero meron sa dibdib ko ang nagdadalawang-isip na sabihin sa kanya ang tungkol sa bagay na ‘yon. So I kept delaying it as much as I can.“You must muster up the courage to face her soon,” wika niya. “Hindi pwedeng habangbuhay mong kamuhian ang mommy mo.”“Why not?” Tila otomatikong lumabas ‘yon sa ‘king bibig. “Kahit saang anggulo ko tignan, siya ang nakikita kong rason bakit nauwi sa ganito ang lahat. Kung hindi niya iniwan si dad, hindi sana mapapabayaan ang sakit niya. Sana nalunasan pa ‘yon bago tuluyang lumala.”Nanubig ang aking mga mata habang nagsasalita. It just…it just breaks my heart of
CHRISTINA CHAVEZ’sParang nanigas ang buo kong katawan nang makita ang babae sa labas ng silid. Wala sa sarili akong napalunok at mariing kinagat ang aking ibabang labi. Bahagyang tumuwid ang aking likod habang nakatitig sa taong kaharap ko ngayon.Hindi lang ako ang nagulat. Kahit siya rin ay nagulat sa aming pagtatagpo. And then her eyes turned to my son. Kitang-kita ko ang pagkalito sa kanyang mga mata. Unlike Daddy na alam pa rin ang nangyayari sa buhay ko, si mommy ay walang kaalam-alam. Seeing me carrying a child must be the least thing she expected to see after meeting me.“What…” Kumunot ang kanyang noo. “Is that you, Yna?”Wala siyang suot na facemask, hindi tulad sa ‘min ng anak ko. Kung makilala niya man ako, then she has some good instinct. Ngunit wala ako sa mood na makipag-usap sa kanya. Not after something happened between me and her lover.“Excuse me,” mahinang sambit ko at walang lingon likod na nagtungo sa elevator.Narinig ko pa siyang tinawag ulit ang pangalan ko p
CHRISTINA CHAVEZ’s“You’re leaving?” tanong ni Daddy.“Yes,” mahina kong sagot. “But please, avoid entertaining business while you’re in this kind of condition, Dad. It’s not good for your health.”Mahina siyang natawa na para bang isang nakakatawang impormasyon ang narinig niya galing sa ‘kin. Tinaasan ko siya ng kilay. Tumingin ako sa anak ko na ngayon ay busy sa phone. He’s busy calling for his mommy. Siguro dahil na rin sa closeness nila ni Tita, kahit na kasama niya ako, hinahanap niya pa rin si Tita.“Kung hindi ko sila i-entertain ngayon, kailan?”Agad akong natigilan sa kanyang ibig sabihin. Hindi naman ako tanga. Sa simpleng tanong na ‘yon, agad ko nang na-gets kung ano ang nais niyang sabihin. And just like that, it felt like someone just pinched my chest.Para akong nasampal bigla ng reyalidad na pilit kong kinakalimutan.Inangat niya ang kanyang kamay. Mabilis ko itong kinuha para hawakan. He smiled and gently squeezed my hand. “Please don’t worry about me, hija. Ang alala
LIAM DEL FIERRO’s“It really does mean a lot to me,” nakangiting wika ni Mr. Flores. “I almost thought you didn’t want to continue our partnership anymore, especially with your upcoming project that gained a lot of investors.”Tipid akong ngumiti. “We’ve been partners since then. Masyado lang naging hectic ang schedule ko.”It was true na maraming investors ang nakahatak sa plano ko kahit na isang beses ko pa lang ito na-present. It was actually a good deal, ngunit pinipili ko ang lahat ng pinapapasok ko sa ‘king proyekto. Not everyone is worth making a deal with.But that this man in front of me. Siya ang pinakaunang businessman dito sa Cebu na naniwala sa kakayahan ko. Even without my family’s influence backing me, he still believed in me. Kaya guilty ako na palaging reschedule ang mga meeting namin.“I heard you will be personally attending the charity ball,” anito habang naglalakad kami ng restaurant. “It’s a news to me.”“Yeah.” Bahagya akong tumango. “My mother asked me to come.
CHRISTINA CHAVEZ’s“Dad,” I called out.Agad siyang ngumiti sa ‘min at tinuro ang pwestong inupuan ng kanyang sekretarya kanina. Wala akong naging imik at lumapit sa pwestong ‘yon. Naka-recline ang kanyang kama habang ang kanyang mukha ay mayroong malambot na ngiting pinapakita.“I’m happy to see you finally here, coming to visit me,” aniya at bahagyang umubo. Nakita ko ang pagdapo ng kanyang tingin sa batang na sa aking kandungan. “Is this…him?”Nagkatinginan kami ng aking anak at mahina akong tumango. “Yes, Dad. It’s him.”Mas lalong lumambot ang ngiti sa kanyang labi. “Can I…can I touch him?”Bahagya akong tumango sa ‘king anak at nakuha naman niya ang nais kong sabihin. Maingat ko siyang nilapag sa kama at agad naman siyang humawak sa kamay ni Daddy, sa parteng walang nakaturok na karayom.Drei’s innocent hazel-green eyes stared at my father, like he was trying to memorize all the parts of my father’s face. Inangat naman ni Daddy ang kanyang kamay at hinaplos ang mukha ng anak ko
CHRISTINA CHAVEZ’s“Mama….”Agad na nabaling ang atensyon ko sa kanya na ngayon ay nakatingala sa ‘kin. “Hmm?”Bahagya siyang lumabi. “Do you think Lolo will like me like you do?”Tumigil ako sa paglalakad. Yumukod ako at agad siyang binuhat. Mabilis naman siyang yumakap sa ‘king balikat. “What makes you think that Lolo wouldn’t like you?”“I don’t know,” mahinang sagot niya. “Baka lang naman po.”Mahina akong natawa. Ewan ko ba. Kahit bata pa lang siya, mahilig nang mag-overthink. Paano na lang kaya kapag lumaki ang batang ‘to? E ‘di paldo ito sa overthinking at prone sa overstimulation.“Stop thinking about negative things, anak.” Bahagya kong hinalikan ang gilid ng kanyang ulo. “Your grandpa is a good man.”Hindi na siya umimik. Yumakap na lang ito sa ‘king leeg at siniksik ang ulo sa ‘king leeg. Hindi ko maiwasang mapangiti at humugot ng malalim na hininga. Pareho kaming nakasuot ng facemask. Marami ang napapatingin sa aming pwesto.Some of them are looking at us as if it was thei







