บททั้งหมดของ โซ่รักนายบำเรอ: บทที่ 41 - บทที่ 50

“ห้องสี่สองศูนย์เจ็ดไปทางไหนคะ” จริยสมัยถามนางพยาบาล หล่อนชี้“ขอบคุณค่ะ”ย่าหลานมองหน้ากัน เพราะเป็นห้องเดียวกับที่จดมาในกระดาษ อณวิทย์ความคิดตีกันวุ่นในหัว พี่โยมาเกี่ยวข้องอะไรกับคนที่อยู่ในห้อง หลานชายของเขา“ฮะ!” อณวิทย์ทำเสียงออกมา“อะไรหรือปลาวาฬ”อณวิทย์นึกออกแล้ว หรือว่าจะเป็นพี่ตองพี่สาวคนสวยที่เวอร์จินคนนั้น มีลูกกับพี่ฉลามหรือ อณวิทย์ออกอาการตื่นเต้น“รีบไปเถอะครับคุณย่า”เขาพาย่าเดินตามหลังจริยสมัยไปติด ๆ รู้สึกลุ้นระทึก ไม่ต่างอะไรกับจริยสมัยหัวใจเธอก็เต้นแรงเหมือนที่เคยไปจับผิดผัวเก่าตอนแอบซุกกิ๊กเมื่อไปถึงที่หน้าห้องของตองก้า ห้องสี่สองศูนย์เจ็ด เธอก็ชะโงกหน้าเข้าไปที่ช่องกระจกเล็ก ๆ เห็นตองก้ากำลังอยู่บนเตียง และข้างเตียงมีผู้ชาย“อะ! คุ้นจัง” มือที่จับลูกบิดหมุนเปิดเข้าไปในทันที“ป้าโย” ตองก้าเอ่ยลั่นอย่างดีใจที่เห็นหน้าคนมาเยี่ยม“ตองก้าหลานรักของป้า” เดินสั่น ๆ

“เห็นบ่นคัน ๆ ขึ้นผื่นทั้งตัวแล้วครับ”“อาการมันจะเป็นอย่างนั้นแหละ คงจะเป็นเพราะแตกเลือดบนผิวนั่นแหละ ไปปลาวาฬพาย่าไปเล่นกับหลานกัน”“ครับคุณย่า”“อ้อ... จะได้คุยกันเรื่องการทำน้ำกะทิด้วยนะจวง”“ค่ะคุณย่า” คุณย่าเดินไปกับจวงใจจริยสมัยยิ้มให้กับอณวิทย์ ก่อนจะฉุดเขาเอาไว้ และกระซิบเบา “คืนนี้ว่างไหม”“พี่พร้อมจ่ายหรือครับ”“ฮ่า... ได้สิ รวยล้นฟ้าแบบนี้ ยังจะมาหาลำไพ่พิเศษนะ พี่ฟ้องคุณย่าดีไหมว่าเรื่องมันเป็นยังไง”“โอ๊ะ ๆ อย่าเลยครับ เอาเป็นว่า คืนนี้ผมไม่คิดตังค์”“มันต้องแบบนี้สิ” แล้วทั้งสองก็เดินตามทุกคนไป หมออิสรินทร์ตามมาจนถึงตัวของญาธิดา เธอกำลังจะขึ้นลิฟต์เพื่อไปหาลูก เขาคว้าร่างของเธอเอาไว้“ปล่อยนะ”“ทำไมไม่คุยกันดี ๆ”“คุยอะไร คุณจะมาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อของตองก้าหรือคะ ฉันไม่ยอม”

ญาธิดาสั่นไหวความรู้สึกสะท้านสะเทือนจนทำให้หัวใจหวิว ๆ สองแขนของเธอยกขึ้นกอดรัดสองขายึดเอาไว้แน่น ปากคอเริ่มสั่น แล้วกรีดร้องออกมา เมื่อเขาได้ส่งเธอขึ้นสวรรค์ญาธิดาเสร็จสมไปหนึ่งรอบ ความสุขซ่านแล่นพล่านไปทั้งตัว อิสรินทร์เปลี่ยนท่า ถอดด้ามแข็งออกจากร่องรัก พลางจับพลิกร่างบางให้นอนคว่ำ ชายหนุ่มเข้าประกบ ก่อนจะส่งท่อนบุรุษเข้าไปในช่องทางที่เพิ่งออกมาเกมรักของหมอหนุ่มเริ่มบรรเลงอีกครั้ง เขาสูดปากเสียงยาว พร้อมกับกดกระแทกโยกอัดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ญาธิดาถึงกับร้องลั่น ความสุขเสียวที่ลึกหนักตอกอัดหนักหน่วงหัวหยักชนผนังอ่อนนุ่มภายในดังกึก ๆ  สายน้ำใส ๆ ไหลออกมาพรั่งพรู อิสรินทร์กระเด้งตัวยกลอย บดควานท่อนใหญ่อยู่ข้างในความสุขที่ไม่อาจกลั้นในห้องรโหฐาน ไม่ต้องเกรงว่าใครจะมาพบเจอ ชายหนุ่มตอกกระแทกย้ำ พลางส่งปลายนิ้วไล่ลูบคลำเม็ดรัญจวนของหญิงสาวไปพร้อมกันญาธิดาสาดเสียวจนน้ำตาไหลพราก ๆ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนถูกเหวี่ยงตัวลอยไปมาอยู่กลางอากาศ ตัวเบาหวิว ในหัวโล่ง ๆ เหมือนไม่มีอะไรหมอหนุ่มครางระงมกลบเสียงครวญของญาธิดา ทั

หมอฉลามบีบสะโพกกลมแน่น ๆ ให้สัญญาณเมียรักจงขยับโยกให้เร็วขึ้น ญาธิดาเองก็ทำตามอย่างว่าง่าย เขาเด้งท่อนแข็งแอ่นรับการกระแทกจากช่องทางหวานและคับแคบญาธิดาแหงนหน้า ซี้ดปากรัว ก่อนจะร้องกับสามีว่าเธอสุขสมตรงหน้า  ร่างสาวกระตุก ๆ ช่องทางน้อย ๆ บีบอัดรัดแกนบุรุษของสามีจนเขาต้องหยุด ญาธิดาหายใจระรัว ซบหน้าลงกับไหล่กว้าง “ทำไมเสร็จไวจัง”“ก็พี่หมออะทำแรง”“แรงตรงไหน ตองขึ้นเองเลยนะ”เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน คุณหมออิสรินทร์รวบจับเส้นผม โน้มใบหน้าสวยของเมียสาวลงมาจุมพิต ญาธิดาเหนื่อยหอบตัวโยน“ไปต่อกันที่เตียงดีกว่า” เขารีบเอ่ย“เราสองคนยังไม่ได้อาบน้ำ”“เดี๋ยวค่อยกลับมาอาบ ให้พี่จัดชุดใหญ่ก่อน”“อู้ย” ทำหน้าเสียวเขายกร่างเธอ พากันขยับตัวขึ้นจากอ่าง ไม่ต้องรีรอให้เสียเวลา จับจูงมือกันเดินเร็วไปที่เตียงพอไปถึงเตียงคุณหมอก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาผลักร่างของญาธิดาลงไปในท่าคว่ำ เขาช้อนร่างงามให้ยกสะโพกขึ้นทำท่าโก้งโค้ง พลางสอดใส่แท่งบุรุษเข้าไปอีกครั้งหนึ่งสุดแรง จากนั้นหมอหนุ่มได้โยกเอว ตอกอัดท่อนเขื่องเข้าใส

“นี่เธอสวมเขาให้กับพี่หรือปาน” เขาตะโกนใส่หน้าเธอ“ก็พี่ไม่เคยสนใจปานอยู่แล้ว เป็นคนรักหรือไม่เป็น พี่ก็เอาแต่สนใจเฉพาะเรื่องของตัวเองที่อยากทำ ปานมันก็แค่คนที่พี่จะสนใจเวลาที่พี่เหงาเท่านั้น ปานก็มีหัวใจ มีความต้องการ มันก็แค่ความรัก ปานรักพี่บรรพ์”คำตอบที่อณวิทย์ได้รับมันแสนเจ็บปวด สายตาของปานรวีไม่มีความรักและหวังดีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว“โอ้ย” บรรพ์เปล่งเสียง ปานรวีรีบเข้าไปประคองเขาทันที“เราเลิกกัน” อณวิทย์พูดออกมา สายตาของเขามองไปยังร่างของปานรวีที่กำลังประคองบรรพ์ด้วยความห่วงใย“หญิงชั่วกับชายเลว ๆ พอกันที นับตั้งแต่วันนี้ ไอ้บรรพ์ มึงไม่ใช่เพื่อนกู”“พี่บรรพ์เป็นอย่างไงบ้างคะ เจ็บมากไหม ฮือ... ปานจะพาพี่ไปหาหมอค่ะ” ปานรวีร้องไห้สองมือเช็ดเลือดที่กำลังไหลออกมาจากใบหน้าที่แตกเละ“...” อณวิทย์พูดไม่ออกสักคำเขาเดินจากไปด้วยหัวใจที่แตกสลาย ความตั้งใจคือที่มาวันนี้ เขาพร้อมที่จะขอเธอแต่งงาน อณวิทย์อยากจะสร้างครอบครัวของเขาแล้ว แต่มันไม่เห