บททั้งหมดของ โซ่รักนายบำเรอ: บทที่ 31 - บทที่ 40

“คุณมันเป็นคนบ้า” เธอน้ำตาไหลพราก ไม่คาดคิดว่าจะถูกคุณหมอปลุกปล้ำในโรงพยาบาล โดยที่ลูกยังนอนไม่สบายอยู่บนเตียง“ผมทำมัดจำเอาไว้ก่อนน่ะ” แล้วเขาก็ผละตัวออกจากเธอ หมออิสรินทร์รีบใส่กางเกงอย่างรวดเร็วชายหนุ่มทำอะไรอย่างคล่องแคล่ว รู้ว่าอะไร ๆ อยู่ตรงไหน หมอหนุ่มได้หยิบทิชชูมาให้คุณแม่เธอรีบจัดการตัวเอง ก่อนจะหยิบกางเกงขึ้นมายังไม่ทันได้ใส่ ญาธิดาก็วิ่งปรู๊ดหายเข้าไปในห้องน้ำ เธอไปยืนหน้าแดง น้ำตาไหลอยู่ที่หน้ากระจก มองตัวเองก่อนจะยกขึ้นมือขึ้นมาตบหน้าดัง ๆ เพราะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นส่วนคนตัวโตที่อยู่ข้างนอก ได้แต่ยิ้มอย่างพอใจ ใบหน้าเป็นสุขเขาลุกขึ้นไปดูตองก้าอีกครั้งหนึ่ง เห็นว่าลูกชายยังหลับสบายดี เขาจับจัดผ้าห่มให้ลูก หมอหนุ่มกลับมาทำที่นอนใหม่ และนั่งรอให้เธอออกมาจากห้องน้ำญาธิดาจัดการชำระล้างความสุขของคุณหมอที่เขาฝากอยู่ในตัวของเธอด้วยหัวใจที่เต้นโครมคราม‘ชิ ไอ้หมอบ้าดันมาปล่อยในอีก ถ้าเกิดฉันท้องน้องของตองก้าขึ้นมาล่ะ’ ญาธิดาอ่อนใจ เธอจะรับมือกับหมออิสรินทร์ไหวไหม เขารุกหนักมากจนเธอกลัว แบบนี้ความลับคงไม่เป็นความลับอีกต่อไปก๊อก ก๊อก... เขาเคาะประตูด้านนอกเบา ๆ“นี่

ญาธิดาดึงเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ ลูก และหยิบมือถือขึ้นมาดูจริยสมัยส่งข้อความมาหา(ไฮ! เพื่อนสาวเป็นยังไงบ้าง ลูกชายของเธออาการดีขึ้นยัง)(ก็ยังมีไข้สูง)(แล้วหมอว่ายังไง)(หมอบอกว่า รักษาตามอาการ)(อย่างนั้นเหรอ)(ไข้เลือดออก ไม่มียารักษา ก็ดูอาการคนไข้อย่างใกล้ชิด)(อยู่กับหมอแล้ว คงไม่เป็นอะไรหรอก ฉันขอให้ตองก้าหายไว ๆ นะ)(ขอบใจจ้ะ)(ตองแล้วเรื่องที่ฉันบอกเธอไปเมื่อวานล่ะ ว่าอย่างไร)(ไม่เห็นตอบเลย)(เรื่องไหน เราคุยกันหลายเรื่อง)(ยายคนนี้ ทำเป็นเฉยนะ ก็เรื่องผู้ชายที่บาร์โฮสต์ พ่อของตองก้าไง เขาเป็นหมอ)(มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอยู่แล้วนี่ ฉันเลือกแล้วที่จะอยู่กับลูกเพียงสองคน อีกอย่างฉันขอให้มันเป็นความลับแบบนี้ตลอดไปนะยายโย)(เธอจะเอาแบบนั้นจริง ๆ เหรอ)(ใช่)(แต่ฉันว่า แกน่าจะสงสารลูกบ้าง อย่างน้อยให้แกได้รู้จักพ่อของแก)(ยายโย ฉันว่าเราคุยเรื่องนี้กันจบไปนานแล้วนะ แล้วอย่ามาพูดเรื่องพ่อของตองก้าอีก)(นี่ แกโกรธฉันเ

“ก็เราสองคนเป็นพ่อลูกกัน ลูกไม่เหมือนพ่อจะเหมือนใคร”“ก็แหงอยู่ค่ะ” พยาบาลเอาปรอทออกมาดู“ไข้ต่ำ ๆ แต่ก็ต้องเช็ดตัวนะครับ”“ฝากด้วยนะ”“หมอจะลงไปที่คลินิกเด็กหรือคะ”“ใช่ครับ”“น้องตองก้า เดี๋ยวพี่พยาบาลคนสวยจะมาเช็ดตัวให้นะครับ” แล้วนางพยาบาลก็เข็นรถออกไป“คุณพ่อครับ”“ว่าไงลูก”ตองก้าชี้ไปที่ถุงกระดาษพวกนั้น“อ๋อ พ่อลืมไป พ่อมีของให้เด็กเก่งอยู่แล้ว”หน้าตาของตองก้าสดชื่นขึ้นทันตาเห็น ยิ้มจนปากแบน คุณพ่ออิสรินทร์หยิบเอาถุงหนึ่งมาให้ ในนั้นเต็มไปด้วยสีและสมุดระบายสี แล้วยังมีของเล่นที่เป็นหุ่นยนต์อีกหลายชิ้น“โอ้โห” หน้าตาตื่นเมื่อเห็นข้าวของและของเล่น“ชอบไหมลูก” พูดไป พร้อมกับเททั้งหมดออกจากถุง ลงมากองที่หน้าตักของตองก้า“ชอบครับ” เด็กน้อยหยิบเลือกไม่ถูก ไม่รู้จะเล่นชิ้นไหนก่อน“เล่นทีละชิ้น ชอบช

อิสรินทร์คลุกใบหน้าลงไปบนเนื้อหน้าอกของเธอ“อื้อ... เพิ่งรู้เหรอ ผมน่ะหลงแต่คุณคนเดียวนะ คนอื่นไม่เคยอยู่ในสายตา” จากนั้นเขาก็ดึงผ้าเช็ดตัวของเธอออก เนื้อตัวของญาธิดาเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าเขา“คุณ เดี๋ยวพยาบาลเข้ามา อย่าทำนะคะ”“ห้ามใคร”“ฉันก็ห้ามคุณ”“ผมฟังไหม”“อะ...” เธอส่งเสียงออกมา ก่อนจะหุบปากสนิท และขบเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น อิสรินทร์อ้าปากงับ และกำลังหยอกเย้าอยู่ที่สองเต้าของญาธิดา ถึงแม้จะมีลูกแล้วหนึ่ง แต่มันก็ยังไม่หย่อนคล้อย เธออายเขามาก พยายามดันใบหน้าของชายหนุ่มให้ออกห่าง แต่ร่างหนาของคุณหมอก็ไม่เขยื้อนลมหายใจที่เป่ารดบนเนื้อตัวของเธอทำให้ญาธิดาขนลุกเกรียว เธอได้ยินเขาหายใจเสียงดังกระเส่า แสงไฟที่เปิดสว่างโร่ให้เขาเห็นรูปร่างของเธอก็ยังคงเหมือนเดิม“คุณน่ารักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย สวย” เอ่ยชม พร้อมกับชิดเชยร่างงามของญาธิดาไปด้วย ลำแกนแท่งบุรุษกลางลำตัวแข็งเหยียดพร้อมปฏิบัติการรบ อิสรินทร์รวบร่างของเธอขึ้น แล้วพาญาธิดาไปนั่งที่ตรง

“ฉันเปล่าหาเรื่อง แต่ที่พูด ใครจะรู้กับคุณ คุณอาจจะซุกลูกซุกเมียเอาไว้ก็ได้”“อื้อ คุณหาเรื่องผมชัด ๆ”“ตองก้าดูแม่ของลูกสิ”“แม่เป็นอะไรครับ” ตองก้าถาม“ไม่ได้เป็นอะไรลูก”“แต่คุณแม่พูดไม่เพราะกับคุณพ่อครับ”“อะ” ญาธิดาถึงกับพูดไม่ออกเอาแล้วอย่างไรล่ะลูกชายเข้าข้างพ่ออย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ยญาธิดาจึงหุบปากแล้ว นั่งกินโจ๊กไปพลางคิด จะทำอย่างไรดี หรือว่าจะบอกกับจริยสมัยว่าทางโรงพยาบาลไม่ให้เยี่ยมญาธิดาดีดนิ้วขึ้นมาทันที ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง เธอจะไปดักรอจริยสมัยที่หน้าโรงพยาบาลด้านล่าง ว่าแล้วเธอจึงลงไปหาเพื่อนเพื่อรอญาธิดารีบโทรไปดักเพื่อน แต่จริยสมัยกำลังขับรถอยู่ เธอจึงไม่ได้รับสาย‘เป็นอะไรของแกนะยายโย ไม่ยอมรับสายของฉันเลย’ ญาธิดาร้อนใจ‘ฉันจะไม่ให้แกมาเจอกับเขาอย่างเด็ดขาด’ “คุณแม่เป็นอะไรนะ” อิสรินทร์เปรยออกมา