All Chapters of โซ่รักนายบำเรอ: Chapter 71 - Chapter 80

‘พ่อเหรอ’ทั้งสับสนและวุ่นวายในหัวใจ ทัศยาแทบจะไม่มีเพื่อนเลย คนที่เธอควรจะบอกและปรึกษาก็ควรจะเป็นน้ายักษ์‘พรุ่งนี้ค่อยคุยกับน้า’‘ให้เขาไปสู่ขอเลยไหม’‘เขาอาจจะพูดไปอย่างนั้น และสุดท้ายอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้’‘เอ๊ะ หรือว่าที่เขามาที่นี่ เขาจะมาแค่อยู่กับลูก จนเราคลอดแล้วมาเอาลูกไป’“ไม่ ไม่ ไม่ ยังไงแม่จะไม่ให้ลูกไปอยู่กับเขาเด็ดขาด” ใบหน้าของทัศยาเคร่งเครียดเปรี้ยง... ฟ้าผ่าที่ไหนไม่รู้ ทัศยาถึงกับสะดุ้ง ในตอนนั้นเอง อณวิทย์ก็เข้ามาประชิดพอดี เธอโผเข้ากอดเขา ตัวสั่นเป็นลูกนก“กลัวเหรอ”“อื้อ” นึกถึงสภาพเธอเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เวลาที่น้ายักษ์ออกไปข้างนอกกับเพื่อนผู้ชาย เธอก็นอนอยู่ที่บ้านคนเดียว เวลาที่ฝนฟ้าคะนอง กลัวแสนกลัว เด็กสาวก็ได้แต่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม‘อ้อมกอดของเขาก็อบอุ่นดีนะ’ ทัศยาคิด“ไม่ต้องทำแผลแล้วล่ะ ผมไม่เป็นอะไรมากหรอก แต่คุณตัวสั่น ผมจะกอดให้ความอบอุ่นเอง

อิสรินทร์ยืนรออณวิทย์กับทัศยาอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงพยาบาล“เจอกันอีกแล้วนะ” อิสรินทร์เอ่ยขึ้น เขาจำเธอได้ เพราะเขาอยู่กับญาธิดาในวันที่ทำสัญญาด้วย“สวัสดีค่ะ” เธอยิ้มเขิน ทั้งอาย และไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร“ได้คิวหรือยังพี่”“ขอบัตรประชาชนให้น้องประชาสัมพันธ์ด้วยนะ จะได้ทำประวัติเอาไว้ หมออิ่มเธอรับปากพี่แล้วจะดูแลอย่างดี และก็รับฝากพิเศษให้กรณีพิเศษอีกด้วย”อณวิทย์จับมือของทัศยาไม่ยอมปล่อย เธอจึงสะบัดมือของเขาออก“อย่าพยศนะ อายพี่ฉลาม”“คุณก็อย่ามาแต๊ะอั๋งหรือว่าทำรุ่มร่ามนะ”อิสรินทร์สังเกตแล้วท่าทางสองคนยังคงปรับความเข้าใจกันได้ไม่เท่าไร ยังดูออกว่ามีเส้นบางกางกั้นอยู่ไม่นานพนักงานก็เอาเอกสารยื่นกลับให้กับทัศยา“เชิญหน้าห้องของคุณหมออิ่มเลยค่ะ”“ขอบคุณครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ เป็นหน้าที่อยู่แล้ว”“ตามมาเร็ว” ก่อนที่จะถึงคิวแรก อิสรินทร์ขอแทรกเป็นคิวที่หนึ่งก่อน

“เอาเถอะ ที่จริงแล้ว เรื่องมันมีมากกว่านั้นนะครับ  เอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังแบบละเอียดภายหลัง”“สัญญานะคะ” ยะอุมาคนเดิม เพิ่มเติมคือยิ้มแป้น“ถูกต้องล่ะครับ ถึงเวลาที่เราต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อนครับ น้ายักษ์ยอมไหมครับที่จะให้ทัศยาแต่งงานกับน้องชายของผม อณวิทย์” หมออิสรินทร์รีบถาม“โธ่คุณหมอ จะไม่ยอมได้ยังไงล่ะครับ ท้องโย้ขนาดนี้ สี่เดือนแล้ว อีกอย่างเป็นแฝดอีก ผมไม่มีความสามารถที่จะเลี้ยงหรอก”“ยักษ์ยังไม่ได้คุยเรื่องสินสอดเลยนะ”“คุณย่า ไม่เป็นไรครับ ก็ผมบอกแล้ว แล้วแต่ความกรุณาของคุณย่าครับ”“หนูทัศยาละจ๊ะว่ายังไง”“ยังไงก็ได้ค่ะคุณย่า”“ยังไงก็ได้หรือ เราเสียเปรียบพี่ปลาวาฬอยู่นะ”“ใช่ค่ะ คุณย่าขอหนึ่ง แต่ได้มาถึงสามเลยค่ะ คุณย่าได้เหลนฝาแฝดซะด้วย”“ฉันดีใจจริง ๆ นะยะ”“คุณย่าครับให้สองคนนี้จดทะเบียนสมรสกันก่อนดีกว่าครับ นายอำเภอท่านจะได้ไปธุระที่อื่น”

จุ๊บ... เขาทำเสียงและงับลงไปที่ริมฝีปากของเธอ หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงครางเบา ๆร่างกำยำของอณวิทย์แทรกตัวลงไปตรงกลางสอง ก่อนจะจับแยกขาขาว ๆ ของเธอให้ออกห่างจากกัน ท่อนบุรุษที่แข็งดั่งหินทาบพาดลงไป  เนื้อสัมผัสเนื้อ ร่างกายของสองหนุ่มสาวไม่ต่างจากเปลวไฟ คนหนึ่งคือเชื้อเพลิง อีกคนก็ประหนึ่งเพลิงไฟที่พร้อมจะทำให้ทั้งสองคนมอดไหม้จากไฟรักและปรารถนา สัมผัสกายต่างรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของกันและกันลมหายใจที่เป่ารดอยู่ที่ต้นคอ ก่อนจะลดต่ำลงไปพร้อมกับใช้ปลายจมูกและปลายลิ้นระร้ายเล่นงานเธอไปทุกรูขุมขน ทัศยาขนลุกเกรียว สองมือขยุ้มเส้นผมของสามีอย่างลืมตัวริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อปากเร่าร้อนของ อณวิทย์ครอบครองไปทั้งยอดอิ่ม เขาสนุกกับการสลับดูดดุ้นยอดสีหวานอย่างตั้งใจ“พี่จะเปิดเต้าให้ลูกก่อน พอยาคลอดจะลูกจะได้กินอย่างถนัด ๆ”“อื้อ... แต่ว่าตอนนี้ยาเสียวมากกว่าค่ะ”“เสียวเหรอ เดี๋ยวจะเสียวยิ่งกว่านี้อีก”“พี่จ๋าจะทำอะไรก็ทำเถอะ”“ทำไม”&ldqu

“ลมอะไรหอบมาจ๊ะ” หมอปลายฟ้าทักถามรุ่นน้องอย่าสนิทสนม“เมื่อกี้ได้เจอกับปานไหม”“เจอครับพี่ปลาย แล้วปานมาทำอะไรหรือครับ”“มาปรึกษาเรื่องการมีลูกยากน่ะ สามีของนางมีน้ำเชื้อน้อยไปหน่อย”แต่เมื่อคุณหมอได้เห็นสายตาของทัศยา คุณหมอปลายฟ้าก็รีบหยุดพูดเรื่องของปานรวี“วันนี้ก็จะเจาะเลือดทั้งคุณสามีแล้วก็คุณภรรยาไปเพื่อตรวจเช็คโดยละเอียดนะคะ แล้วผลจะส่งไปให้ที่บ้าน และส่งทางอีเมล์ด้วยค่ะ”“พี่ปลาย ผมอยากเห็นหน้าลูกนะครับ ได้ข่าวว่าที่นี่มีเครื่องใหม่มาจากอเมริกา” อณวิทย์มีอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด“ที่เธอมาที่นี่ หมายความว่าอยากเห็นหน้าลูกชัด ๆ ใช่ไหม”“ใช่ครับ ก็คลินิกพี่มีเครื่องมือที่ดีที่สุดในประเทศไทยในตอนนี้นี่ครับ ผมอยากเห็นลูก และอยากจะรู้ว่าลูกสองคนของผมจะถือไมค์ออกมาจากท้องด้วยหรือเปล่า”“เอาแบบนั้นเลยเนาะ”ทั้งคุณหมอ และนางพยาบาลก็หัวเราะลั่นทัศยาต้องสลัดความไม่พอใจออก แล้วหันไปจ