HEARTBROKEN, I DIVORCED THE CEO AND KEPT HIS CHILD! 의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

Si Jane ay matalino mula’t sapul. Mabilis na nabuo ang balangkas. Paanong ang isang lalaking kasing talino si Terrence ay hindi naisip ang point na ‘to?Ngunit tulad nito…Ito ay katumbas ng pagppaahiwatig sa labas ng mundo na meron silang napakalapit na relasyon. “Pupuntahan ko ang leader!” biglang tumayo si Julian. Huminga ng malalim si Jane at hinawakan ang kanyang kamay, “walang saysay. Alam ng lahat kung gaano kahalaga na handang humakbang si Terrence. Makakatanggap ka lang ng cold treatment, at hindi maganda kung matatanggal ka sa pagre-record dahil doon.” Humarap si Julian, ang kanyang mga mata ay puno ng pagmamatigas at sakit ng kalooban. “Pero paano ka? Ang program na ito ay nagtatarget ng napakalawak na madal, at ito ay maging isang video resource na ginagamit ng maraming school para sa pag-aaral. Tiyak na ipapakita ng school mo sa mga bata ang tungkol sa traditional na gamot ng Pinas, at baka makita rin ito ng lolo mo…”Dapat bang panoorin ang pinakamalapit na kamag-an

Ang tapat na ekspresyon ni Odessa ay nagdulot lang kay Jane na maramdaman ang mga sulok ng kanyang bibig ay nakakadiri at nakakapangdami. Ito ay perpektong naglalarawan ng pagpapakipag-kapwa ng isang taong nagmamagaling. Bigla siyang napatawa, ngunit malamig ang kanyang mga mata, “sige, lumuhod kayong dalawa dito at yumuko sa harap ko, at baka isaalang-alang ko ang paglilipat ng ginamit na basura sa kanya.” Nagbago nang husto ang ekspresyon ni Olivia.Hindi kapani-paniwala na maglalabas si Jane ng ganitong napakasamang mga salita. Maging si Odessa ay hindi mapanatili ang kanyang pagkukunwari. “Jane, napakawalang katwiran mo na!”Masyado nang tamad si Jane na makipagtalo sa kabilang partido. Ang maubusan ng lakas dahil sa mga bulok na tao ay walang kaibahan sa pagmumultuhan.Binalewala niya ang kanilang mga hindi kaaya-ayang ekspresyon at tumalikod para umalis. Natapos na ni Julian ang kanyang unang trabaho. Nang dumating si Jane, nasa good mood si Julian, “mabuti na lang at bus

Tumingin sa malayo si Jane, ang kanyang kalmado ay halos nakakatawa. Humarap siya kay Hazel na ang ekspresyon ay seryoso, at sinabi, “Ate Hazel, ito ang regalo ko para sayo. Tuturua kita kung paano gamitin yan mamaya.”Bumuntong-hininga nang malalim si Hazel, na hinahawakan ang malamig na kamay ni Jane, “Jane, pasensya ka na, ininvite ko si Terrence mag-isa. Espesyal kong hiniling sa kanya na dalhin ka dito, pero siya…” “Okay lang, wala sa akin iyon.” medyo kalmado na si Jane. Tinanggap ito ni Hazel bilang isang bagay lang na sinabi niya sa galit. Kahit na hindi niya masasabi kung gaano kasama ang loob ni Jane, kumunot pa rin nang malalim ang kanyang noo, na nakikiramay ng husto, “alam kong nagdurusa ka.sinong hindi ganito? Tignan mo ang bayaw mo, halimbawa. Nagbulag-bulagan na ang ako. Ang mga likas na ugali ng hayop ay nakatatak na sa kanilang mga buto. Wag mong masyadong pigain ang sarili mo. subukan mong maging mas bukas ang isip.” Ngumiti si Jane ngunit nanatiling tahimik. S

Hindi man lang niy apinayagan ang kanyang asawa na malaman ang tungkol sa kanyang pribadong asal, ngunit gumawa siya ng lahat ng uri ng hindi maayos na bagay.“Ikaw…” Isang boses ng babae ang nanggaling sa likuran. Gumawad ang kilay ni Jane at tumingin siya. Dalawang pigura ang pumasok sa pinto.Tumingin si Olivia kay Daniel nang may pagkagulat, “hindi ka pa umaalis?” Tumingin si Daniel sa kalmadong si Terrence sa tabi nito, “bakit nandito rin si President Samaniego?”Itinagilid ni Jane ang kanyang mga labi, kahit kailan ay hindi inasahan na si Terrence ay pupunta… para iligtas siya?Kaswal na tumingin si Terrence sa pigura ni Jane gamit ang kanyang makikitid na mata bago sinabi, “Halika na at asikasuhin natin ito.” Lalong nalito si Daniel. Walang kinalaman ito kay Terrence. “Hindi ba hindi angkop para kay President Samaniego na pumunta at ayusin ang gulo?” Natawa si Olivia at kinuha ang usapan na nagpapaliwanag, “President Reyes, baka hindi mo alam, hindi nakapunta si Ate Haz

Tumingin si Jane sa kanyang mga daliri sa paa, “ganoon ba?”Sa sandaling iyon, dumating ang elevator. Sumunod siya sa kanila papunta sa isa mga opisina. Bigla, ang taong dapat na bumabati sa kanya ay pinigil siya, mukhang napapahiya, “ito ang office ni President Samaniego. Bigla kong naalala na si President Samaniego at si Ms. Olivia ay nagpalipas ng buong gabi dito kagabi. Dahil mag boyfriend sila, hindi ako sigurado kung ano ang nangyayari sa loob… Ms. Jane, gusto mo bang umupo dito at maghintay?” Kahit kailan ay hindi inasahan ni Jane na makakasagupa ng ganitong sitwasyon. Sa sobrang kabalbalan, hindi niya napigilang maglabas ng isang maikli at hindi makapaniwalang tawa: “ang ibig mo bang sabihin, baka sa sobrang nadala sila sa overtime ay hindi na nila napigilang gawin ang bagay na iyon sa opisina?” Masyadong blangko ang kanyang mga salita. Sa sobrang direktang pananalita, maging ang kabilang tao ay hindi napigilang kamutin ang sariling ulo, “pagkatapos ng lahat, bata pa sil