All Chapters of Code Blue: In Love : Chapter 81 - Chapter 90

Irish's POVHindi na ako nakapagsalita pagkatapos ng sinabi niya. Ilang segundo pa kaming tahimik hanggang sa dumating ang waiter dala ang mga pagkain namin."Here's your order."Tumango si Jordan at saka inayos ang mga plato sa mesa."Eat," sambit niya.Tumango ako at nagsimula na ring kumain. Busy ako sa pagkain dahil natakam ako sa mga inorder ni Jordan. Kumuha pa ako ng rice at ulam bago ko napansin na nakatingin sa akin si Jordan."What?" tanong ko."Nothing.""Then bakit ka nakatingin?"Bahagya siyang ngumiti. "You're eating a lot."Napatingin ako sa plato ko. "Can't help it, nagugutom na ako eh.""I thought you weren't hungry." natatawang sambit niya "Kanina 'yon, hindi ko naman kasi alam na masasarap pala hinahain nila rito."Natawa siya nang mahina. "Okay."Hindi ko na siya pinansin at nagpatuloy lang ako sa pagkain. Kumuha pa ako ng kaunti at halos maubos ko rin ang nasa plato ko."Want more?"Napatingin ako sa kanya. "Pwede pa ba? Ang sarap nitong pasta eh."Tumango siya

Irish's POVKinabukasan ay maaga akong nagising dahil maaga rin akong dinalaw ng antok, pakiramdam ko kagabi ay pagod na pagod ako kaya ng matapos akong maglinis ng katawan ay nakatulog ka agad ako. Napansin ko kasi nitong mga nakaraang araw na konting sandal lang ay nakakatulog na ako agad. Nakahiga pa rin ako sa kama habang nakatingin sa kisame. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang pag-uusap namin ni Jordan kagabi. Hindi ko alam kung ano ang magiging takbo ng lahat mula ngayon, pero kahit papaano ay mas panatag na ako dahil nasabi ko na rin sa kan'ya ang lahat. Hindi na niya kailangang malaman pa mula sa ibang tao, mabuti na lang talaga at hindi agad sinabi sa kan'ya ni Maia. At hindi ko na rin kailangang mag-isip kung paano ko siya haharapin kapag lumalaki na ang tiyan ko.Napabuntong-hininga ako at saka dahan-dahang bumangon. Dumiretso lang ako sa banyo para makaligo muna bago kumain, para medyo magising gising naman na ang diwa ko. Ramdam ko kasing gusto pang pumukit ng mga

Irish's POVLumipas ang ilang oras na halos puro trabaho lang ang inasikaso ko. May ilang revisions na kailangang tapusin at may presentation din kaming kailangang ihanda para sa susunod na meeting.Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa paperbag na nasa gilid ng desk ko. Hindi ko alam kung bakit, pero sa tuwing nakikita ko iyon, napapangiti ako.Bandang tanghali, natapos na rin ang manager namin sa pag-discuss ng mga kailangan naming gawin."Okay, that's all for now. You can take your lunch break."Agad namang nagligpit ng gamit si Kate at saka dumiretso sa table ko."Lunch na!" sambit niya. "Irish, tara na!" Tumango ako at isinara ang laptop ko. Iniwan ko na lang sa table ko ang paperbag na puno ng snacks dahil parang mas gusto kong mag pasta ngayon. Pagdating namin sa cafeteria ay nakita namin si Bryson na kakaupo pa lang habang dala ang tray niya ng pagkain."Oh, sakto. Kumpleto na tayo," sambit ni Kate habang umuupo."Akala ko hindi na kayo darating," natatawang sambit ni Bryso

Irish's POVTahimik lang kaming nagpatuloy sa biyahe. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa labas ng bintana habang si Jordan naman ay tahimik na nakatutok sa daan.Hindi naman awkward ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Komportable na rin kasi ako sa presensya niya kaya kahit hindi kami mag usap ay okay lang.Ilang minuto rin ang lumipas bago siya nagsalita."How was your day?" tanong niya"Okay naman," sagot ko. "Medyo busy lang kami dahil sa presentation ni Lyra sa susunod na araw."Napatingin ako sa kanya. "Ikaw? Kumusta ang duty mo?""As usual, busy pa rin." sagot niya"Madami kang pasyente kanina?""Medyo. May ilang patients lang akong inasikaso kanina.""Eh 'di pagod ka ngayon?""Medyo lang." simpleng sagot niya"Eh bakit mo pa ako pinuntahan ngayon?" tanong ko sa kanya Bahagya siyang napangiti habang nakatingin pa rin sa daan. "Because I wanted to." sagot niyaNapatingin ako sa kanya nang ilang segundo. Simple lang naman ang sagot niya pero hindi ko alam kung bakit par

Irish's POVKinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa sa alarm ko. Hindi naman ako sanay na nagigising nang ganitong oras, pero nitong mga nakaraang araw ay parang nagbago na rin ang sleeping pattern ko.Napapikit muna ako habang nakahawak sa ulo ko. May kakaibang pagkahilo na naman kasi akong nararamdaman.Dahan-dahan akong umupo sa kama at ilang segundo munang nanatili roon bago tuluyang tumayo."Good morning, mga anak."Napangiti ako nang bahagya habang hinihimas ang tiyan ko."Mommy's okay."Pero bago pa ako tuluyang makapaghanda para sa trabaho ay biglang bumaliktad na naman ang sikmura ko.Mabilis akong pumunta sa banyo at ilang minuto rin akong nanatili roon dahil sa pagsusuka. Halos wala naman akong mailabas dahil wala pa naman akong kinakain ngayong umaga pero pagkatapos noon ay parang nanghina ako nang kaunti.Naghilamos ako at tiningnan ang sarili ko sa salamin. Napansin kong medyo maputla na naman ako. Huminga ako nang malalim bago lumabas sa banyo.Naupo muna ako sagli