Irish's POVLumipas ang ilang buwan at naging mas abala ako sa trabaho. Halos araw-araw akong nag-o-overtime para sa nalalapit naming presentation. Gusto kong maging perpekto ang lahat kaya kahit kulang na ako sa tulog at madalas na nalilimutang kumain, itinuloy ko pa rin ang pagtatrabaho.Ilang beses na akong pinagsabihan ng mga katrabaho ko."Irish, magpahinga ka muna.""Mamaya na. Konti na lang 'to."Pero ang "mamaya" na iyon ay hindi na dumating. Habang nakatitig ako sa laptop at inaayos ang huling detalye ng presentation, bigla akong nakaramdam ng matinding hilo. Parang umiikot ang buong paligid ko at unti-unting lumabo ang paningin ko."Irish?"Narinig ko ang boses ni Bryson, pero hindi ko na siya magawang lingunin.Bago pa ako makapagsalita, tuluyan nang nagdilim ang lahat.---Pagmulat ko ng mga mata, puting kisame ang unang bumungad sa akin. Ramdam ko rin ang malamig na hangin ng air conditioner at ang amoy ng antiseptic na pamilyar sa isang ospital.Napapikit ako sandali bag
最後更新 : 2026-08-05 閱讀更多