All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นยอดภรรยาของพระเอกธงแดง: Chapter 61 - Chapter 65

บทที่ 26 หลักฐานชั้นเลิศ (2) ณ กระโจมบัญชาการหลักกลางค่ายหลี่เฉียนเจ๋อยืนตระหง่านอยู่หน้าแผนที่หนังแกะ ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีอำมหิตของการกรำศึก แขนซ้ายที่บาดเจ็บยังคงมีเลือดซึมเล็กน้อย เบื้องหลังของเขาคือรองแม่ทัพเกาชางและนายกองระดับสูงอีกสี่นายที่กำลังหารือเคร่งเครียด"ท่านกั๋วกง หากเราฝ่าออกไปทางช่องเขาด้านตะวันออก แม้จะเสี่ยงถูกซุ่มโจมตี แต่เป็นทางรอดเดียวที่จะรักษาชีวิตพลทหารที่เหลือเอาไว้ได้ขอรับ" เกาชางเสนอแผนด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาของเขาดูจงรักภักดีอย่างหาที่ติไม่ได้หลี่เฉียนเจ๋อหรี่ตาลง เขากำลังใช้สมาธิเพื่ออ่านใจเกาชาง ทว่าจิตของเขายังคงสับสนจากความเหนื่อยล้า ซ้ำเกาชางยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มีปราณคุ้มกัน ทำให้เสียงในใจนั้นเบาบางจนยากจะจับใจความได้"ช่องเขาตะวันออกงั้นหรือ..." หลี่เฉียนเจ๋อพึมพำ"เป็นช่องเขาที่จะนำทัพธงแดงไปสู่หุบเหวมรณะต่างหากเล่า!" เสียงตวาดกังวานใสดังทะลุเข้ามาในกระโจม! ผ้ากระโจมถูกสะบัดเปิดออกอย่างแรง เหวินซินหลิงก้าวฉับ ๆ เข้ามาด้านใน โดยมีเสิ่นเซียงเวิ่นเดินตามมาติด ๆ

บทที่ 27 ได้รับการยอมรับอย่างแท้จริง (2) "ขอบคุณที่มาช่วยข้าซินหลิง…" หลี่เฉียนเจ๋อเอ่ยกระซิบ แววตาของบุรุษธงแดง บัดนี้เต็มไปด้วยความรักและความภักดีที่ลึกซึ้งเหวินซินหลิงสบตากับเขา สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากฝ่ามือหนา นางไม่ได้สะบัดมือออก หากแต่มุมปากกลับกระตุกขึ้นเล็ก ๆ เผยเป็นรอยยิ้มเย้าแหย่"อย่าเพิ่งซาบซึ้งไปเจ้าค่ะ ท่านกั๋วกง หนี้ค่าเสบียงและค่าตัวกุนซือแพทย์ครั้งนี้ ข้าคิดบัญชีทบต้นทบดอกนะเจ้าคะ"หลี่เฉียนเจ๋อหลุดหัวเราะออกมาอย่างบ้าบิ่น เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เขาหัวเราะได้ดังเช่นนี้ เสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความสุขและโล่งใจดังกังวานไปทั่วกระโจม "ต่อให้ต้องยกคลังสมบัติทั้งจวนกั๋วกงให้เจ้า ข้าก็ยินดีจ่าย ฮูหยินของข้า"กระดานหมากแห่งค่ายกลมังกรกลืนขุนเขาถูกพลิกกลับมาเป็นต่ออย่างสมบูรณ์แบบ ตัวประกอบอย่างเหวินซินหลิงที่เคยมองข้ามเนื้อเรื่อง ครานี้ได้คว้าบทบาทสำคัญมาครองอย่างสง่างาม โดยมีกองทัพและบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ยอมสยบอยู่ปลายแทบเท้า...…3 วันผ่านไป

บทที่ 28 ช่างสมบูรณ์แบบ (2) [เห็นหรือไม่ ซินหลิง เมื่อมีเจ้าอยู่เคียงข้าง ไม่ว่ากี่อุปสรรคข้าก็ย่อมผ่านมันไปได้] หลี่เฉียนเจ๋อครุ่นคิดในกระแสจิตเพื่อสื่อสารกับนาง แววตาของบุรุษธงแดง บัดนี้เปี่ยมไปด้วยความรักและความเทิดทูนจนแทบคลั่ง เหวินซินหลิงลอบยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก[นี่มันใช่เวลาหรือไม่ มัวแต่ทำหน้าออดอ้อนอยู่นั่น ห่วงตัวเองก่อนเถิดเจ้าค่ะ ท่านกั๋วกง] เหวินซินหลิงเอ่ยโต้ตอบในใจ มุมปากของนางยกยิ้มจาง ๆ อย่างที่หาดูได้ยากยิ่ง [แผลที่แขนเริ่มมีเลือดซึมออกมาอีกแล้ว รีบกลับมาที่กระโจมพยาบาลให้ข้าเย็บแผลให้ใหม่เถิด] หลี่เฉียนเจ๋อหลุดหัวเราะออกมาแผ่วเบา เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจ ระยะนี้เขากรำศึกอย่างหนัก ทำให้พลังหยินหยางในกายบกพร่อง ส่งผลให้เขาไม่อาจเก็บซ่อนเสียงแห่งความคิดเอาไว้ได้อีก เริ่มแรกหลี่เฉียนเจ๋อคิดว่านี่คือจุดอ่อนของเขา แต่เมื่อมาคิดทบทวนดูดี ๆ แล้ว เขากลับพบว่า การที่เขาไม่อาจเก็บซ่อนเสียงแห่งความคิดเอาไว้ได้ มันคือจุดแข็งของเขาต่างหาก