All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นยอดภรรยาของพระเอกธงแดง: Chapter 51 - Chapter 60

บทที่ 22 ไม่ลองไม่รู้ (1)ประตูจวนตระกูลเหวินถูกปิดลง ปล่อยให้บุรุษในอาภรณ์ผ้าฝ้ายเนื้อหยาบยืนอยู่เพียงลำพังใต้เงากำแพง หลี่เฉียนเจ๋อไม่ได้โกรธเกรี้ยวกับท่าทีหมางเมินนั้น เขากลับหัวเราะออกมาในลำคอเบา ๆ มันเป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความท้าทายเขาได้เรียนรู้แล้วว่า สตรีผู้นี้ไม่ได้ต้องการผู้ชายที่มาปกป้อง หรืออำนาจมาคุ้มหัว นางต้องการคนที่เคารพในตัวตนและความสามารถของนางการจะพังกำแพงน้ำแข็งในใจนาง ไม่ใช่การใช้กำลังทหารบีบบังคับ แต่คือการค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในชีวิตของนาง เริ่มต้นใหม่จากศูนย์ และพิสูจน์ให้นางเห็นว่า เขาคู่ควรที่จะยืนเคียงข้างนางในฐานะบุรุษผู้หนึ่ง หาใช่ตัวละครทรราชในเนื้อเรื่องบัดซบที่นางท่องจำมา"รอข้าก่อนเถิด ซินหลิง..." หลี่เฉียนเจ๋อกระซิบกับสายลม "เมื่อข้าพร้อม ข้าจะสารภาพทุกความลับกับเจ้า และจะทำให้เจ้าตกหลุมรักคุณชายตกอับผู้นี้ ด้วยหัวใจของเจ้าเอง"กระดานหมากแห่งการชิงไหวชิงพริบถูกล้มกระดานทิ้ง กฎเกณฑ์ของการไล่ล่าถูกเปลี่ยนเป็นการเกี้ยวพาราสี บุรุษผู้กุมอำนาจล้นฟ้ากำลังลดตัวลงมาเ

บทที่ 23 ราชโองการเร่งด่วน (1)หลี่เฉียนเจ๋อเบิกตากว้าง คล้ายถูกค้อนเหล็กทุบเข้าที่กลางแสกหน้า ตลอดชีวิตของเขา คุ้นชินแต่การสั่งการและแย่งชิง หากปรารถนาสิ่งใดก็ใช้กำลังทหารหรืออำนาจข่มเหง ทว่าคำสอนของเด็กห้าขวบกลับเปิดโลกทัศน์ใหม่ที่เขาไม่เคยสัมผัส"นี่เทียบยาของท่าน" เหวินซินหลิงยื่นแผ่นกระดาษให้ น้ำเสียงของนางยังคงราบเรียบ "สภาวะหยินหยางของท่านขัดข้องรุนแรง ควรพักผ่อนให้มาก เลิกคิดฟุ้งซ่าน และไม่ต้องพยายามทำสิ่งใดให้เกินตัว"ประโยคสุดท้ายแฝงความนัยที่ทำให้หัวใจของบุรุษหนุ่มกระตุกวูบ เขารับเทียบยามาถือไว้ สูดลมหายใจเข้าลึก ปรับเปลี่ยนท่าทีจากคุณชายตกอับที่พยายามทำตัวน่าสงสาร กลายเป็นบุรุษที่สงบและหนักแน่นขึ้น"ขอบคุณนายหญิงเหวินที่ชี้แนะ" หลี่เฉียนเจ๋อค้อมศีรษะเล็กน้อย ไม่ได้ออดอ้อนขอความเห็นใจอีกต่อไป "โสมหิมะที่ข้าน้อยนำมาฝากไว้ในโกดัง ถือเป็นการร่วมลงทุนกับหอการค้าถงซิน ข้าน้อยไม่ได้หวังผลกำไร เพียงอยากให้โรงหมอเทียนอีมีตัวยาชั้นเลิศไว้รักษาชาวบ้าน...หากมีสิ่งใดที่ข้าน้อยพอจะช่วยแบ่งเบาภาระของท่านได้ โปรดอย่าได้เกรงใจ

บทที่ 24 ตัดสินใจเด็ดขาด (1)ค่ายกลมังกรกลืนขุนเขา!ชื่อนี้กระแทกเข้าสู่สมองของนางอย่างรุนแรง ความทรงจำจากนิยายเรื่อง 'ยอดสตรีทระนง' ที่นางโยนทิ้งไปนานแล้วผุดขึ้นมาเป็นฉาก ๆ ค่ายกลนั่นไม่ใช่แค่กับดักธรรมดา แต่มันคือหลุมศพที่ถูกขุดเตรียมไว้ให้บุรุษตรงหน้าโดยเฉพาะ!"ไปปราบกบฏงั้นหรือ" เหวินซินหลิงแสร้งถามเสียงเรียบ "ท่านมีกุนซือและรองแม่ทัพเก่งกาจ คงไม่มีสิ่งใดน่าห่วงกระมัง" นางจงใจพูดสิ่งตรงข้ามกับใจคิด กุนซือเสิ่นคือคนเก่งก็จริง แต่รองแม่ทัพเกาชางคือคนทรยศ เขาย่อมหาทางแทงข้างหลังหลี่เฉียนเจ๋อในอีกไม่ช้า เช่นนั้นจะบอกว่า ‘คงไม่มีสิ่งใดน่าห่วงกระมัง’ ก็นับว่าไม่จริงนักหลี่เฉียนเจ๋อพยักหน้ารับ "เกาชางจะนำทัพหน้าล่วงหน้าไปก่อน ข้าจะตามไปสมทบทีหลัง เจ้าไม่ต้องกังวลสิ่งใด กิจการของหอการค้าถงซิน ข้าสั่งให้คนคอยดูแลความปลอดภัยไว้ให้แล้ว"[เกาชาง...ข้ายังสืบเรื่องของเขาไม่แน่ชัด ยังไม่อาจปลดเขาออกจากตำแหน่งรองแม่ทัพได้ ในยามศึกสงครามเช่นนี้ ข้าจำเป็นต้องใช้งานเ

บทที่ 25 ผู้ยึดเหนี่ยวจิตใจ (1)กลิ่นอายแห่งความตายตลบอบอวลอยู่ภายในหุบเขาไร้เงา ชัยภูมิอันเป็นที่ตั้งของ ‘ค่ายกลมังกรกลืนขุนเขา’ บัดนี้แปรสภาพเป็นนรกบนดินที่ไร้ทางออก ผาสูงชันขนาบข้างปิดกั้นเส้นทางถอนตัว หมอกหนาสีเทาหม่นที่เจือไปด้วยกลิ่นอายอัปมงคลปกคลุมทั่วทุกหนแห่ง บดบังทัศนวิสัยจนทหารในกองทัพธงแดงแทบไม่รู้ว่าศัตรูจะพุ่งดาบออกมาจากทิศทางใดเสียงครวญครางของทหารบาดเจ็บดังระงมไปทั่วค่ายพักแรมชั่วคราวที่ดูซอมซ่อ แผลที่ถูกเกาทัณฑ์ยิงเริ่มเน่าเปื่อยเพราะขาดหยูกยาและการดูแลที่ถูกต้อง เสบียงที่เหลือเพียงน้อยนิดถูกจัดสรรให้ทหารที่ยังถือดาบไหว ส่วนคนที่นอนพะงาบ ๆ กลับต้องรอความตายอย่างสิ้นหวังหลี่เฉียนเจ๋อนั่งอยู่บนโขดหินกลางกระโจมบัญชาการที่พังยับเยิน แขนซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลเปื้อนเลือด ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทระนงบัดนี้ซูบตอบ นัยน์ตาของเขาแดงก่ำจากการไม่ได้พักผ่อนมาหลายราตรี เขาพยายามใช้พลังอ่านใจเพื่อจับทิศทางของศัตรู ทว่าสิ่งที่ได้ยินกลับมีเพียงเสียงสะท้อนแห่งความสิ้นหวังของเหล่าทหาร[ข้าต้องตาย

บทที่ 26 หลักฐานชั้นเลิศ (1)กลิ่นกำยานผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดลอยคลุ้งอยู่ภายในกระโจมพยาบาลชั่วคราว อากาศในหุบเขาไร้เงาชื้นแฉะและหนาวเหน็บ ทว่าเหวินซินหลิงกลับมีหยาดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้า ร่างเพรียวบางในอาภรณ์รัดกุมกำลังยืนอยู่หน้าแคร่ไม้ไผ่บนนั้นมีร่างไร้วิญญาณของสายลับกบฏที่ซื่อสือเพิ่งสังหารได้เมื่อครึ่งชั่วยามก่อน มีดผ่าตัดเล่มเล็กในมือของอดีตแพทย์ทหารขยับอย่างคล่องแคล่วและแม่นยำ นางกำลังทำการ 'ชันสูตรศพ' ท่ามกลางสายตาหวาดหวั่นของบ่าวไพร่[ตับและม้ามมีสีคล้ำผิดปกติ เลือดที่แข็งตัวมีลิ่มสีดำปน...นี่คือร่องรอยของการใช้ พิษสกัดรากบัวดำ พิษชนิดเดียวกับที่ใช้เคลือบปลายลูกดอกลอบสังหารทัพหน้า] เหวินซินหลิงวิเคราะห์อย่างเยือกเย็น นิ้วเรียวที่สวมถุงมือหนังกดคลึงไปตามท้ายทอยของศพ ก่อนจะใช้มีดโกนเลาะเส้นผมบริเวณนั้นออกจนหมด เผยให้เห็นรอยสักรูป 'เขี้ยวหมาป่า' ขนาดเท่าหัวแม่มือที่ซ่อนอยู่ใต้ไรผมอย่างแนบเนียนในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประดุจสายฟ้าฟาดลงกลางสติสัมปชัญญะ ช