جميع فصول : الفصل -الفصل 70

ขอโอกาส “เลิกเล่น แล้วมาคุยกันดีๆ เถอะ” เขาดันตัวเธอให้นั่งเหมือนเดิม “แต่ฉันยังไม่พร้อมคุยกับพี่” เขาจะมีเรื่องอะไรคุยล่ะ นอกจากเรื่องหย่า ขอเวลาตั้งหลักหน่อยไม่ได้หรือไง! “ไม่พร้อมคุย แต่พร้อมมีเซ็กซ์งั้นสิ!” “ก็...” เขาทำเธอพูดไม่ออกจริงๆ ทั้งขายหน้าและอาย เพราะเขาคงคิดว่าเธอชอบวันไนท์ “ขอเหตุผลที่มาวันไนท์กับพี่” “ก็...เอ่อ...” จะให้ยังไงล่ะ ขอแซ่บกับว่าที่ผัวเก่า ก่อนหย่าแบบนี้เหรอ “พูดมา!” น้ำเสียงเริ่มดุ “ก็ไหนๆ ก็จะหย่ากันแล้ว แค่อยากลบภาพจำที่ไม่ดีของพี่ในวันนั้นไง!” เธอหลุดปากออกไปจนได้ เมื่อถูกเขากดดันทั้งน้ำเสียงและสายตา “ภาพจำไม่ดีวันนั้น วันไหน!” เขาทำหน้างุนงง “ก็วันที่นอนด้วยกันเมื่อสามปีก่อน ตอนที่ฉันยังน้ำหนักเจ็ดสิบโลไง!” พูดออกไปแล้วก็สะเทือนใจจนน้ำตาคลอ “พี่บอกเธอเหรอว่าวันนั้นมันแย่จนอยากลบภาพจำทิ้ง!” “ก็ฉันอ้วน แล้วพอเช้ามาพี่ก็หนีหน้าฉันไปเลย!” ถึงตอนนี้น้ำที่เอ่อคลอก็หยดแหมะลงบนแก้ม พอนิ้วเรียวยกขึ้นจะเช็ดให้ เธอก็เบือนหน

“อะไรอีก!”“เธอต้องกินข้าวกับพี่ก่อน“อะไรนะ!”“กินข้าวกันก่อน พี่อุตส่าห์ทำอาหารเผื่อเธอแล้ว” ไม่พูดเปล่าแต่จูงมือไปนั่งที่โต๊ะ จากนั้นเขาก็ยกอาหารน้ำดื่มมาวางให้เรียบร้อยอาหารหน้าตาดีเหมือนสั่งจากร้านอาหารหรูๆ มากกว่าทำเอง ต้มยำปลากะพง กุ้งทอดกระเทียม ผัดผักรวมมิตร“ทำเองจริงเหรอคะ”“พี่ทำเฉพาะผัดผักรวมมิตร ที่เหลือสั่งจากร้านข้างๆ คอนโดฯ”“อือ ก็ว่าอยู่ว่าหน้าตาอาหารดูน่ากินเกินไป”“ผัดผักก็อร่อยมาก ถึงหน้าตาจะดูไม่อร่อย” แล้วเขาก็ตักผัดผักใส่จานข้าวกล้องให้เธอ“กินเยอะๆ เธอน่ะผอมไปแล้วนะ”พอได้ยินอย่างนั้นนิสราถึงกับหันขวับไปทำตาเขียวปัดใส่เขาทันที“อ้วนก็ว่า ผอมก็ว่าจะเอายังไง!”“ก็...อืม จริงๆ แล้วไม่ว่าอ้วนหรือผอม พี่ก็เอาได้ทั้งนั้นแหละ”พอได้ยินนิสราถึงกับง้างส้อมขึ้นทันที“เฮ้ย ล้อเล่น เอาเป็นว่ากินให้อิ่มเถอะ รูปร่างก็ขอแค่สุขภาพดีก็พอ วันหนึ่งเธอต้องมีลูกนะ ต้องแข็งแรงเข้าไว้”“ใครจะมีลูก!”“ก็เรานี่แหละ จะเป็นใครได้ล่ะ”“ถ้าฉันไม่อยากมีลูกล่ะ”“มันก็อาจจะไม่ทันแล้วไหม”“หมายความว่าไง”“เมื่อคืนพี่ใช้ถุงยางไปแค่ครั้งแรก ครั้งต่อๆ มาไม่ได้ใช้”“เฮ้ย ได้ไง” เธอก็มัวแต่เมามั

ทั้งขอร้องและอ้อนวอน“อยู่คนเดียวเหรอ” เขาถามเมื่อเดินเข้ามาในห้องพักของเธอ “ก็แน่นอนสิ จะให้อยู่กับใคร” “งั้นแสดงว่าเป็นครั้งแรกที่เธอต้องอยู่คนเดียว” “ค่ะ ที่ผ่านมาก็อยู่กับเกดมาตลอด ตั้งแต่เรียนตรีจนจบโท” เธอบอกด้วยน้ำเสียงหงอยๆ เพราะยอมรับว่ายังไม่ชินเช่นกันที่ต้องอยู่คนเดียว แต่ดีตรงที่ว่าห้องพักเธออยู่ใกล้กับที่พักของพีช ก็ได้แวะเวียนไปหาและกินข้าวกับอีกฝ่ายบ้าง “นิส ย้ายไปอยู่กับพี่วันนี้เถอะ นะ นะ” เขาพูดพลางจับมือเธอ และมองด้วยสายตาอ้อนวอน เฮ้ย ทำอะไรของเขา คนยิ่งใจอ่อนอยู่ด้วย และยอมรับว่าการอยู่คนเดียว ในคืนที่นอนไม่หลับมันเหงามากเช่นกัน “นิส พี่ขอร้อง พี่ไม่อยากให้นิสอยู่คนเดียว เกิดอะไรขึ้นใครจะช่วยทัน” ที่พักของเขากับห้องพักของเธอก็อยู่ไกลกันมากด้วย “จะย้ายได้ยังไง ฉันเพิ่งมาอยู่ได้แค่ไม่กี่วันเองนะ” “เถอะนิส พี่ขอร้อง อย่าอยู่คนเดียวเลย ถ้าเธอดื้อ พี่จะย้ายมาอยู่กับเธอที่นี่นะ” “อะไรของพี่” เธอบ่น เพราะไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาโต้ตอบเขา “จริงๆ นะ พี่ไม่ได้พูดเล่น” น้

เข้ากันได้ดี มีจังหวะเดียวกันตื่นขึ้นมาเกือบเย็น หยิบโทรศัพท์ที่ปิดเสียงไว้ขึ้นมาดู เห็นสายเข้าจากพีชเป็นสิบสายได้เธอจึงโทร. หาอีกฝ่ายทันที“แกยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม หรือตายคาอกพี่กรรณไปแล้ว!” ปลายสายก็ส่งเสียงมาอย่างโมโห“ยังอยู่”“แล้วอยู่ที่ไหน มาหาที่ห้องก็ไม่เจอ แล้วข้าวของก็หายไปด้วย ตกลงแกย้ายที่อยู่ใหม่เหรอ ทำไมไม่บอกฉัน!”“ฉันย้ายมาอยู่กับพี่กรรณ ว่าจะโทร. บอกแกอยู่ แต่ดันหลับไปก่อน”“ย้ายไปอยู่กับพี่กรรณ นี่แกหมายความว่า เขาไม่ได้อยากหย่ากับแกเหรอ”“เออ เขาบอกขอโอกาส ทั้งอ้อนวอน ทั้งง้อ ฉันเลย...”“ฉันเลยโอเคว่างั้นเถอะ”“อือ ก็แหม แกก็รู้ว่าฉันยังรักพี่เขาอยู่”“แล้วหายโกรธแล้วที่เขาเคยพูดจาเหยียด”“มันก็ไม่เชิงหาย แต่เข้าใจมากกว่า”“เข้าใจว่า...”“ก็คือ...” นิสราจึงเล่าสิ่งที่กรรณบอกความรู้สึกในตอนนั้นกับเธอ“เออ เข้าใจกันก็ดีแล้ว เฮ้อฉันก็เป็นห่วงแทบตาย ที่แท้ก็คืนดีกับผัว”“แกก็พูดไป ฉันกับเขาแค่อยากลองใช้ชีวิตด้วยกันดู ถ้าเวิร์คก็ไปต่อ ถ้าไม่ ก็คงแยกย้าย”“เออ ก็ลองดู ของแบบนี้มันต้องลองเท่านั้นถึงจะรู้”“พี่กรรณเขาอยากเลี้ยงข้าวแกอะ วันไหนสะดวก”“สะดวกทุกวันนั้นแหละ แต

นิสราบิดเร้าร่างกายอย่างทรมาน เพราะเธอต้องการมากกว่านี้ และเขาก็รู้ใจ ผละจากริมฝีปากของเธอ เพื่อก้มลงชิมน้ำหวานจากกลีบดอกไม้สีสด ยกขาเรียวให้ตั้งเป็นรูปตัวเอ็มบนเคาน์เตอร์ จนกลีบดอกไม้เบ่งบานยั่วยวนสายตาตวัดลิ้นลงรอยแยก ทำให้ร่างบางสะท้านครวญครางเสียงดัง“อือ พี่กรรขา อ๊ะ” ร้องเรียกชื่อเขา พลางบิดเร้าร่างกายอย่างทรมานเขาตวัดเลียกลีบอูมอวบจนทั่ว ก่อนเน้นย้ำเกสรจนน้ำหวานเธอไหลเยิ้ม แล้วเขาก็สอดลิ้นเข้าไปในร่องหลืบ ขยับเข้าช้าๆ นิสราเผลอขยับสะโพกเข้าหาเป็นจังหวะ กรีดร้องครวญครางด้วยความทรมานที่หวานซ่านจนกายเกร็งสะท้าน หวีดร้องด้วยความสุขสมเธอหายใจหอบสะท้านอยู่กับร่างใหญ่ที่ลุกขึ้นให้ซบอก กระทั่งลมหายใจเป็นปกติ มือใหญ่ก็บีบคลึงหน้าอกอวบ แล้วบีบเคล้นยอดอกจนแข็งเป็นไตสู้มือแล้วแก่นกายใหญ่ก็สอดเข้ามาในร่องหลืบ แทงพรวดอย่างรวดเร็วจนมิดด้าม นิสราร้องคราง แล้วความเสียวซ่านเกินบรรยายก็เกิดขึ้น เมื่อเขาขยับสะโพกเข้าหา และเธอก็ขยับตอบรับเสียงครางหวานประสานเสียงคำรามพร่าต่ำก็ประสานจนดังไปทั่วห้องน้ำ“แน่นมาก อ่าห์” เขากระซิบริมหู แล้วเอ่ยถาม“แรงกว่านี้ได้ไหม”“ได้ค่ะ อ๊ะ” แล้วเธอก็ครางไม่หยุด