Semua Bab หนี้วิวาห์ปรารถนา: Bab 41 - Bab 50

16โชว์ตัว “โห สวยๆ ทั้งนั้นเลย” เกศสิริเอ่ยชมไม่หยุด เมื่อเปิดถุงของขวัญทั้งนั้น แล้วเจอกระเป๋า รองเท้าและเครื่องประดับ โดยเฉพาะอย่างหลังนี้มีทั้งสร้อยคอ กำไล แหวน ซึ่งเป็นคอลเลกชั่นใหม่ของแบรนด์ดังทั้งนั้น ราคาของฝากรวมทั้งหมดน่าจะถึงล้าน หรืออาจจะมากกว่านั้น ไม่รู้ว่าจะลงทุนซื้อให้ทำไมมากมาย เพราะก็น่าจะรู้ว่าเธอปกติเธอไม่ได้ใช้ของแบรนด์เนมอะไร “ถุงนี้ช็อกโกแลต” เกศสิริเอ่ยขึ้นเมื่อคว้าถุงสุดท้ายมาแกะดู นิสรารีบคว้ามาแกะกินทันที พอเข้าปากคำแรกแทบจะคายทิ้ง เพราะขมจัด ก่อนจะหยิบกล่องมาดูอย่างละเอียดถึงรู้ว่ามันเป็นดาร์กช็อกโกแลต 100% ไม่มีน้ำตาลผสมเลยแม้แต่น้อย โอ๊ย ขัดใจที่สุด! แล้วนิสราก็เดินไปหยิบเค้กช็อกโกแลตมากินแก้เซ็ง “แล้วแกได้คุยกับพี่กรรณบ้างไหม” เกศสิริถาม “คุยแล้ว และฉันมีข้อตกลงกับเขา” “ข้อตกลงไร” นิสราจึงเล่าทุกอย่างที่คุยกับกรรณให้เพื่อนรักฟัง “แกไม่ได้ชอบเขาแล้วจริงๆ เหรอ” “ใช่!” นิสราตอบอย่างหนักแน่น “นิส คิดดีๆ นะ บางทีแกตัดสิน

“เพื่อนๆ เงียบก่อน เราขอแนะนำแฟนเราอย่างเป็นทางการนะ นี่พี่กรรณ อภิรัชไพศาล ทายาทเพียงคนเดียวของ AP กรุ๊ป เจ้าของอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆ ของเมืองไทย”จบประโยคก็ได้ยินเสียงฮือฮา พร้อมกับเสียงอุทาน แต่เสียงซุบซิบนินทาว่าเธอกับกรรณไม่เหมาะสมกันนั้นดังกว่าเสียงอื่นนิสรายิ้มขื่น แต่เธอก็ยังยิ้มเย้ยหยันดวงตาที่มองอย่างอิจฉาของลีน่ากับเพื่อนร่วมแก๊ง แค่นี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วสำหรับเธอในค่ำคืนปาร์ตี้เปิดตัว นอกจากอาหารคาวหวานและเครื่องดื่มแบบจัดเต็มแล้วยังมีวงดนตรีขวัญใจวัยรุ่นชื่อดังมาเล่นสดให้ได้ฟังและแดนส์มันๆ กันอย่างสะใจในระหว่างนั้นกรรณคือคนที่ถูกสาวๆ วนเวียนมาขอถ่ายรูป รวมทั้งพี่ชายของเธอ ที่แม้ลีน่าจะกรี๊ดความหล่อของกรรณมากแค่ไหน แต่ดูเหมือนจะยังตัดใจจากนริศไม่ได้วนเวียนเกาะแกะจนเกศสิริมองตาขุ่น เกาะแขนนริศไม่ปล่อย“ถามจริงเถอะลีน่า เธอจะอะไรนักหนากับพี่เนส” นิสราถาม“ฉันอิจฉาเธอที่ได้แฟนหล่อ รวย แต่ฉันอิจฉายัยเกดที่ได้ทั้งผู้ชายหล่อ รวยและนิสัยดี”“โอ๊ย พี่เนสไม่ได้นิสัยดีอะไรขนาดนั้น เขาทำตัวแย่ๆ กับฉันตั้งหลายอย่าง” นิสราว่า เพื่ออยากให้อีกฝ่ายตัดใจ“แต่เขาดีกับฉันไง!”

“ก็เคยมีแฟนใช้แต่กำลังไง เจอความอ่อนโยนเข้าหน่อยละลาย” เกศสิริพูดแบบเข้าใจ“ละลายเหมือนแกเลยเนอะ”“โอ๊ย วกมาที่ฉันทำไม ว่าแต่พี่กรรณของแกเขาว่าไงบ้างล่ะ”“คืนนี้ให้ไปเจอที่คอนโดฯ”“เฮ้ย คอนโดฯ เลยเหรอ จะดีเหรอแก”“เขาคงไม่ปล้ำฉันหรอกน่า ให้ฟรีก็ไม่รู้เขาจะเอาหรือเปล่า”“แกก็พูดไป ยิ่งตอนนี้แกก็รูปร่างอวบๆ เท่านั้น อะไรๆ ก็โดดเด่นขนาดนี้” พูดแล้วมองหน้าอกของเพื่อนรัก“ก็จริงไหมล่ะ คำพูดเมื่อวันนั้นของเขา ฉันยังจำไม่ลืมจ้า” นิสราพูดขึ้นเหมือนย้ำกับตัวเองมากกว่า“ถ้าแกคิดว่าเขาไม่ทำอะไร ก็ไปคุยให้รู้เรื่อง แต่ถ้าแกกลัวการไปเจอกันในห้องพักเขา ให้ฉันไปเป็นเพื่อน หรือรออยู่ล็อบบี้ก็ได้”“ไม่เป็นไรฉันไปคนเดียวได้”“แต่ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลส่งข้อความมานะ ฉันจะรีบไปหาแกทันที”“อือๆ ถ้าเขามีท่าทีเหมือนจะปล้ำฉัน ฉันจะส่งข้อความขอความช่วยเหลือจากแกทันที” พูดติดขำ เพราะคิดว่าเรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นแน่นอนเพราะคำพูดของเขาที่ว่า ‘รูปร่างหน้าตาแบบนั้น ฉันกระเดือกไม่ลงหรอก’มันฝังอยู่ในหัวเธอ สลัดอย่างไรก็ไม่ออกแต่พอถึงเวลานัด แต่งตัวเรียบง่ายเหมือนกำลังไปเดินตลาดนัก เพราะไม่จำเป็นต้องแต่งให้ดูดีใ

พิสูจน์ความจริง“ง่วงแล้วใช่ไหม งั้นไปห้องนอนกัน” เขาพูดพร้อมวางแก้วไวน์ลง เมื่อเห็นว่าเธอหาวติดๆ กันหลายครั้ง และนี่ก็สี่ทุ่มครึ่งเข้าไปแล้ว“ห้องนอน!”“ก็ต้องนอนที่ห้องนอนไหม” เขาย้อนหน้าตาเฉย“ฉันนอนที่โซฟาในห้องนั่งเล่นก็ได้”“แต่ฉันนอนไม่ได้!”“อ้าว เกี่ยวไร!”“เพราะคืนนี้เราต้องนอนเตียงเดียวกันไง”“ได้ยังไง!”“ได้สิ เพราะนั่นคือเงื่อนไขของฉันไงล่ะ ถ้าทำไม่ได้ก็กลับไปเลย และอย่าหวังว่าจะได้มีผัวใหม่ ถ้านอกกายนอกใจฉัน จะฟ้องให้ล้มละลายเลย”“เฮ้ย บ้าเหรอ งั้นฉันก็ฟ้องพี่ได้น่ะสิ”“มีหลักฐานก็เอาสิ”“เฮ้ย ได้ไง” เพราะจริงๆ เธอก็ไม่เคยรู้แน่ชัดว่าเขากำลังคบหากับลิลลี่หรือมีคนอื่นอีกหรือไม่“พี่เองก็ไม่ได้พิศวาสอะไรฉัน ทำไมเราไม่หย่ากันง่ายๆ ให้จบๆ ไป พี่เองก็จะได้เปิดตัวกับคนที่คบหาอยู่ ฉันเองก็จะได้มีโอกาสเจอคนอื่นที่ชอบฉันจริงๆ”“อ๋อ คิดแบบนี้นี่เอง เข้าใจแล้ว” เขาเอ่ยขึ้นหลังจากนิ่งงันชั่วครู่ เหมือนทบทวนประโยคของเธออย่างละเอียดแล้วตีความอย่างเข้าใจ“ถ้าเข้าใจแล้ว ล้มเลิกเงื่อนไขซะ แล้วพรุ่งนี้เราไปหย่ากัน ฉันจะบอกทางบ้านเองว่าเป็นฝ่ายขอหย่า พี่กับครอบครัวจะได้ไม่ผิดสัญญา” ที่จะหย

ข่าวคราว“คุณกรรณครับ ได้ข่าวว่าคุณนิสกลับจากต่างประเทศแล้วครับ” คนที่กำลังก้มหน้าก้มตากับการอ่านเอกสารกองโตบนโต๊ะ ถึงกับรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที “ตั้งแต่เมื่อไหร่” “สายเรารายงานว่าตั้งแต่เมื่อวานครับ” พีระผู้ช่วยหนุ่มเอ่ยตอบ สายที่เขาเอ่ยถึงนั้นเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของนริศ และสายคนนั้นก็เป็นพี่ชายของเขาเอง “ตอนนี้อยู่เขาใหญ่สินะ” “ครับ” “ขอบใจนะ” “ด้วยความยินดีครับ” พีระเอ่ยตอบ แล้วเดินออกจากห้องทำงานของผู้เป็นนาย ซึ่งมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารบริษัทอภิรัชไพศาล ธุรกิจด้านอสังหาของ AP กรุ๊ปไม่เกินห้าปีกรรณจะขึ้นเป็นประธานบริษัทแทนบิดาที่ต้องการเกษียณเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายที่เขาใหญ่กับภรรยา เพราะไม่ไกลจากกรุงเทพฯ มาก และก็อยู่ไม่ไกลจากไร่ใกล้พระจันทร์ด้วย ประตูห้องทำงานปิดไปแล้ว แต่กรรณยังนั่งนิ่งอยู่ท่าเดิม เขากำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับนิสรา ตั้งแต่คืนนั้นเมื่อสามปีก่อน เขาก็ไม่ได้คุยกับนิสราอีก เพราะอีกฝ่ายบล็อก พอเขาโทร. หานริศ เพื่อถามไถ่ถึงเธอ นริศก็บอกเขาว่า ‘ยัยนิสไม่ต้องการคุยกับคุณ ไม่