เสียงหอบหายใจเจือสะอื้นดังสลับกับเสียงการเคลื่อนไหวอันหยาบโลนของบุรุษสตรีคู่หนึ่งดังก้องไปทั่งห้องตำราของจวนอ๋องหลี่หลงเฟิงหาได้นำพาว่านี่จะเป็นทิวาหรือราตรี เขามุ่งมั่นกระทำเรื่องราวในม่านมุ้งอย่างเต็มที่ ไม่ให้เสียชื่ออาจารย์หญิงที่พากเพียรสั่งสอนเขามาหนึ่งเดือนเต็ม “อ๊ะ อ๊า ตรงนั้น ทะ ท่าน อื้อ” “อ่า ซีเหม่ย อืม ดีมาก อ่า” มู่ซีเหม่ยแยกเรียวขาออกกว้างให้หมาป่าผู้หิวโหยขยับสะโพกกระแทกกระทั้นได้ถนัดถนี่ นางชินเสียแล้วกับความหื่นกามของเขา หนึ่งเดือนมานี้นางนับว่าได้รู้แล้วว่าบุรุษผู้นี้หาได้ไร้ฝีมือ! แสร้งเป็นสุกรหลอกกินพยัคฆ์อยู่เนิ่นนาน ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมาจนหมดเปลือก นับว่านางประเมินเขาต่ำเกินไปแล้ว! “อ๊ะ อ๊า ท่าน เร็วอีกสิ” “รัดแน่นเช่นนี้...จะให้ข้าทำเร็วได้อย่างไร” ร่างสูงที่โอบรัดเอวเล็กเข้าหากายหยัดสะโพกตอกตรึงตัวตนเข้าหาบุปผางามเป็นจังหวะเนิบช้าทว่าหนักหน่วงเน้นถูกจุดอ่อนไหวของนางทุกครั้งที่สอดใส่ ทำให้มู่ซีเหม่ยรู้สึกดวงตาพร่าเลือนไปหมด “ท่านอย่าแกล้ง....หม่อมฉันยังไม่ได้คิดบัญชีที่ท่านเสแสร้งแกล้งไม่ประสาเรื่องพรรค์นี้เลยนะ อ๊า” “ผู้ใดเสแสร้งกัน เป็น
Última actualización : 2026-10-09 Leer más