All Chapters of The Surgeon's Second Heartbeat : Chapter 21 - Chapter 30

Pumatak ang alas-dos ng madaling-araw. Ang buong San Gabriel Provincial Hospital ay pinalibutan na ng malalim na katahimikan. Sa loob ng kaniyang maliit na opisina, katatapos lang suriin ni Celeste ang huling batch ng mga medical charts para sa kaniyang morning endorse.Bahagya siyang humikab, pinalitaw ang kaunting pagod sa kaniyang mga mata. Ngunit bago pa man siya makasandal sa kaniyang swivel chair, dahan-dahan nang bumukas ang pinto ng kaniyang opisina.Walang ingay na pumasok si Gregory Lazarus. Nakasuot pa rin ito ng kaniyang pasadyang black suit, ngunit pinalitan ng isang maaliwalas at napakatamis na ngiti ang kaniyang mukha nang magtama ang kanilang mga mata."You're right on time, Mr. Lazarus," nakangiting bati ni Celeste, nakataas ang kaniyang kilay habang itinuturo ang lumang orasan sa pader. "Eksaktong alas-dos.""I never make my girlfriend wait," baritonong sagot ni Greg habang dahan-dahang humahakbang palapit sa kaniyang mesa.Inabot ni Greg ang kamay ng doktora at main

Ang sikat ng araw sa tuktok ng bundok sa San Gabriel ay napakaliwanag, ngunit sa labas ng malaking iron gate ng hilltop villa ng mga Lazarus, ang hangin ay napakalamig at napakapresko.Sa tapat ng pintuan, nakaluhod si Samuel Ramirez sa basang lupa at putik. Ang kaniyang mamahaling designer suit na dati ay napakalinis at maayos ay may mga bakas na ng dumi mula sa pagkakapadapa niya kanina nang subukan niyang pumalag sa mga security detail. Ang kaniyang buhok ay gulo-gulo, basag ang kaniyang pride, at ang kaniyang mga mata ay pulang-pula habang umiiyak at tumitingin sa itaas ng mansyon.Sa paligid ng gate, nakatayo ang apat na matatangkad at armadong tauhan ng Lazarus Security. Nakakrus ang kani-kanilang mga braso, malamig ang mga mukha, at nakatitig sa lalaking nakaluhod na parang isang basurang nakaharang sa daan."Celeste! Please, Celeste! Mag-usap tayo! Pakiusap, lumabas ka rito!" sigaw ni Samuel, ang kaniyang boses ay paos at basag mula sa walang patid na pagmamakaawa. "Alam kong

Mabilis na pumalibot ang malamig at makapal na hamog ng madaling-araw sa masukal na kagubatan ng Sitio Kawayan—ang pinakamalayo, pinakamataas, at pinakanakahiwalay na nayon sa kabundukan ng lalawigan ng San Gabriel. Sa makipot at mabundok na kalsada na puno ng putik at malalaking bato, dahan-dahang umaakyat ang isang convoy ng limang dambuhalang heavy-duty 4x4 off-road medical trucks. Sa likod ng mga sasakyan ay nakatatak ang logo ng Lazarus Emergency Epidemiology Response. Ang bawat sasakyan ay puno ng mga dalubhasang doktor, portable negative-pressure isolation tents, mobile field laboratory, at daan-daang kahon ng emergency antiviral, broad-spectrum antibiotics, at IV fluids. Sa loob ng nangungunang sasakyan, nakaupo si Celeste sa passenger seat. Nakasuot siya ng isang simpleng dark green medical windbreaker jacket, cargo pants, at matibay na boots. Nakatali nang maayos ang kaniyang buhok sa isang neat ponytail, habang nakapatong sa kaniyang kandungan ang kaniyang emergency dia

Sumapit ang gabi sa Sitio Kawayan. Matapos ang napakahaba at nakakapagod na pag-aalaga sa mga batang pasyente at sa pagsubaybay sa observation window, ang buong field hospital ay pumasok na sa isang payapa at kontroladong estado. Ang mga pasyente sa Zone 1 at Zone 2 ay mahimbing nang natutulog, habang ang mga medical staff ay nagpapalit na ng shift para sa night watch.Si Celeste ay tahimik na lumabas mula sa command tent. Suot pa rin niya ang kaniyang dark green windbreaker, ngunit tinanggal na niya ang kaniyang facemask at isinukbit sa kaniyang leeg. Huminga siya nang malalim, dinama ang malamig at preskong hangin ng gabi sa kabundukan na labis na kaiba sa mabigat na amoy ng mga gamot sa loob ng triage.Habang naglalakad siya patungo sa maliit na wooden bench malapit sa gilid ng bangin tanaw ang malawak na lambak, naramdaman niya ang paglapit ng isang pamilyar at mabigat na yabag.Si Gregory Lazarus.May hawak itong dalawang insulated mugs na umuusok pa ang laman—mainit na kape na p

Unti-unting naging mainit ang paghalik ni Gregory. Mas lalim. Mas gutom. Para bang matagal na niyang pinipigilan ang lahat ng pagnanasa at ngayon lang niya pinakawalan. Isang kamay niya ang dumausdos sa baywang ni Celeste, hinigpitan ang hawak, at dahan-dahang itinulak siya pabalik sa salamin na pader ng balkonahe. Ang malamig na salamin ay tumama sa likod ng doktora, pero ang init ng katawan ni Greg ang nangingibabaw."Greg…" hingal na bulong ni Celeste nang maputol ang halik. Ang mga labi niya ay namumula na, basa, at nanginginig."Don’t be afraid," mababa at malalim ang boses niya. "This is our first night. And I want you to remember this until the very end."Hinalikan niya muli ang leeg ni Celeste, mabagal, sadyang, parang sinusukat ang bawat reaksiyon. Ang dila niya ang dumausdos sa sensitibong balat, saka kuminig nang mahina ang babae sa kaniyang bisig. Hindi na niya pinakawalan. Ang isang kamay ni Gregory ay dumaan sa ilalim ng manipis na silk robe ni Celeste, pataas, hanggang