All Chapters of The Surgeon's Second Heartbeat : Chapter 51 - Chapter 60

Gumising si Celeste sa init ng sikat ng araw na dahan-dahang gumagapang mula sa dambuhalang glass windows ng master suite. Ang simoy ng hangin sa burol ng Villa De Lazarus ay napakapresko, at ang amoy ng mga puno ng pine sa labas ay humahalo sa pamilyar na woody cologne ni Gregory na nakatatak pa rin sa malambot na Egyptian cotton sheets.Nang lumingon si Celeste sa kaniyang tabi, agad siyang sinalubong ng malalalim at nakatitig na mga mata ni Gregory.Nakasandal ang milyunaryo sa kaniyang siko, nakatitig sa mukha ng doktora habang ang kaniyang isang malapad na braso ay nakapulot pa rin sa baywang nito."Good morning, baby," baritonong bulong ni Greg, pinaparamdam ang kaniyang mainit na hininga sa mga labi ni Celeste bago marahang hinalikan ang dulo ng kaniyang ilong.Inangat ni Celeste ang kaniyang mga braso, pinalibutan ang leeg ng lalaki at isinandal ang kaniyang pisngi sa matigas nitong dibdib. "Good morning, Gregory... Anong oras na?""It's six in the morning," nakangising tugon

Pabalagbag na huminto ang kulay itim na armored SUV sa mismong driveway ng Emergency Bay ng San Gabriel Provincial Hospital. Bago pa man tuluyang mamatay ang makina, pabalagbag nang itinulak ni Gregory Lazarus ang pinto ng sasakyan at patakbong pumasok sa loob.Wala na ang malamig, pormal, at hindi magagaping aura ng pinakamakapangyarihang bilyunaryo sa bansa. Ang kaniyang buhok ay gulo-gulo, ang kaniyang white polo ay may gusot at basang pawis, at ang kaniyang malalalim na mata ay nagpapakita ng isang pambihirang, nag-aapoy na takot—isang lalaking halos mawalan ng sariling kaluluwa."Nasaan si Celeste?!" baritonong sigaw ni Gregory na umalingawngaw sa buong Emergency Lobby, dahilan upang mapatigil at mapatingin ang mga nursing staff at guwardiya.Patakbong lumapit si Director Villanueva. Namumutla ang mukha ng matanda at nanginginig ang mga kamay. "M-Mr. Lazarus! Nasa Main Neuro-Trauma OR 1 na po si Dr. Del Fiera! Kakarating lang po ng buong senior neurosurgery team at trauma special

Lumipas ang tatlong mahahabang buwan. Sa loob ng siyamnapung araw, ang mundong ginagalawan ng San Gabriel Provincial Hospital ay patuloy na umiikot, ngunit para kay Gregory Lazarus, ang kaniyang sariling oras ay tumigil sa mismong araw na nailagay sa comatose state si Celeste.Sa kabila ng mga ulat ng mga neurosurgeons na walang tiyak na petsa ang kaniyang paggising, hindi kailanman nawalan ng pag-asa si Gregory. Hindi siya bumalik sa kaniyang pormal na penthouse sa Maynila; sa halip, inilipat niya ang kaniyang pampribadong CEO office sa mismong ante-room ng VIP ICU. Araw-araw, matapos ang kaniyang mga virtual board meetings, nauupo siya sa tabi ng kama ni Celeste, marahang hinahawakan ang kaniyang kamay kung saan nakasuot pa rin ang pink diamond ring, at binabasa sa kaniya ang mga ulat ng kani-kanilang mga proyekto. At habang nakapikit ang mga mata ng doktora, ginawa ni Gregory ang lahat para siguraduhing ang bawat pangarap ni Celeste ay patuloy na nabubuhay. Inako ni Gregory ang

" Nasaan si Samuel...? Bakit wala rito ang asawa ko?!"Ang bawat salitang lumalabas sa mga labi ni Celeste ay parang matutulis na balisong na direktang tumatagos sa puso ni Gregory.Nakatayo ang milyunaryo sa tabi ng kama, naestatwa at nanlamig ang buong katawan. Ang kamay niyang katatapos lang bitawan ni Celeste ay nanatiling nakabitin sa hangin—nanginginig, nanamlay, at walang laban. Ang lalaking kayang magpabagsak ng mga dambuhalang korporasyon at pumatay ng mga kilabot na sindikato sa isang kislap ng mata ay para ngayong nawalan ng lakas at hininga." C-Celeste..." baritonong bulong ni Gregory, ang kaniyang boses ay naging paos at puno ng pambihirang pakiusap. " Look at me... please. Look at my eyes."Ngunit umiling si Celeste habang itinutulak ang sarili pabalik sa Headboard ng kama. Ang kaniyang mga mata ay napuno ng matinding takot at alinlangan habang nakatitig sa nanginginig na mukha ng bilyunaryo." Huwag ka nang lumapit sa akin!" sigaw ni Celeste, habang hawak ang kaniyang

Habang nakaupo si Celeste sa kaniyang kama sa VIP ICU, dahan-dahang gumapang ang kabalisaan sa kaniyang dibdib. Tinitigan niya ang teleponong nakapatong sa side table, bago pabalagbag na nag-angat ng tingin kay Gregory."Kailangan kong tawagan si Samuel," nanginginig na pahayag ni Celeste. Inabot niya ang telepono. "I need my husband, Mr. Lazarus. Bakit wala siya rito? Galit ba siya sa akin dahil tatlong buwan akong nawala? Kailangan kong magpaliwanag sa kaniya!"Nanlamig ang mukha ni Gregory. Lumapit siya nang bahagya, pinalalambot ang boses ngunit may matinding sakit sa kaniyang mga mata." Celeste... listen to me," pabulong na pakiusap ni Gregory. "You don't need to call Samuel. Dissolved at annulled na ang kasal niyo matagal na. Hiwalay na kayo."Nanlaki ang mga mata ni Celeste. Mabilis siyang umiling, puno ng pagtanggi at galit. "Anong pinagsasabi mo?! Sinungaling ka! Mahal ako ni Samuel! Maayos ang pagsasama namin! Kailangan ko ring umuwi dahil kailangan kong alagaan ang lolo ni