Semua Bab Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Bab 211 - Bab 220

Natapos ang pag-ring nang walang sumasagot. Nakatayo pa rin si Nick sa labas ng restroom nang dumating ang mensahe ni Avery.“Huwag mo na kaming hanapin. Malaya ka na at malaya na din ako. Tapos na tayo.”Binasa niya iyon hanggang sa huling pangungusap. Pagkatapos, bumalik ang tingin niya sa pangalan ng asawa sa itaas ng screen. Parang andurog ang puso niya.Kanina lamang, niyakap siya nito at binati sa pagkapanalo. Hawak pa rin niya ang award na sinabi niyang para rito at sa mga bata.Anong nangyari?Tinawagan niya si Avery.Isa. Dalawa. Tatlong ring.Walang sagot.Nag-type siya gamit ang hinlalaki habang nakakapit ang kabilang kamay sa tropeo.“Nasaan kayo? Avery, sagutin mo ako. Mag-usap tayo.”Naipadala ang mensahe. Naghintay siya, ngunit walang lumitaw na sagot. Naglakad siya pabalik sa function room, nilampasan ang dalawang bisitang bumati sa kanya.Bakante pa rin ang mesa nila. Isang basong may natitirang juice ang nasa harap ng upuan ni Nathalia.Inilapag muna ni Nick ang awar

Pagkasara ng pinto ng sasakyan, saka lamang nakahinga ng maluwag si Avery. Akala niya ay papanawan siya ng ulirat bago pa makalayo sa pinagdusan ng event.Katabi niya ang mga bata. Nasa upuang kaharap nila si Don Aurelio.“Doon tayo sa mansyon,” sabi nito.Tumango siya. Hindi niya kayang magpasalamat nang hindi muling umiiyak.“Mommy, siya po ang lolo namin?” bulong ni Nathalia.“Oo, anak.” Pinunasan ni Avery ang pisngi. “Si Don Aurelio.”Umayos ng upo si Nikolai.“Magandang gabi po.”“Magandang gabi rin.” Yumuko nang kaunti ang lalaki patungo sa kanila. “Nikolai at Nathalia, tama?”“Opo,” sagot ng dalawa.“Bakit po ngayon lang namin kayo nakita?” tanong ni Nathalia.Napatingin si Avery sa ama.“Matagal kaming hindi nagkita ng mommy ninyo,” sagot nito. “Pero natutuwa akong makilala kayo.”Hindi iyon ang buong sagot. Hindi rin ngayon ang oras upang magpaliwanag siya sa mga anak.Matapos magtanong tungkol sa edad at sukat ng mga damit nila, may tinawagan si Don Aurelio. Narinig niyang n

Hindi kaagad sumagot si Avery. Nakatayo sa harap niya si Nikolai, habang nakakapit pa si Nathalia sa kanyang baywang, yakap si Bunny.Pareho silang naghihintay.“Puwede ninyong makausap si Daddy,” sabi niya. “Pero maghintay muna tayo ng ilang araw.”“Bakit po?” tanong ni Nikolai.Ibinaba niya ang bag at umupo sa sofa. Pinaupo niya ang mga anak sa tabi niya.“May mga bagay kaming inaayos ni Daddy. Kaya dito muna tayo titira.”“Nag-away po kayo?” tanong ni Nathalia.“Hindi naman. May inaayos lang kami. May problema kaming kailangang pag-usapan.” Hinawakan niya ang kamay nito. “Pero wala kayong kasalanan. Talaga lang na kapag matanda na, madami ng dapat pag-usapan.”“Babalik po ba tayo sa bahay?”Hindi niya kayang ipangako iyon.“Hindi ko pa alam, anak. Pero aayusin ko kung paano ninyo makakasama ang Daddy ninyo.”Tumango si Nikolai. Si Nathalia naman ay isinandal ang ulo kay Bunny.Nang magsimula silang maglaro sa sala, nilapitan ni Avery si Don Aurelio. Nakikita pa rin niya ang mga bata

Hindi na alam ni Nick kung ilang oras siyang tulala at umiiyak. Naalala niya ang mga dokumentong pinirmahan niya nang hindi binabasa.Wala na ang folder. Dinala iyon ni Nessa, kasama ang ballpen na iniabot nito sa kanya.Itinulak niya ang baso palayo. Isinara niya ang bote ng alak at inilagay sa cabinet bago bumalik sa mesa. Masakit ang kanyang ulo, ngunit malinaw pa rin sa isip niya ang mukha nina Nikolai at Nathalia sa video call.Dinampot niya ang telepono at tinawagan ang imbestigador.“May bago ba tungkol sa asawa ko?”“Wala pa pong tiyak na lokasyon, Mr. Araneta. Sinusuri pa namin ang impormasyong ibinigay ninyo.”“May tumawag para ayusin ang pakikipag-usap ko sa mga bata. Kurt ang pangalan.”“May iba pa po ba kayong detalye tungkol sa kanya?”“Numero lang.”Ibinigay niya iyon, saka napatingin sa mensaheng naglalaman ng susunod na iskedyul.“Pakiusap, handa akong magbayad kahit magkano, matunton ninyo lang ang kinaroroonan ng mag-iina ko.”“Noted po. Tatawagan ko kayo kapag may m

“Trabaho po ang kailangan ko ngayon.”Hindi ngumiti si Avery. Nasa kandungan pa niya ang notebook, at mula sa kabilang bahagi ng sala ay naririnig niya ang mga anak na nagtatalo tungkol sa laruan.“Hindi ako naghahanap ng bagong relasyon. Gusto kong magpokus sa mga anak ko at sa career ko.”Napangiti si Don Aurelio.“Binibiro lang kita. Hindi naman kita pinipilit.”“Alam ko po. Pero gusto kong malinaw iyon.”Tumango ang ama.“Kung trabaho ang gusto mong pag-usapan, kakausapin ko si Kurt.”“Maaari po bang ako mismo ang makipag-usap sa kanya? Gusto kong malaman kung may posisyong angkop sa akin at kung ano ang kailangan kong ihanda.”“Sasabihin kong may gusto kang itanong.”“Iyon lang po muna. Ayokong tanggapin niya ako dahil anak ninyo ako.”Binuksan niya sa telepono ang usapan nila ni Kurt. Nagpadala siya ng mensahe at nagkasundo silang mag-usap sa mansyon.Kinabukasan, maaga niyang inihanda ang notebook at mga dokumentong may kaugnayan sa dati niyang trabaho. Hindi marami ang nadala n