Semua Bab Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Bab 221 - Bab 230

Hindi nagtanong si Avery kung bakit naroon si Nessa.Tatlong maleta.Sumikip ang dibdib niya, ngunit wala na siyang kailangang alamin tungkol sa ginagawa ng dalawa. Kung saan matutulog ang babae, gaano ito katagal mananatili, kung sino ang nagpasiyang dalhin ito roon, hindi na niya itatanong.Magsama sila hangga’t gusto nila.Malaya na silang pareho.“Ma’am?” tawag ni Mila.“Tatawagan ko po kayo uli para magtakda ng oras. Sa sarili ninyong bahay kayo susunduin.”“Hindi po rito?”“Hindi po. Sabihin ninyo sa akin kapag nakauwi na kayo. Huwag ninyong ipaalam kung sino ang susundo.”“Opo. Maghahanda ako.”“Salamat, Yaya.”Pagkatapos ng tawag, lumapit si Nathalia.“Sasama po si Yaya Mila?”“Oo, anak. Aayusin lang natin ang pagsundo.”Yumakap ang bata sa kanyang baywang. Hinaplos ni Avery ang buhok nito bago sila bumalik sa kama.Nang makatulog ang mga anak, inilabas niya ang mga dokumentong ihahanda para sa application. Binuksan niya sa telepono ang listahang ipinadala ng firm.May trabaho

“Bro, natatakot ako. Baka hindi na siya bumalik. Baka tama ang sinabi ni Nessa na sumama na siya sa iba.”Hindi sumagot si Dominic hangga’t hindi naibaba ni Nick ang mga kamay.“Isang yakap lang ang nakita mo sa CCTV, Nick.”“Pero sumama siya. Ano pa ba ang dapat kong isipin?”“Dahil may sumundo sa kanilang mag-iina. Iyon ang alam natin. Hindi natin alam kung sino iyon.”Napatingin si Nick sa teleponong katabi ng baso.“May numero noon na madalas tumawag kay Avery. Hindi niya sinasagot kapag kasama ako.”“Alam mo kung kanino?”Umiling siya.“Hindi kaya iyon ang lalaking sinamahan niya?”“Posible ring ibang tao. Hindi natin alam.” Inilapit ni Dominic ang baso ng tubig. “Kailangang kay Avery mismo manggaling ang sagot. Baka nagpapalipas lang ‘yon ng sama ng loob. Alam ng lahat kung gaano ka kamahal ni Avery.”Hinawakan ni Nick ang baso ngunit hindi uminom.Naalala niya ang mga tawag na hinayaan ni Avery na matapos. Hindi niya inusisa noon. Abala siya sa pagtatago ng sarili niyang pakikip

“Stay away from Avery!”Huminto si Nick sa harap ng matanda.Nakilala niya ito. Ang lalaking bumaba mula sa sasakyan sa CCTV. Ang lalaking niyakap ni Avery bago sumama ang mag-iina.Ngayon, nasa harap niya ito. Parang mas matanda pa sa daddy niya.Sa likod nito, isinara ni Avery ang p***o ng kotse.“Asawa ko siya,” sabi ni Nick. “Kailangan ko siyang makausap.”“Hindi niya gustong makipag-usap sa ’yo.”Hindi niya alam kung anong karapatan nitong magsalita para kay Avery. Ngunit nakita niya ang mukha ng asawa sa bintana, at hindi niya hahayaang makalayo ito ng hindi niya nakakausap.Nang lumingon ang matanda sa sasakyan, nakasingit siya sa gilid nito.Kinatok niya ang salamin.“Avery, pakiusap. Kausapin mo ako.”Nasa kabilang panig ng bintana ang asawa. Ilang linggo niyang hinanap ang mukha nitong iyon sa bawat lugar na pinuntahan niya.Ngayon, abot-kamay na ito.Hindi ibinaba ni Avery ang bintana.“Avery.”Lumapit ang matanda bago siya muling makakatok.“Sinabi ko nang ayaw ka niyang ka

Hindi kaagad nakapagsalita si Nick. Tila hindi niya maunawaan ang narinig.Nasa mesa pa ang mga dokumento at ang iskedyul ng pagkikita nila ng mga anak. Kanina, pinanghawakan niya ang alok na iyon. Ngayon, hindi niya maalis sa isip ang huling sinabi ni Avery.May masasandalan na ito.Bumalik sa isip niya ang kuha sa CCTV, ang paglapit nito sa matanda, ang yakap, ang pagsakay nilang mag-iina. Sumunod ang alaala sa ospital, ang lalaking humarang sa kanya habang pinipiling umalis ni Avery.“Gaano na katagal?”Kumunot ang noo ni Avery.“Ang alin?”“Gaano na katagal ka niyang tinutulungan?”Isinara nito ang ballpen at ipinasok sa bag.“Noong kailangan namin ng matutuluyan, may tumulong. Noong hindi ko alam kung paano magsisimula kasama ang mga bata, may sumuporta.”“Bago ka umalis sa akin?”“Bakit?”“Kailangan kong malaman.”“Para saan, Nick?”Hindi niya masabing gusto niyang malaman kung kailan may ibang taong naging mas mahalaga rito kaysa sa kanya.Napatingin siya sa kamay ni Avery.Wala

“Nick, huwag tayong pumasok. May kailangan akong sabihin sa ’yo.”Huminto si Nick. Nakakapit si Nessa sa kanyang braso, nakatingin sa pintuan ng silid.“Ano iyon?”“Paano kung wala na?”“Ang alin?”Mabilis itong kumurap. Namuo ang luha sa mga mata nito bago bumaba ang tingin sa tiyan.“Ang anak natin.”Napatingin siya sa kamay nitong nakadiin sa kanyang manggas.“Ano bang sinasabi mo? Nandito na tayo sa ospital. Everything will be all right.”“Huwag mo muna akong iwan. Natatakot ako.”“Hindi natin alam kung ano ang nangyayari. Hayaan nating tingnan ka ng doktor.”Lumapit ang nurse na tumawag sa kanila kanina.“Sandali lang po. Nakausap ko na si Dra. Tala. Papunta na po siya rito.”Tumango si Nick. Umupo siyang muli sa tabi ni Nessa at hinayaang manatili ang pagkakahawak nito.Makalipas ang ilang minuto, nakita niyang papalapit si Tala. Lumapit dito ang nurse at may ibinulong bago itinuro ang kanilang kinauupuan.“Nessa.”Tumayo ang babae at kumapit sa braso ng doktor.“Tala, pakiusap.”