All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 331 - Chapter 340

“Kurt, Ana, may isa pa akong hiling bago ako mamatay. Sana naman ay mabigyan ninyo ako ng apo sa tuhod!”Napatingin si Ana kay Kurt, na nakaupo sa kabilang dulo ng sofa. Kanina lamang, muntik na nitong aminin sa lolo ang plano nitong magpa-annul. Ngayon, anak naman ang pinag-uusapan.“Grandpa, having a baby is a serious decision,” sabi ni Kurt.“Aba, alam ko! May mga anak din ako. Hindi ko sinasabing bukas ay gusto ko nang may makarga.” Tumawa si Don Alejandro. “Gusto ko lang makalaro ang magiging anak ninyo habang malakas pa ako.”Hindi malaman ni Ana kung ngingiti o malulungkot. Minsan na niyang pinangarap na magkaroon sila ni Kurt ng anak. Inisip pa nga niya kung kanino ito magmamana ng mga mata. Ngunit itinago niya ang pangarap na iyon nang tanggapin niyang hindi siya mahal ng asawa.“Noong nabubuhay pa si Esmeralda, marami rin kaming hindi pinagkasunduan,” kuwento ng matanda. “Nang magkaanak kami, mas natuto kaming maging responsable. Iba ang saya kapag may batang naghihintay sa

Nasa passenger seat na si Ana ng sasakyan ni Xavier nang makita niyang nakababa ang bintana ng kotse ni Kurt. Nasa likuran nila ang sasakyan nito, at kitang-kita niyang nakatingin ang asawa sa kanilang direksiyon.Napahigpit ang hawak niya sa bag.“May problema ba, Ana?” tanong ni Xavier.“Wala naman po, Sir.”Umandar ang mga sasakyan. Sumunod si Xavier sa mabagal na daloy ng trapiko, at hindi na makita ni Ana ang mukha ni Kurt sa side mirror.“Bakit ka naglalakad? Nasiraan ka ba ng sasakyan?”“Hindi po. Naglakad na lang ako dahil traffic.”“Maaga pa, pero ang init na. Mausok din.”“Okay lang po, Sir. Free exercise na rin.”“Sa maalikabok na kalsada?”Napatawa siya. “May kasamang pollution package.”Sa kabila ng biro, nangangati ang lalamunan niya dahil sa usok. Kumuha siya ng maliit na bote ng tubig sa bag at uminom habang nakahinto sila sa stoplight. Hindi na nagtanong si Xavier tungkol sa pinanggalingan niya, kaya hindi niya kinailangang mag-isip ng panibagong palusot.Ngumiti si X

“Wait, Attorney...” Itinaas ni Ana ang kilay. “Nagseselos ka ba?”Kumunot ang noo ni Kurt. “Don't be ridiculous.”“Hindi mo naman sinagot ang tanong ko, Attorney.”“Ana, I'm not jealous. And I will never be jealous.”“Ah, okay. Concerned husband ka lang?”“I don't like your attitude.”Napangiti siya. “Simpleng tanong lang naman. Bakit parang may cross-examination?”“Because you keep making assumptions.”“Eh ikaw, Attorney, nagtanong ka kung single si Sir Xavier.”“That's a reasonable question.”“Reasonable? Pati pagbukas niya ng pinto ng kotse, napansin mo!”“He was being unnecessarily attentive.”“Gentleman po ang tawag doon.”Umiling si Kurt. “Being a gentleman doesn't mean he has good intentions.”“Grabe! Parang may background investigation na! Hihingin mo na rin ba ang NBI clearance niya?”“Just be careful, Ana.”“Mag-iingat po ako. Pero next time, huwag mo rin akong pababain kung ayaw mong may ibang maghatid sa akin.”Hindi nakasagot kaagad si Kurt. Nakatayo pa rin ito sa tabi ng

“Attorney, kapag tinanong niya kung sino ang asawa ko... puwede ko bang sabihin na ikaw, si Kurt Altamirano, ang CEO ng Top Legal Aid?”Hindi inalis ni Ana ang tingin kay Kurt. Nasa kabilang panig ito ng mesa, nakapatong ang kamay sa folder.“There's no reason to mention my name.”Parang may bumara sa lalamunan niya. “Pero gusto mong sabihin kong married ako?”“Yes.”“Pero hindi ko puwedeng sabihin kung sino ang asawa ko?”“We agreed to keep this marriage private.”Napatingin siya sa hawak na logbook. Kung hindi sila kasal, hindi niya kailangang magtanong ng pahintulot para banggitin ang pangalan ng taong mahal niya.“Attorney, hindi ba mas kahina-hinala kung sasabihin kong married ako pero ayaw kong sabihin kung sino ang asawa ko?”“You don't owe anyone an explanation.”“Tama. Pero hindi rin naman po kasalanan kung gusto kong sabihin ang totoo.”“There's no need for anyone here to know.”“Alam mo, Attorney, tatlong taon na akong asawa mo. Pero parang wala akong karapatang sabihin iyo

“Nakahanda akong makipagtulungan, Kurt. Pasimulan mo na ang proseso ng annulment natin.”Nakatayo si Ana sa tabi ng kanyang bag nang huminto si Kurt sa pag-aayos ng necktie. Nakita niya sa salamin na napalingon ito sa kanya.“Are you sure about that?”“Oo. Hindi ba iyon naman ang gusto mo?”“I only told you about the consultation. Nothing has been filed.”“Alam ko. Pero kung gusto mo nang magpatuloy, hindi na kita pipigilan.”Hinubad ni Kurt ang necktie at inilapag sa mesa.“What made you change your mind?”Napangiti si Ana, ngunit walang saya sa kanyang mga mata. “Hindi naman nagbago ang pagmamahal ko sa iyo, Kurt.”Nanatili itong nakatingin sa kanya.“Pero kahit gaano kita kamahal, alam kong hindi kita maitatali habang-buhay sa isang kasal. Importante sa akin na masaya ka.”“Ana, sa wakas natauhan ka na din.”“Ayoko nang magmakaawa.”Pitong araw na niyang sinusubukang mapalapit sa asawa. May dalawampu't dalawang araw pa siyang natitira sa kanyang pangako sa sarili, ngunit hindi iyon