All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 351 - Chapter 360

“Kurt, mula ngayon, hindi na kita masyadong kukulitin. But let me show my love for you.”Napatingin si Kurt sa kanilang magkahawak na kamay. Hindi nito binawi ang kamay, ngunit hindi rin ginantihan ang paghawak niya.“Ana, what do you mean?”“Hindi na kita pipiliting mahalin ako. Hindi na rin ako paulit-ulit na magtatanong kung may pag-asa tayo.” Ngumiti siya kahit kinakabahan. “Gusto ko lang ipakita na mahal pa rin kita. At subukan nating maging maayos sa isa't isa.”Hindi niya sinabi ang narinig sa silid ni Don Alejandro. Ayaw niyang malaman ni Kurt na hindi sinasadyang narinig niya ang usapan. Higit sa lahat, gusto niyang kusa nitong sabihin ang pagmamahal kapag handa na.“I thought you said you were tired of trying.”Bumigat ang dibdib niya. Totoo iyon. Hindi naman nawala ang sakit ng mga sinabi ni Kurt noong Sabado dahil lamang sa narinig niya ngayong gabi.“Pagod naman talaga ako, Kurt. Pero hindi ibig sabihin na nawala na ang pagmamahal ko sa iyo.”“Ana, you don't have to do any

Nagpatuloy si Kurt sa paglalakad kasama si Chloe, na para bang hindi niya nakita si Ana sa coffee shop.Kinuha ni Ana sa kahon ng bracelet sa bag. Nagtagpo ang kanilang mga mata kanina. Sigurado siyang nakita siya ng asawa. Ngunit ni isang tango ay wala itong ibinigay.“Grandpa, I love Ana. I want our marriage to work.”Narinig niya iyon dalawang gabi na ang nakalipas. Kung mahal na siya ni Kurt, bakit hindi man lamang siya kayang batiin?“Ana, are you okay?”Napatingin siya kay Xavier na nakaupo sa tapat niya. “Yes po, Sir. Sorry, may nakita lang po akong kakilala.”Sinundan ni Xavier ng tingin ang direksiyong pinagmasdan niya, ngunit hindi na nagtanong. Nagpasalamat siya sa katahimikang iyon. Kung nagtanong si Xavier kung sino ang lalaki, hindi niya alam kung paano sasagot nang hindi ibinubunyag ang lihim nilang kasal.“Sir Xavier, gusto ko na po talagang ibalik ito sa inyo.” Itinulak niya palapit ang kahon. “I appreciate what you did at the charity gala, pero hindi po ako komportabl

“Please, dito ka lang.”Natigilan si Ana. Nakakapit pa rin ang mga daliri ni Kurt sa laylayan ng damit niya. Sa tatlong taon nilang pagsasama, karaniwan itong humihiling na bigyan niya ng espasyo. Ngayon, ito mismo ang ayaw siyang lumayo.“Hindi ako aalis. Dito lang ako sa tabi mo.”Inalis niya ang kamay nito sa kanyang damit at pinagsalikop ang kanilang mga daliri. Mainit pa rin ang palad ni Kurt. Hinaplos niya ang buhok nito.“Try to rest. Babantayan kita.”Hindi sumagot ang asawa. Ngunit nang abutin niya ang thermometer sa bedside table, humigpit ang hawak nito.“Kukunin ko lang ang thermometer. Hindi ako aalis.”Binitiwan siya ni Kurt. Muli niyang sinukat ang temperatura nito, 38.4°C. Nabawasan ang panginginig matapos ang sopas, gamot, at pahinga, ngunit mataas pa rin ang lagnat.Tinawagan niya ang doktor na dati nang kinokonsulta ng pamilya. Ipinaliwanag niya ang sakit ng ulo at panginginig, pati ang gamot na naibigay na kay Kurt. Sinagot niya ang mga tanong tungkol sa iba pang si

Isinara ni Ana ang countdown sa cellphone at muling binuksan ang mga notes tungkol sa Wonder World Resort. Huwebes ng hapon iyon. Nasa kama si Kurt, nagpapahinga matapos silang magpatingin sa doktor. Maya-maya, narinig niyang gumalaw ito.“Hindi ka pa nagpapahinga?”“Hindi naman ako pagod.”“You barely slept last night.”Napatingin siya. Naalala pa pala nito ang magdamag niyang pagbabantay.“Okay lang ako, Kurt.”“Take some rest. Ayokong ikaw naman ang magkasakit.”Napangiti si Ana. Hindi iyon pag-amin ng pagmamahal, ngunit bihira siyang pag-alalaang ganoon ng asawa.Pagsapit ng gabi, sinukat niya ang temperatura ni Kurt. Normal na iyon, bagaman kailangan pa rin nitong magpahinga. Tinanong niya kung gusto nitong bumaba para maghapunan.“Dito na lang muna,” sagot nito.Dinalhan niya ito ng pagkain at inilapag ang sarili niyang plato sa maliit na mesa malapit sa sofa.“Ana, dito ka na kumain.”“Sa tabi mo?”“May problema ba?”“Wala.”Inilipat niya ang plato sa mesang katabi ng kama at um

“I don't want you to stop, Kurt.”Magkatabi pa rin silang nakaupo sa kama, magkahawak ang kanilang mga kamay. Tinitigan siya ni Kurt na para bang nais nitong makatiyak sa kanyang sinabi.“Are you sure?”“Yes.”Muling lumapit ang asawa at hinalikan siya. Sa pagkakataong ito, mas matagal ang kanilang halik. Napapikit si Ana at yumakap sa leeg nito.Tatlong taon niyang hinintay ang ganitong sandali. Sa maraming gabing mag-isa siyang natutulog sa sofa, pinangarap niyang maranasan ang pagmamahal ng sariling asawa.Ngayon, si Kurt mismo ang humahalik sa kanya.Nang maghiwalay ang kanilang mga labi, hinaplos niya ang pisngi ng lalaki.“Bakit?” tanong nito.“Wala. Hindi lang ako makapaniwala.”Ngumiti si Kurt bago siya muling hinalikan.Maya-maya, inakay siya nitong mahiga sa kama at humiga sa kanyang tabi. Kinabahan si Ana habang lalong nagiging malapit ang kanilang mga katawan.“Ana, okay ka lang?”Tumango siya at kinabig ang asawa. Matagal niyang hinintay ang pagkakataong ito.Naramdaman ni