All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 81 - Chapter 90

“Hindi, hindi ganoon iyon.”Nadurog ang puso ni Kiara sa pag-aakalang namuo sa isip ng anak. Lumuhod siya sa harap ni Sierra at pinunasan ang mga luha nito kahit naiiyak na din siya.“Anak, mahal na mahal ka namin. Tandaan mo ‘yan.” Hinawakan niya ang magkabilang balikat nito. “Sabihin mo kay Mommy kung ano mismo ang narinig mo.”Humigpit ang yakap ni Sierra sa teddy bear.“Narinig ko pong tinanong ni Tito Tristan kung hanggang kailan ninyo itatago kay Cassian na anak niya ako.”Napapikit si Kiara. Hindi pala hinala lamang ang nabuo ng bata. Malinaw nitong narinig ang katotohanang matagal niyang piniling ilihim.“Bakit hindi mo sinabi sa akin?”“Sinabi ninyo pong natatakot kayo na baka kunin niya ako.” Bumaba ang tingin ni Sierra. “Ayoko po kayong umiyak, Mommy.”Lalong humapdi ang dibdib ni Kiara. Sa halip na siya ang magprotekta sa anak, si Sierra pa ang nagkimkim ng mabigat na lihim upang hindi siya masaktan.Niyakap niya ito. “Hindi mo kailangang sarilinin ang problema ng matatand

Hindi kaagad nakasagot si Cassian.Nakatitig sa kanya si Sierra, naghihintay ng pangakong makakasama na siya nito araw-araw. Paano ba niya ipapaliwanag sa paslit ang sitwasyon?Tumingin siya kay Kiara. Tila nanghihingi ng tulong sa pagpapaliwanag sa anak. Nanatili itong tahimik, ngunit sapat ang higpit ng ekspresyon nito upang ipaalalang hindi siya maaaring mangako ng bagay na hindi niya kayang tuparin.“May sarili akong bahay, anak,” sabi niya kay Sierra. “Hindi kami kasalukuyang magkasama ng mommy mo, kaya hindi tayo puwedeng matulog sa iisang kuwarto.”Nawala ang saya sa mukha ng bata. “Bakit po hindi kayo magkasama? Nag-away po ba kayo?”Lumapit si Kiara at lumuhod sa tabi nito.“May mga pagkakamaling ginawa ang matatanda,” paliwanag nito. “Pero wala kang kasalanan sa nangyari. Kapag malaki ka na, maiintindihan mo rin ang lahat.”“Galit po ba kayo kay Daddy?”Nanatiling kalmado ang mukha ni Kiara. “Ang mahalaga ngayon, kilala mo na siya.”Napatingin si Sierra kay Cassian. “Hindi n

Hindi umiwas ng tingin si Kiara kay Tristan.“Hindi ko na mahal si Cassian.”“So, you hate him.”“Nope. Indifference. That’s what I feel for him.”Kumunot ang noo ni Tristan.Napabuntong-hininga siya. “Paano ko ba ipapaliwanag? Wala na akong nararamdaman sa kanya. Kahit galit, wala.”Mula sa loob ng suite, naririnig ang pagkiskis ng krayola ni Sierra sa papel. Sa ibaba ng balkonahe, kumikislap ang mga ilaw ng mga sasakyang dumaraan sa harap ng hotel.“Matagal na kitang mahal,” sabi ni Tristan. “Naghihintay lang akong maghilom ang sugat mo.”Natigilan si Kiara. Sa loob ng limang taon, itinuring niya itong kaibigan at isa sa mga taong maaasahan niya kapag wala si Troy. Hindi nito ipinahalata na may hinihintay itong higit pa sa pagkakaibigan.“Iyon ba ang dahilan kung bakit ka nag-propose?”“Bahagi niyon ang plano nating kumbinsihin si Cassian. Pero hindi kasinungalingan ang nararamdaman ko para sa’yo.”Napatingin siya sa engagement ring. Kumislap sa ilaw mula sa suite ang asul na diaman

“Hindi ko ninakaw ang design.”Nanatiling nakatayo si Natasha sa tabi ng mesa ni Cassian. Bagaman matatag ang boses nito, hindi maitago ng namumutlang mukha ang pagkabigla matapos siyang ituro ni Trina bilang pinagmulan ng sketch.“Nakita ko lang iyon sa lumang archive,” pagpapatuloy nito. “Inakala kong pag-aari iyon ng Montecillo Fine Jewelry. Gusto ko lang makatulong kay Trina at sa kompanya.”Hindi inalis ni Cassian ang tingin sa asawa. “Trina, may natanggap ka bang message o instruction mula kay Natasha?”“Opo, sir.”Nanginginig ang mga daliri ng designer nang kunin nito ang cellphone mula sa bulsa. Binuksan nito ang isang chat at inilapag ang device sa harap ni Cassian.Lumapit si Kiara upang makita ang screen.Isang litrato ng lumang sketch ang ipinadala ni Natasha ilang buwan bago ang submission deadline. Kahit hindi kita ang buong pahina, malinaw ang pirma ni Kiara sa ibabang bahagi. Kasunod niyon ang mensaheng ipinadala nito kay Trina.“Use this concept. Nasa old company arch

Hindi maalis ni Cassian ang tingin sa dating asawa habang umaakyat ito sa entablado. Nakatuon dito ang spotlight, at bawat hakbang nito ay sinasabayan ng palakpakan mula sa mga taong nakatayo sa function room.Iniabot ng host ang tropeo kay Kiara. Ngumiti ito sa audience bago tumayo sa harap ng mikropono.Bumalik sa alaala ni Cassian ang mga dati nitong panalo para sa Montecillo. Noon, matapos tanggapin ang award, siya kaagad ang hinahanap ng mga mata nito. Kahit napapalibutan ito ng reporters, palaging sa kanya unang lumalapit si Kiara.Ngunit hindi ngayon.Hindi man lamang dumaan sa direksiyon niya ang tingin nito.“Magandang gabi po sa inyong lahat,” panimula ni Kiara. Kalmado ang tinig nito, bagaman mahigpit ang hawak sa tropeo. “Una sa lahat, nagpapasalamat ako sa Diyos sa talentong ipinagkaloob Niya at sa lakas na ibinigay Niya sa akin sa mga panahong muntik na akong sumuko. God is good. Never a single moment in my life na pinabayaan Niya ako.”Sumikip ang dibdib ni Cassian.Ala