All Chapters of Too Late to Win Back His Betrayed Wife: Chapter 71 - Chapter 80

Kinabukasan, sunod-sunod na dumating ang mga parcel para kay Natasha.Nasa sala si Cassian nang pang-apat na beses tumunog ang doorbell. Pumasok ang kasambahay na may bitbit na tatlong kahon at dalawang malalaking paper bag. Inilapag nito ang mga iyon sa tabi ng iba pang parcel na naunang dumating.Napakunot ang noo niya. “Tash, ano na naman ’tong mga binili mo? Na-max out mo na ang credit card mo.”Naupo si Natasha sa carpet at nasasabik na binuksan ang pinakamalaking kahon. “Love, mga gamit namin ni Caleb ’yan.”Ngunit nang alisin nito ang bubble wrap, sunod-sunod na lumitaw ang dalawang branded na handbag, tatlong pares ng sapatos, imported na cosmetics, at mga bagong damit. Wala ni isang pambata sa mga iyon.“Para kay Caleb ba ang mga sapatos na ’yan?” tanong niya.Natigilan si Natasha bago tumawa. “Darating pa siguro bukas ang sa kanya. Hiwalay kasi ang seller.”Umigting ang panga ni Cassian. Hindi niya iniinda ang presyo ng mga binili nito. Kaya niyang bayaran ang lahat. Ang ikin

“Fifty milyon, Tristan.”Inalis ni Kiara ang engagement ring at iniabot iyon sa lalaki.“Ang usapan natin, papaniwalain lang natin si Cassian na magkarelasyon tayo. Wala tayong napag-usapang public proposal.”“Mas kapanipaniwala ang engagement kaysa sa simpleng pagpapanggap na magkasintahan.”“Pero hindi mo kailangang gumastos ng limampung milyon para sa isang jewelry set.”“You deserve more than that.”“Tristan, hindi iyon ang punto.” Ipinatong ni Kiara ang singsing sa mesa sa pagitan nila. “Magkatunggali ang Royal Gemworks at Montecillo. Pagpipistahan ng media ang proposal mo at maaaring madamay ang competition.”“That’s exactly why Cassian will believe us. Wala siyang dahilan para isiping palabas lang ang lahat.”Natahimik si Kiara. Hindi niya maikakailang mas kapani-paniwala na ngayon ang relasyon nila sa paningin ni Cassian. Ngunit hindi pa rin siya komportable sa laki ng ginastos ni Tristan o sa pangakong kinakatawan ng singsing.“Tristan, sa totoo lang nahihiya ako sa’yo. Hindi

“Mommy.”Hindi maalis ni Cassian sa isip ang tawag ni Sierra kay Kiara.Kinaumagahan, siya mismo ang nagmaneho patungo sa hotel. Alam niya mula sa report ng investigator kung saan tumutuloy ang mag-ina, ngunit hindi siya dumiretso sa suite. Pumasok siya sa lobby at pumuwesto sa lounge na tanaw ang hotel restaurant.Hindi niya alam kung ano ang inaasahan niyang makita.Ilang minuto siyang naghintay bago niya namataan si Kiara sa isang mesa malapit sa bintana. Katabi nito si Sierra, nakasuot ng dilaw na damit at abala sa pagkukuwento habang hawak ang maliit na tinidor.Hindi siya lumapit.Mula sa kinaroroonan niya, pinanood niyang hiwain ni Kiara ang pancake ng anak. Pinunasan nito ang syrup sa gilid ng labi ni Sierra bago inayos ang ilang hibla ng buhok na tumabon sa mukha ng bata.May sinabi si Sierra na hindi niya narinig. Sabay na tumawa ang mag-ina.Sumikip ang dibdib ni Cassian.Magkahawig ang mag-ina.Napatingin siya sa maliit na kamay ni Sierra.Posible bang anak ko siya?Pinutol

Lumapit si Tristan mula sa dulo ng hallway at huminto sa tabi ni Kiara. Muli nitong hinarap si Cassian, matatag ang tindig at walang pag-aalinlangan sa tinig.“Narinig mo ako. Ako ang ama ni Sierra. Huwag kang manggulo dito.”Nanatiling tahimik si Kiara. Hindi nito matingnan si Cassian, at mahigpit pa rin ang hawak nito sa doorknob. Kapansin-pansin din ang tensiyon sa panga at balikat nito.Hindi iyon reaksiyon ng isang taong walang itinatago.“Gusto kong manggaling sa kanya ang sagot.” Itinuon ni Cassian ang tingin kay Kiara. “Si Tristan ba talaga ang biological father ni Sierra? O siya lang ang tumayong ama habang wala ako?”Umigting ang mukha ni Tristan. “Wala kang karapatang magtanong.”“Hindi ikaw ang tinatanong ko.”“Hindi rin obligasyon ni Kiara na magpaliwanag sa’yo.”Bumalik sa isip ni Cassian ang araw na nakilala niya si Sierra sa hotel garden. Malinaw niyang naalala ang sagot nito nang tanungin niya kung nasaan ang kasama.Kasama ko po si Nangnong.Nasa loob ng hotel noon an

Nanigas si Cassian.Sumulyap siya kay Lola Isabel bago lumayo sa dining table. Tinungo niya ang balkonahe upang hindi marinig ng matanda ang pag-uusap.“Please, put her through.”“One moment, sir.”May mahinang tunog sa kabilang linya. Ilang segundo ang lumipas bago niya narinig ang boses na hindi niya inaasahang tatawag sa kanya.“Hello po. Ako po si Sierra.”Nawala ang tensiyon sa mukha ni Cassian. Kusang lumambot ang kanyang tinig.“Hello, Sierra.”Hindi kaagad sumagot ang bata.“May nangyari ba?” tanong niya. “Nasaan ang mommy mo? May kasama ka bang matanda?”“Nasa shower po si Mommy. Nandito lang po ako sa room.”Napahawak si Cassian sa railing ng balkonahe. “Paano mo ako natawagan?”“Tinawagan ko po ’yong operator. Binasa ko po sa kanya ’yong number sa calling card ninyo.”Naalala niyang inipit ni Sierra ang card sa drawing book nito. Hindi niya inasahang gagamitin iyon ng bata nang palihim.“Bakit mo gustong makipag-usap sa akin?”Muling natahimik si Sierra. Mahinang paghinga la