All Chapters of 158...ห้องนี้ผีไม่ดุ: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่22ความลับ  เช้าวันรุ่งขึ้นของวันเสาร์ อาจารย์สาวก็ตื่นมาทำอาหารเช้าในห้องครัวเพราะกลัวว่าเจ้าตัวเล็กตื่นมาเเล้วจะหิว เธอจัดเตรียมอาหารพร้อมกับน้ำเอาไว้ก่อนที่จะปริกตัวไปอาบน้ำ ไม่นานนักเธอก็เดินออกมาเเต่ก็ไม่มีท่าทีที่เจ้าตัวเล็กจะตื่น เธอรีบเดินเข้าห้องครัวเพื่อมาเก็บอาหารเขาตู้เวฟไว้เพราะกลัวอาหารจะไม่อร่อย “ทำอะไรอยู่คะ” วิญญาณสาวเข้ามาในห้องครัวด้วยความงัวเงียก่อนที่จะเอ่ยถามออกมา“มาเเล้วหรอคะ พอดีเลยเอมทำอาหารเช้าไว้ให้”“ไหน”พูดจบก็รีบก้าวขาเข้ามาทันที“น่ากินจัง กินได้เลยมั้ยคะ”“ได้สิ”

บทที่24ความจริง  “ผีหลอกกกก” เพื่อนสาวทั้ง4พูดพร้อมกัน ก่อนที่จะรีบพากันวิ่งขึ้นเตียงนอนของธันยวีร์พร้อมกับเอาผ้าห่มมาคลุมหัว “เอมทำยังไงดีล่ะพวกเขากลัวยิ้มเเล้ว” วิญญาณสาวหันมามองคนข้างๆก่อนที่จะเอ่ยถามด้วยเสียงอ่อนๆ “พวกเเกออกมาได้ล่ะ” “เเกเลี้ยงผีหรอ” ปัณยตาพูดออกมาในขณะที่ผ้าห่มยังคลุมอยู่ “นั้นดิ ห้องนี้มีผีจริงๆด้วย” กนิษฐาตอบออกมาพร้อมกับน้ำเสียงสั่นคลอ

บทที่26จำ  !!!! “เนตร!!” เมื่อทั้งสามคนเห็นเงาร่างของคนที่คุ้นเคยในกระจก พวกเธอก็พูดออกมาพร้อมกัน “พี่เนตร” นลินดามองไปยัง ‘กมลเนตร’ พี่สาวของตน “นิล” กมลเนตรพูดก่อนที่จะเข้าไปกอดน้องสาวของตน “ท..ทำไมเเกถึงอยู่ในสภาพนี้อ่ะ” วริศรามองเพื่อนสาวของตนที่ตอนนี้มีเพียงเงาบางๆร่างใสๆเพียงเท่านั้น “ฉันก็ไม่รู้”

บทที่28หมูกระทะ ตื้ดดดดด ตื้ดดดด “ฮะโหลค่ะ อ้าว ไหนว่ากลับปลายปีไงคะ โอเคค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ปันไปรับที่สนามบินนะคะ โอเคค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ” เมื่อพูดจบปัณยตาก็กดวางสายโทรศัพท์ทันที “ใครโทรมาอ่ะ” “ความลับ” “เเอบมีเเฟนเเล้วไม่บอกเพื่อนหรอ” “เออน่ะ” “ใคร”

บทที่30ตามหา  เมื่อกล่องปริศนาถูกเปิดออกก็พบกับซากหนูตายพร้อมกับจดหมายเล็กๆที่เขียนด้วยหมึกสีเเดกเป็นสัญญาณเตือนภัย “ถ้าไม่อยากตาย อย่ายุ่งกับบริษัทN.P.S.นี่มันจดหมายข่มขู่นิ เอาไงดี” ปัณยตาพูดขึ้นก่อนที่จะหันไปหาเพื่อนๆ “เดี๋ยวฉันขอถ่ายรูปไว้ก่อน” พูดจบธันยวีร์ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป “เอม นี่ถึงขั้นข่มขู่ขนาดนี้ เเสดงว่าพวกนั้นมันรู้น่ะสิ ว่าเเกกำลังสืบเรื่องนี้” กชมลเผยสีหน้ากังวลขึ้นมา “เอายังไงดีคะ เเบบนี้ทุกคนจะเดือดร้อน