Semua Bab 158...ห้องนี้ผีไม่ดุ: Bab 31 - Bab 40

บทที่32สำนักบนห้อง หญิงสาวที่ถูกมักมือมัดเท้าอยู่บนเตียงกำลังดิ้นอาละวาดอย่างหวาดกลัว พร้อมกับร้องออกมาเสียงดัง “ปล่อยฉัน!!” “เมย์ พี่อยู่นี่” สารวัตรสาวรีบเข้าไปกอดน้องสาวของตน “ช่วยด้วย!!” เเต่หญิงสาวที่สติเเตกก็ยังคงร้องออกมา “เมย์ เมย์ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆนะ” พูดจบก็หยิบยาเม็ดข้างๆเตียงใส่ปากของน้องสาว “กินน้ำก่อนนะเมย์” มืออีกข้างหยิบน้ำเปล่าข้างๆมาให้น้องสาวดื่ม “พ..พี่มาย ฮึก ฮึกกกกก” เมื่อเห็นพี่คนข้างๆคือพี่สาวของตนเมย์ก็ร้องไห้ออกมา ก่อนที่เสียงร้องจะสงบลง สารวัตรสาวค่อยๆประคองน้องสาวของเธอลงบนเตียงก่อนที่จะห่มผ้าให้ “เดือนพอจะรู้จักนักจิตวิทยาเก่งๆ เดือนว่าช่วงนี่เราพาเมย์ไปหาเขาดีมั้ยคะ” “ฉันก็อยากพาไปนะคะ เเต่เงินเดือนของฉันมันก็มีไม่มากเท่าไหร่ ถึงเเม้ว่าตำเเหน่งจะสูง เเต่ค่าใช้จ่ายก็สูงเหมือนกัน” “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวพวกฉันจะดูเเลค่าใช้จ่ายให้เอง” “ทำไมพวกคุณถึงดีกันพวกเราขนาดนี้” “ก็ถ้าพวกเราเปิดโปงพวกนั้นได้ก็คงจะไม่มีใครตกเป็นเหยื่อให้กับพวกมารสังคมเเบบพวกนั้น ถ้าพวกฉันช่วยให้คุณเเละน้องของคุณมีชีวิตดีขึ้น เมย์เรียนดี เเถมเป็นนักเรียนทุน ไม

บทที่34อันตราย  “มีอะไรหรือป่าวเอม” “ยิ้มบอกว่ามีคนเข้ามาขโมยเอกสารในห้อง” ธันยวีร์ทำหน้าเป็นกังวล “งั้นรีบไปเถอะ” พูดจบธันยวีร์ก็รีบขับรถออกไปทันที******คอนโดAN เมื่อถึงคอนโดธันยวีร์ก็รีบขึ้นลิฟท์ทันที เมื่อถึงชั้น15เรียวขายาวก็รีบวิ่งไปหน้าห้องของตนทันที“ยิ้ม ยิ้ม อยู่ไ

บทที่36คำถามเช้าวันรุ่งขึ้นสนามบิน อาจารย์ตัวสูงยืนอยู่ที่ประตูทางออกเพื่อดักรอหญิงสาวที่ได้นัดไว้ ปัณยตายืนมองดูเวลาที่เลทมาหลายนาทีก่อนที่จะมองอย่างกังวล “เคลื่องลงมานานเเล้วนิ หรือว่าเปลื่ยนชุดอยู่” ปัณยตาหันซ้ายหันขวาก่อนที่จะก้มมองนาฬิกาในข้อมือ ก่อนที่จะรู้สึกเหมือนโดนสกิดที่ข้างหลัง “ปันคะ” “เมฆ” เมื่อหันมาเจอกับคนรักปัณยตาก็โผล่เข้ากอดคนตรงหน้าทันที “คิดถึงจังเลย” “คิดถึงเหมือนกันค่ะ” “หิวมั้ยคะ กินอะไรมาหรือยัง” ปัณยตาผละกอดออกเเล้วถาม “ยังเลยค่ะ อยู่บนเครื่องนอนอย่างเดียวเลย กะว่าจะมากินกับปัน” “กินกันเลยหรอคะ” คำถามที่สองเเง่สองงามถูกเอ่ยถามด้วยสีหน้ากวนๆ “ไอ้บ้านิ ทะลึ่งใหญ่เเล้วนะเดี๋ยวนี้” เมฆ ชญานิศ เเฟนสาวของปัณยตาได้เอามือมาตีไหล่เบาๆพร้อมกับทำหน้าดุ “ปันหยอกเล่นค่ะ งั้นเดี๋ยวปันพาไปกินร้านที่เมฆชอบเเล้วเเราค่อยกลับบ้านกัน โอเคมั้ยคะ” “ค่ะ” “มาค่ะเดี๋ยวปันช่วยถือ” “ขอบคุณนะคะคุณเเฟน” พูดจบชญานิศก็ยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนที่จะพากันไปที่รถเเละขับออกไปตามเเพลนที่ตั้งไว้*******บ้านพ่อของเอม ตอนนี้รถหรูได้เครื่อนตัวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก่อนที่จะจอดรถเข้าในโรงจ

 บทที่38วิว  ตอนนี้ทั้งคู่ก็ได้เดินทางมายังบ้านพักริมทะเลเเล้ว ธันยวีร์จอดรถก่อนที่จะถือกระเป๋าเดินทางลงจากรถพร้อมกับเดินมายังบ้านที่ได้เช่าไว้ “หุ้ยยยย  สวยจัง” เมื่อเห็นวิวทะเลหน้าห้องเจ้าตัวเล็กก็มีอาการตื่นเต้นทันที “ชอบหรอ” “ค่ะ ชอบมากเลย บรรยากาศที่นี่ก็ดีมากๆเลย” “งั้นก็พักผ่อนให้เต็มที่ เที่ยวให้สุดเลยนะ” “ค

บทที่40เมฆหน้าที่พัก “ที่นี่ใช่มั้ยคะ” ชญานิศถาม “ใช่ค่ะที่นี่เเหละ นู่งไงพวกนั้นมากันเเล้ว” ปัณยตาเอ่ยตอบก่อนที่จะชี้ไปทางอรปรียาที่กำลังเดินมา “ไงมึง” “เมื่อยตูดชิปหายเลยว่ะ” “เด็กอยู่เยอะไอ้เกน” กนิษฐาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนพูดคำหยาบออกมา “พี่เมฆ” นลินดาเอ่ยปากออกมาเมื่อเห็นหญิงสาวที่มากับปัณยตา “นิล มาได้ไงเนี่ย” “พี่นั้นเเหละมาได้ยังไง ไหนว่ากลับวันพุธ เเล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ละคะ” “เอ่อ..” “รู้จักกันหรอคะ” ปัณยตาหันมามองคนข้างๆก่อนที่จะถาม “นี่นิลค่ะ เป็นน้องสาวอีกคนของเมฆ” “งั้นก็เเสดงว่าเมฆกับยิ้มก็คือพี่น้องกัน” “ยิิ้ม??” ชญานิศทำหน้าสงสัยขึ้นมาเเมื่อเเฟนสาวพูดถึงบุคคลที่สามที่เธอไม่รู้จัก “หมายถึงที่เนตรน่ะค่ะ” นลินดาพูดอธิบายให้พี่สาวฟัง ก่อนที่อาจารย์สาวอีกคนจะเดินมา “อ้าวเอม มาพอดีเลย นี่เมฆเเฟนฉันเเล้วก็เป็นพี่สาวของยิ้มด้วย” ปัณยตาพูดเเนะนำชญานิศให้ธันยวีร์รู้จัก “พี่เมฆ” เจ้าตัวเล็กพูดออกมาเมื่อเห็นหน้าพี่สาวของตน “ปัน หมายความว่ายังไง ยิ้ม ยิ้มคือใคร” “เอมว่าเราเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่า เดี๋ยวของที่ถือมาจะละลายหมด” หลังจากนั้นทุกคนก็เดินเข้าบ้าน