Todos los capítulos de 158...ห้องนี้ผีไม่ดุ: Capítulo 1 - Capítulo 9

บทที่1ไม่กลัว เช้าวันที่สดใสในมหาลัยเอกชนชื่อดัง ผู้คนมากมายที่เดินไปมารอบข้างเต็มไปด้วยนักศึกษาเเละครูอาจารย์ เเต่ทว่ามีอีกมุมหนึ่งที่กำลังมีคนให้ความสนใจเช่นกัน “จากคลิปที่มีกระเเสในตอนนี้อาจารย์ธันยวีย์มีความคิดเห็นยังไงบ้างคะ” นักข่าวนับสิบคนที่กำลังยืนรุมสัมภาษณ์อาจารย์สาวได้ถามขึ้น “ในฐานะที่ดิฉันเป็นอาจารย์สอนวิทยาศาสตร์มานานเเล้วนะคะ ดิฉันคิดว่าบนโลกของเรามีพลังงานค่ะ เเต่พลังงานที่ทุกคนคิดว่าเป็นผีหรือเงาตามคลิปที่เห็น ก็อาจเกิดจากสาเหตุอื่นได้ค่ะ อย่างเช่นการหักเหของเเสงที่กระทบลงจุดๆนั้นเเละบังเอิญว่าถ่ายติดพอดี เเต่สำหรับในทางวิทยาศาสตร์เชื่อว่าผี ไม่มีจริงค่ะ” ธันยวีร์ตอบรับอย่างมั่นใจ “เเต่บางคนก็ได้เสียงจากคลิปนะคะ” นักข่าวเอ่ยถามอีกครั้ง “เสียงเกิดได้จากการสั่นสะเทือนค่ะ ก็เเสดงว่าถ้าตรงนั้นมีจุดที่สามารถทำให้เกิดเสียงเเละมีองค์ประกอบร่วมเช่นลมที่พัดมา ก็อาจจะทำให้เกิดเสียงได้ค่ะ” ธันยวีย์ยิ้มมุมปากตอบอย่างมั่นใจ “เเล้วอาจารย์เชื่อเรื่องสิ่งลี้ลับพวกนี้มั้ยคะ” คำถามของนักข่าวทำให้อาจารย์สาวยิ้มตอบอย่างมั่นใจอีกคร้ง “ส่วนตัวไม่เชื่อค่ะ เเล้วก็คิดว่ามันไร้สาระมาก

บทที่3คอนโดบรรยากาศช่วงบ่ายสามเกือบบ่ายสี่โมง ธันยวีร์นั่งหาที่พักเเละหอว่างใกล้มหาลัยระหว่างรอเพื่อนๆของเธอที่ยังสอนไม่เสร็จไปพลางๆเพื่อฆ่าเวลา “เอมรอนานมั้ย” ปัณยตาเดินมาพร้อมกับกระเป๋าใส่เอกสาร “ไม่ๆ ฉันพึ่งมา” ธันยวีร์ยิ้มตอบ “เกนกับยุ้ยมาพอดีเลย”ปัณยตามองทางที่เพื่อนอีกสองคนกำลังเดินมา “มาเเล้วๆ” กชมลวางกระเป๋าลงบนโต๊ะพลางหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม “เดี๋ยวเดือนตามมานะ เดือนกำลังเก็บของอยู่” กนิษฐาพูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงที่หินอ่อนที่ว่างอยู่ “อ้อ โอเค ไม่เป็นไร” ธันยวีร์หันไปตอบ “ว่าเเต่เเกจะหาหอหรือคอนโดก่อน” กนิษฐาเอ่ยถาม “น่าจะคอนโด ฉันอยากได้เเต่ไม่รู้จะมีมั้ย” “งั้นลองไปหาคอนโดใกล้ๆเเถวนี้ก่อนมั้ย เเกจะย้ายเข้าวันไหน” ปัณยตาถามก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อหาคอนโดใกล้ๆ“ถ้าเป็นไปได้ก็อยากย้ายวันนี้เลย”“ห้ะ เเกรีบหรอ” กนิษฐาพูดขึ้นอย่างตกใจ“ก็ฉันไม่อยากอยู่บ้านนิ เดี๋ยวเเม่บุญธรรมฉันจับไปเจอใครอีก ฉันเบื่อกับการที่ต้องไปดูตัว อยากมีชีวิตเเบบเรียบๆสบายๆ” ธันยวีร์พูดอย่างตัดพ้อ เพราะหลังจากที่เเม่ของเธอเสียตั้งเเต่เธอยังเล็ก พ่อก็มีภรรยาใหม่ก็คือเเม่เลี้ยง เเต่ทั้งคู่ไม่ได้

บทที่5เลือกห้อง “ผีญี่ปุ่นเเน่ๆ” กนิษฐาพูดขึ้นเมื่อเดินสำรวจห้องเสร็จ “ห้องก็ดูสวยดีนะ เเต่บรรยากาศเเปลกๆ” ปัณยตาพูดขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆห้อง “จริง มันดูเหมือนลึกลับๆยังไงก็ไม่รู้” อรปรียาพูดเสริม “ห้องนี้ใช้งานได้ทุกอย่างเลยใช่มั้ยคะ” ธันยวีร์ถามพนักงานที่กำลังเดินตาม “ใช่ค่ะ” พนักงานตอบ “งั้นฉันเอาห้องนี้ค่ะ” ธันยวีร์พูดบอกพนักงานออกไป “ทำสัญญารายเดือนหรือรายปีดีคะ” พนักงานถาม “ซื้อขาดค่ะ” ธันยวีร์ตอบด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ “ห้ะ เดี๋ยวก่อน” ปัณยตาหันมาหาธันยวีร์ “ใจเย็นๆเอม ลองเช่าดูก่อนมั้ย” กชมลพูดออกมา “นั้นดิ เเกจะไม่ลองอยู่ก่อนเลยหรือ” อรปรียาพูด “ลองทำไม คอนโดนี่ดีจะตาย ใกล้ห้างใกล้ตลาด ใกล้มอ เเถมราคาดีด้วยนะ” ธันยวีร์พูดข้อดีที่เธอเลือกคอนโดให้เพื่อนฟัง “ดีอยู่ เเต่เเกไม่สงสัยหรือไง ว่าทำไมคนที่มาเช่าเเล้วเขาพากันออกไปหมดอะ” กนิษฐาพูดขึ้น “เขาก็อาจจะได้ที่ใหม่ หรือไม่ก็ไม่ชอบที่นี่เเล้วไง” ธันยวีร์พูดเเบบไม่ได้คิดอะไร “เเกคิดดีเเล้วเเน่นะ” อรปรียาถาม “อือ ดีเเล้ว” ธันยวีร์พูดยืนยัน “สรุปเเล้วเอาใช่มั้ยคะ” พนักงานถามเพื่อความเเน่ใจ “ค่ะ ทำสัญญาเลยค่ะ” ธันย

บทที่7ข้อตกลงเช้าวันรุ่งขึ้น ร่างของอาจารย์สาวที่นอนอยู่บนเตียงนอนคิงไซซ์เริ่มขยับเพราะถูกปลุกโดยเเสงของดวงอาทิตย์ที่ผ่านผ้าม่านผืนใหญ่ “อืออออ” อาจารย์สาวรู้สึกตัวก่อนที่จะงัวเงียเเละลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ “ตื่นเเล้วหรือคุณ” เสียงใสๆของวิญญาณสาวได้ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนลืมตาตื่นมาเเล้ว “เอ้ยยยย” อาจารย์สาวตกใจเมื่อได้เห็นหน้าเต็มๆของผีสาวที่มาหลอกหลอนเธอเมื่อคืน เธอตั้งสติเเละขยับไปที่หัวเตียง “ไม่ต้องกลัว ฉันมาดี” วิญญาณสาวตอบ ก่อนที่จะค่อยๆขยับมาใกล้ขึ้น “นี่ ถ้าจะมาหลอกฉัน บอกไว้ก่อนเลยนะ ฉันไม่กลัวผี” อาจารย์สาวเริ่มตั้งสติเเละพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม “ฉันไม่ได้มาหลอก” ผีสาวหยุดเดินเเละยกมือสองข้างโบกไปมาเพื่อเเสดงกิริยาว่าเธอมาดี “เเล้วเธอต้องการอะไร” อาจารย์สาวเริ่มถามอีกครั้งเมื่อเห็นว่าวิญญาณสาวเริ่มหยุดเเละไม่พยายามเข้าใกล้เธอ “ฉันอยากให้คุณช่วยฉัน ฉันยังไม่ตาย” ผีสาวรีบบอกความต้องการของเธอในขณะที่อาจารย์สาวได้เเต่สงสัย “ไม่ตายอะไรล่ะตัวใสยังกับผี” อาจารย์สาวโต้เเย้งขึ้นมา “จริงๆนะคุณ” วิญญาณสาวทำหน้าให้เห็นใจ “เเล้วฉันจะช่วยเธอยังไง” คำถามที่ไม่อยากจะถามนักถูก

บทที่9ลักยิ้มตลาด “เอาอะไรดีเนี่ย ยากจริงๆไอ้คำว่าอะไรก็ได้เนี่ย” ตอนนี้อาจารย์สาวได้เดินถือถุงเต็มไม้เต็มมือในตลาด เพราะเธอเลือกไม่ได้ว่าจะเอาอะไรกลับไปให้วิญญาณสาวที่ห้องกิน เธอเดินไปเรื่อยๆจนเจอร้านซูชิ “ดูท่าเเล้วน่าจะชอบญี่ปุ่นมาก งั้นเอาอันนี้ ละกัน” อาจารย์สาวเดินเข้าไปที่ร้านขายซูชิคำละ10บาทที่ขาย10เเถม1 ก่อนที่จะเลือกคละกันมา เเต่ดูท่าเเล้วน่าจะไม่อิ่ม โชคดีที่ข้างๆมีข้าวปั้นโอนิกิริขาย เธอจึงซื้อข้าวปั้นหน้าปลาเเซลม่อนเทอริยากินมาด้วย หลังจากที่ได้ของเท่าที่ต้องการเเล้ว อาจารย์สาวก็เดินกลับไปที่รถเเละเตรียมกลับ รถเคลื่อนตัวออกจากตลาดได้ไม่นานก็ถึงคอนโด******ห้อง158 อาจารย์สาวเปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมกับถือถุงเต็มมือรวมถึงกระเป๋าเอกสารที่เธอใช้สอนด้วย “กลับมาเเล้วหรือ” วิญญาณสาวโผล่ออกมาหน้าประตูด้วยความเคยชิน “ตะเเถนตกใต้ถุน” อาจารย์สาวตกใจเเละร้องออกมาก่อนที่จะหันมาตวาดใส่ผีสาว “นี่!! บอกเเล้วใช่มั้ยว่าอย่าโผล่มาเเบบนี้” ด้วยน้ำเสียงของอาจารย์สาวที่ดูดุดัน ทำให้วิญญาณสาวเงียบเเละหง๋อยไป “ขอโทษนะ ฉันลืมตัว” สีหน้าที่รู้สึกผิดได้ปรากฏขึ้น อาจารย์สาวเห็นท่าไม่ดีจึง