All Chapters of Nang Magtago Ang Langit, Powerless Billionaire: Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 12Alessandra’s POV“Thank you everyone for your wonderful presentation.”Natapos na rin ang maghapong meeting para sa isasagawang expansion ng kumpanya. Napakaraming potential ang mga nakita ko. Marami ring bagong ideas ang naibahagi ng bawat department, at masasabi kong hindi nasayang ang buong araw namin sa pag-uusap at pagpaplano.May mga bagong oportunidad na nakikita ko para sa kumpanya, pero kasabay nito ay alam kong marami ring responsibilidad ang kaakibat nito.Isa-isa nang nagsilabasan ang mga tao mula sa conference room.May mga nag-uusap tungkol sa kanilang mga presentation, may ilan namang nagmamadaling bumalik sa kanilang mga department para ipagpatuloy ang kanilang mga trabaho.Ako naman ay nanatili muna sa aking upuan at inayos ang mga dokumentong nasa harapan ko.“Jovy, magpakape ka naman,” lambing ko pa sa kanya.Napangiti siya habang kinukuha ang cellphone niya.“Mamaya, daan na lang tayo ng resto ni Ate Erika para sa dinner.”“Ano ba ang type mong kape ngay

Chapter 14Alessandra’s POV“What’s wrong, hija? You look pale. Have you seen a ghost?”“Oo nga, Alex?” tanong din ni Ate Erika, halatang nag-aalala sa akin.“Parang bigla akong sinamaan ng pakiramdam,” sagot ko.Agad silang napatingin sa akin.“Is it the food we ate?”“We will sue that restaurant.”“No, Tita Marge, okay naman ang food.”Hindi ko lang masabi sa kanila na nakita ko si Max kasama ng bago niya.Na si Marie.At hanggang ngayon, hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang eksenang iyon.Kanina lang ay nakita ko siya.Ang lalaking minahal ko.Ang lalaking naging asawa ko.Ang lalaking minsang pinangarap kong makasama habang buhay.Pero ngayon, may kasama na siyang ibang babae.“Ah okay, do you want to go now?”“Yes po, puwede ba?”“Of course.”“Come on, girls.”Naghiwalay na kami nila Ate Erika dahil nakatira sila sa condo na malapit sa kanilang restaurant. Isinabay na lang niya si Jovy.Habang nasa sasakyan kami, hindi ko maiwasang dumaan sa isip ang mukha ni Max.Hindi pa rin n

Chapter 16Maximus Craig POV“What are you doing here? This is not your place.”Ito ang nasabi ko kay Alex nang wala naman akong masamang intensiyon.Pero marahil, sa paraan ng pagkakasabi ko, parang itinulak ko na naman siya palayo.Noong nakita ko siya mula nang naghiwalay kami, hindi ako makapaniwala.Siya lamang ang babaeng pinakamamahal ko.Ang babaeng minsan kong ipinangako sa harap ng Diyos na makakasama ko habang buhay.Ang babaeng minahal ko nang higit pa sa sarili ko.Pero ako rin ang taong pumayag na mawala siya.Napilitan akong diborsiyuhin siya kahit labag iyon sa kalooban ko.Dahil alam kong mas masasaktan lang siya.Mas mabuting magkalayo na lang kami.Hangga't maaga pa.Malupit ang pamilya ko.Hindi ko makayang makita siya na laging inaapi at nakakarinig ng mga masasakit na salita.Sinabihan ko ang pamilya ko na ako na lamang ang saktan.Huwag lang si Alessandra.Pero mas lalo silang nagmalupit sa kanya.Araw-araw siyang nagdurusa at kinukutya.At ang pinakamasakit?Hi

Chapter 18Alessandra’s POVSinamahan ko si Papa sa isang dinner party.Mula nang naipakilala niya ako sa business world, laging may imbitasyon kaming natatanggap. Mga private meetings, dinner parties, business gatherings at kung anu-anong events na kadalasan ay mga kilalang tao lamang ang naroroon.Minsan ako lamang ang pinapupunta niya.Pero ngayon, sumama siya.Siguro ay mahalaga talaga ang dinner na ito para sa kanya.Ang nagimbita ay ang pamilya Sterling, partikular na ang patriarkang si Dante Sterling.Marami din itong negosyo.At siya ay halos sumusunod sa ranggo ni Papa may kinalaman sa kayamanan.Kaya hindi maikakaila na magkasundong-magkasundo sila.Madalas ko nang naririnig ang pangalan ng pamilya Sterling sa mga business discussions ni Papa. Malaki ang kanilang pangalan sa mundo ng negosyo at hindi rin lingid sa akin kung gaano kalaki ang kanilang impluwensiya.Pero kahit ganoon, hindi ko kailanman nakita si Papa na tila sobrang komportable sa isang business partner gaya n

Chapter 20Maximus POVLumapit si Marie sa akin at inilagay niya ang mga kamay niya sa kargada ko. Hindi ako makatanggi, Maganda ang kanyang katawan. Kahit sa puso ko ay may ibang laman ito.Hinayaan ko ang katawan ko na angkinin siya. Magaling siyang magpaligaya. Pininupunan niya ang isang bahagi ng pagkalalaki ko. Hindi siya nauubusan ng lakas.Kaya siguro sa bandang huli ay napapasunod niya ako.Kapag binuksan na niya ang butones sa kanyang blusa at pinahawak niya ang kanyang malulusog na dibdib.Hindi na ako nakakakilos.Nasabi kong nangangailangan ako.Paulit ulit niyang ibinibigay ang sarili niya sa akin. Kahit hindi ko siya mahal.Kinakailangan ko siya. Bilang isang parausan.“Babe, samahan mo naman ako. Matagal-tagal na noong pinag-shopping mo ako ha.”“Why Marie? Nasuot mo na ba lahat ang damit na pinamili natin noong nakaraan?”“Not yet, but I want a new one.”Napatingin ako sa kanya at napabuntong-hininga.Alam ko na kung saan hahantong ang pag-uusap na ito.Kapa