All Chapters of Nang Magtago Ang Langit, Powerless Billionaire: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 22Alessandra’s POVNakaabot ako sa pangatlong round ng kompetisyon.Hindi ko akalain na aabot ako rito.Sa dami ng magagaling na chef na kasama ko, bawat round ay parang isang laban na kailangan kong paghandaan nang mabuti. Hindi sapat ang marunong kang magluto. Kailangan mabilis kang mag-isip, marunong kang dumiskarte, at higit sa lahat, kailangan mong marunong humawak ng pressure.Pahirap ng pahirap ang kategorya ngayon.Pinaghahanda kami ng unique na lutuin base sa inihandang mga ingredients, pero may challenge—kailangang makipagunahan sa pangunahing karne at sangkap.Ang nakalatag ay lobster, beef, lamb, turkey, chicken, pork, seafood at isda.Napatingin ako sa mahabang mesa.Napakaraming ingredients.Pero alam kong hindi lahat ay mapupunta sa akin.May countdown.At kailangang maging mabilis.Habang naglalakad sa papalabas sa waiting area, napatid ako ng isang katunggali.Bigla akong nawalan ng balanse.“Oops! Sorry!”Hindi ko alam kung sinadya niya akong patirin o aksid

Chapter 24Alessandra’s POVNagpaliwanag ang host tungkol sa kung saan mag-base ng judgment para manalo ng Michelin Star.Ang lahat ng mga tao ay pipila para sa voting, at ang judgment is based on 50% guest at 50% juror verdict.“Unlabeled names.”“Hindi malalaman ng audience at ng judge kung sino ang nagluto. Ang iboboto nila ay ang dish na pinili nila.”“Yes, ladies and gentlemen.”“The best food wins.”Mukhang fair nga ito.Minsan kasi, people are influenced in their judgment dahil kilala nila ang nagluluto. Pumapasok ang bias.Kaya okay na rin iyon.Sa ganitong paraan, ang pagkain mismo ang huhusga sa amin.Walang pangalan.Walang reputasyon.Walang personal na relasyon.Kung masarap ang niluto mo, iyon ang iboboto nila.At kung hindi naman, kailangan mong tanggapin.May pagkakataon na nagkakatinginan kami ni Max.Umiiwas ako at gayon din siya.Akala ko hindi na siya babalik.Hindi ko rin alam kung ano ang nararamdaman ko nang makita ko siyang muli.May bahagi sa akin na gustong t

Chapter 26Alessandra’s POV“Congratulations, Madam Alessandra,” pagbati sa akin ni Jovy nang nakabalik na ako sa opisina.“Salamat, girl!”Masayang-masaya ako habang inilalapag ko ang bag ko sa desk.Hindi pa rin talaga ako makapaniwala sa nangyari.Ang lahat ng pagod, puyat, pressure, at kaba ay tila sulit dahil sa wakas, nakamit ko rin ang isang bagay na matagal ko nang pinapangarap.Michelin Star.Hindi ko akalain na darating ang araw na maririnig ko ang pangalan ko kasabay ng ganoong karangalan.“Kamusta? May mga problema ba when I was away?”“Nothing much, Madam. Nagpakabait naman sila kasi madalas na pumupunta ang Papa mo.”“Ah, talaga ba? Hindi niya nabanggit sa akin iyan ah.”Napangiti ako.Alam ko naman kung gaano kaseryoso si Papa sa negosyo, pero hindi ko inaasahan na pupunta pala siya nang madalas habang wala ako.“So anong ginawa niya dito?”Ipinakita niya sa akin ang mga dokumento para i-review ko.Pagkakita ko pa lamang sa dami ng folders, napataas na agad ang kilay ko

Chapter 28Maximus Craig’s POVHindi ko maiwasang mamangha habang pinapakinggan at pinagmamasdan si Alessandra, habang nagdidiscuss siya sa mga miyembro ng board.Malinaw ang mga sinasabi niya, walang paligoy-ligoy at may kumpiyansa.Bawat salita niya ay may bigat.Bawat desisyon ay pinag-isipan.At higit sa lahat, alam niya kung ano ang gusto niya para sa kumpanya.Nakaupo lamang ako sa aking puwesto habang tahimik na pinagmamasdan ang babaeng minsan kong itinuring na isang simpleng maybahay.Bakit hindi ko nakita sa kanya ito noon?Isa lang simpleng maybahay para sa akin na naghihintay lamang sa pag-uwi ko.Akala ko noon, sapat nang bigyan ko siya ng bahay, pera at seguridad. Akala ko ang mundo niya ay umiikot lamang sa akin.Hindi ko man lang naisip na may sarili siyang pangarap.May kakayahan.May utak.May lakas.At ngayon, siya na ang pinakamakapangyarihan sa lahat dito sa amin.Hindi lamang siya nakaupo sa pinakamataas na posisyon.She owned the room.Lahat ay nakikinig sa kany

Chapter 30Alessandra’s POV“At sinama pa talaga ang girlfriend niya,” naiinis na tumatakbo sa isip ko.Mabuti na lang at nandito si Andrei Sterling.Akala ba niya, siya lang kaisa-isang lalaki sa mundo?Kung kaya niyang magdala ng babae sa party, kaya ko rin namang makipag-usap sa ibang lalaki.Hindi naman ako kawawa.At lalong hindi ako naghihintay sa kanya.“You look dashing, Andrei. I'm glad that you made it tonight.”“Of course, everything for you. Manginig-nginig pa,” pagbibiro pa ni Andrei.Mas nilakasan ko ang tawa ko at umabot hanggang tenga ang ngiti ko habang kausap ko si Andrei.Baka kasi mahalata ako na gustong-gusto ko nang lamukusin ang pagmumukha ng kasamang babae ni Max.Hindi ko pa rin nakakalimutan ang atraso ng babaeng iyon.Ang babaeng ilang beses na akong ininsulto.Kung makapulupot kay Max, para siyang napakalaking makamandag na sawa.Bagay na bagay ang suot niyang kulay pulang gown.Mukha siyang demonya.At kulang na lang ang tinidor at buntot.Napatingin na na