บททั้งหมดของ เมารัก Intoxication: บทที่ 81 - บทที่ 90

“ อ๊า จิน อื้ออ…อ๊ะ..อ๊าา! ”“ เสร็จไวจัง ท่านี้มันเข้าไปลึกดีใช่ไหม ” เรียวปากปากยกยิ้มกริ่ม ดวงตาคมมองร่างบางที่สั่นกระตุกเกร็ง ภายในช่องคลอดขมิบตอดรัดแน่นจนเขารู้สึกได้ มิวเอนตัวลงไปกับหน้าโต๊ะ ใบหน้าเหยเกด้วยความซ่านเสียว ริมฝีปากร้องครวญครางออกมาแทบไม่เป็นภาษา หัวสมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ เอวสอบเสือกเสยแก่นกายใหญ่เข้าออกไม่หยุด ไม่ได้รุนแรงจาบจ้วงเอาแต่ใจตนเองเหมือนตอนแรกแต่ก็ไม่ได้นุ่มนวลจนเกินไปนัก ความช่ำชองเจนจัดในเรื่องอย่างว่าทำให้จินรู้ดีว่าต้องทำแบบไหนเธอถึงรู้สึกดีและมีความสุขร่วมไปกับเขาด้วยเวลาที่ได้ฝากฝังตัวตนตอกตรึงเข้าไปในช่องทางรักอย่างแนบแน่นแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงตรงหน้าจะสามารถทำให้เขาคลั่งไคล้หลงใหลได้มากถึงเพียงนี้ ดวงตาคมเป็นประกายวาววับด้วยความรู้สึกรักใคร่ขณะจ้องมองแฟนสาวรุ่นพี่ที่ร้องครางเสียงหวานหูออกมา ร่างเล็กบิดเร่าด้วยความเสียวซาบซ่านกระตุกสั่นเกร็งจนกระทั่งเสร็จสมไปครั้งแล้วครั้งเล่า กว่าเด็กเอาแต่ใจจะยอมให้เธอได้พักก็หลังจากที่ออนท็อปให้เขาอย่างถึงอกถึงใจเช่นเดียวกับคืนนั้น มิวนอนหลับเป็นตายข้างแฟนหนุ่ม

พอเห็นเด็กนั่นทำท่าจะพูดอะไรต่ออีกมิวก็รีบเดินหนีมายังรถยนต์ที่จอดรออยู่ รู้ว่าอีกฝ่ายจงใจจะเข้ามาพูดเรื่องนี้ให้เธอฟัง ถึงไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหกที่เด็กนั่นแต่งขึ้นมาแต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดที่อกเหมือนโดนเข็มนับพันทิ่มแทง เจ็บจนพูดอะไรไม่ออกหัวสมองมึนเบลอคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะเธอไม่อยากเชื่อ…แต่ชื่อเอรีนที่หลุดจากปากเด็กสาวไอด้ามันทำให้เธอรู้สึกสับสนกระวนกระวายใจจนเก็บอาการไม่อยู่ หยิบมือถือตนเองขึ้นมามองดูแต่ก็เกิดลังเลใจสุดท้ายก็เก็บมันไว้ในกระเป๋าสะพายตามเดิมหญิงสาวนั่งนิ่งเงียบมาตลอดทางและดูเหมือนคิมหันต์จะดูออก ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเธอทั้งคู่คุยกัน มันไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญที่ต้องให้ความสนใจ ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรมากแค่อธิบายสิ่งที่เธอต้องทำเท่านั้น งานปาร์ตี้จัดในโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง คิมหันต์เดินเข้าไปทักทายพูดคุยกับนักธุรกิจคนอื่นๆที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกันกับเขา มิวไม่ได้เดินตามเข้าไปได้แต่ยืนทิ้งระยะห่างอยู่เบื้องหลังชายหนุ่มเท่านั้น มือเล็กหยิบแชมเปญจากบริกรหนุ่มที่ยื่นส่งให้ ยกมันดื่มรวดเดียวจนหมดก่อนหยิบแก้วใหม่มาถือไว้ ฤทธิ์ข

น้ำเย็นที่ไหลผ่านบาดแผลมันเจ็บจี๊ดจนทำเอาหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง เลือดหยุดไหลไปนานแล้วตอนนี้เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลที่บวมแดงพกช้ำเล็กน้อยเท่านั้น บนฝ่ามือมีรอยถลอกเล็กน้อยเพราะใช้มือดันพื้นไว้ตอนหกล้ม รีบอาบน้ำให้เสร็จอย่างรวดเร็วก่อนออกมาแต่งตัวเงียบๆตรงหน้าตู้เสื้อผ้าบิ้วอิน พอเห็นคนบนเตียงขยับตัวยุกยิกเหมือนจะตื่นนอนมิวก็รีบเปิดประตูออกไปจากห้องนอนทันทีแล้วก็เป็นจริงตามที่เธอคิด จินเดินหาวหวอดๆออกมาจากห้องนอนใบหน้าบูดบึ้งเหมือนคนที่ถูกกวนให้ตื่นนอน ดวงตาคมมองมายังคนที่ยืนนิ่งเงียบอยู่หลังเคาน์เตอร์ครัว“ เพิ่งเก้าโมงเช้าเอง ทำไมรีบตื่นจัง ”“ พี่ทำให้นายตื่นเหรอ ไปนอนต่อสิ ” มิวพูดโดยไม่หันไปมอง ยกขวดเครื่องดื่มแก้แฮงค์ของจินขึ้นดื่มจนหมดก่อนทิ้งมันลงในถังขยะใกล้ๆ“ ไม่ล่ะ เช้านี้ทำอะไรกินเหรอ ”“ อยากกินอะไรล่ะ ข้าวต้มหมูดีไหม ” มือที่กำลังสาละวนหยิบของในตู้เย็นชะงักไปเล็กน้อย “ อืม” ร่างสูงเดินกลับเข้าห้องนอนของตนเองไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันมิวทำอาหารด้วยอาการใจลอยกว่าปกติ ริมฝีปากเล็กถอนหายใจออกมาจนนับครั้งไม่ถ้วน หลังจากทำอาหารเสร็จทั้งคู่ก็นั่งกินข้าวพูดคุยกันตามปกต

เรื่องมันผ่านมานานแล้ว เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจหรือนึกถึงมันอีกจนเกือบจะลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ กระทั่งเจอผู้หญิงคนนั้นโดยบังเอิญอีกครั้ง ความทรงจำเหล่านั้นมันก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวเองจินรู้ดีว่าคนที่เจ็บปวดและจมจ่อกับเรื่องในอดีตมากกว่าเขาก็คือตัวเอรีนนั่นเอง “ คิดอะไรอยู่เหรอ ”“…” จินไม่ได้ตอบคำถาม มือทั้งสองก็ดึงหญิงสาวให้ลงนั่งบนหน้าตักของตนเอง ใบหน้าสวยได้รูปซบลงบนบ่าเล็กบอบบางของเธอ จมูกโด่งเป็นสันสูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากผิวนุ่มเข้าปอดฟอดใหญ่ “ ได้ยินแบบนี้เธอคงรู้สึกเกลียดฉันแล้วใช่ไหม ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหูเล็ก“ ไม่ๆ พี่ไม่มีวันเกลียดจิน ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนายก็สำนึกผิดแล้วก็ขอโทษเอรีนแล้วนี่ ”“ หลังจากเกิดเรื่องนี้ขึ้นฉันก็ไม่ได้กลับไปคบรีนอีก ถึงรีนจะให้อภัยแล้วขอให้กลับไปคบกันเหมือนเดิม รู้ตัวดีว่าไม่ได้รู้สึกอะไรแบบที่รีนรู้สึกกับฉัน ขืนคบกันต่อไปคนที่จะเจ็บที่สุดก็คงไม่พ้นรีน ฉันไม่อยากทำร้ายผู้หญิงคนนั้นให้เจ็บซ้ำๆอีก ”มิวได้แต่นิ่งฟังสิ่งที่จินระบายออกมาในฐานะที่เป็นผู้หญิงด้วยกันเธออดรู้สึกสงสารเอรีนไม่ได้จริงๆ

ยิ่งมองก็ยิ่งเห็นความละม้ายคล้ายคลึงกันอย่างชัดเจนระหว่างใบหน้าของภัทรีดาและจิน เหมือนทั้งคู่เป็นแม่ลูกกันจริงๆ มิวได้แต่เก็บความสงสัยเหล่านั้นไว้ในใจภัทรีดารู้สึกถูกชะตากับแฟนสาวของลูกชาย ได้คุยก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กสาวตรงหน้าเป็นเด็กน่ารักนิสัยดี การพูดการจาก็ดูฉลาดทันคน เสียอย่างเดียวเรื่องฐานะชาติตระกูลที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแต่ถ้าลูกชายรักใครเธอก็พร้อมจะรักตาม ไม่ได้รังเกียจว่าฐานะของฝ่ายหญิงจะต่ำต้อยไม่เหมาะสมกับฐานะตระกูลใหญ่อย่างอัครเดชโภคิน ภัทรีดาก็ไม่ได้มาจากตระกูลผู้ลากมากดีที่ไหนเป็นเพียงลูกนักธุรกิจเชื้อสายจีนที่มาตั้งรกรากทำธุรกิจในไทยเท่านั้น ภัทรีดาคิดไม่เหมือนสามีที่อยากให้ลูกชายแต่งงานเพื่อธุรกิจอย่างเดียว ไม่เห็นด้วยที่จะบังคับให้ลูกชายคนเดียวต้องหมั้นหมายและแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก กว่าจะพูดให้สามีคล้อยตามได้ก็ใช้เวลานานพอสมควร “ คิม อายุลูกก็เยอะแล้วน่าจะคิดเรื่องมีครอบครัวได้แล้วนะ แม่กับพ่อเห็นพวกลูกๆดูรักใคร่กันดี ถ้าจะจัดงานหมั้นก่อนแล้วค่อยจัดงานแต่งงานทีหลังจะดีไหม เรื่องงานหมั้นเดี๋ยวแม่กับพ่อจะเข้าไปคุยกับทางพ่อแม่ของหนูมิวให้เอง แม่ไปดู