บททั้งหมดของ เมารัก Intoxication: บทที่ 71 - บทที่ 80

จินเข็นรถเข็นเดินตามหลังคนตัวเล็กที่เดินนำอยู่ด้านหน้า คอยช่วยหยิบจับพวกของใช้ที่เธอยื่นส่งมาลงในรถเข็น ดวงตาคมเข้มมองตามแผ่นหลังบอบบางอย่างใช้ความคิด หลังจากเอาของไปเก็บที่รถเสร็จก็พากันไปหาอะไรกิน จินเลือกร้านอาหารญี่ปุ่นซึ่งเธอก็คล้อยตามเพราะอยากเอาใจเขา เสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับใบหน้าสวยหวานเปื้อนรอยยิ้ม ดวงตากลมโตเป็นประกายมองมายังชายหนุ่มที่นั่งกินข้าวอยู่ มิวเงยหน้าขึ้นมองเด็กสาวที่อยู่ในวัยคราวเดียวกันกับชายหนุ่มด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ยิ่งเห็นแววตาเป็นประกายด้วยความดีใจที่จับจ้องชายหนุ่มพลันก็รู้สึกเหมือนเลือดลมในกายสูบฉีดแรงขึ้นมา“ ดีใจจัง ไม่คิดว่าจะเจอจินที่นี่ ไม่เจอกันนานสบายดีไหม ”“ สบายดี เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ” จินนิ่งอึ้งมองคนตรงหน้าคล้ายกับไม่อยากเชื่อสายตาตนเองว่าจะมาเจออีกฝ่ายที่นี่ได้“ รีนเพิ่งกลับมาเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่เอง ช่วงนี้มหาลัยปิดซัมเมอร์น่ะป๊ากับม๊าเลยอยากให้กลับไทย โอ๊ะ ขอโทษที่เสียมารยาทนะรีนมาขัดจังหวะจินหรือเปล่า ขอโทษนะคะ ” พอนึกขึ้นได้ว่ามีหญิงสาวอีกคนนั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย เอรีนจึงหันไปยิ้มน้อยๆส่งให้มิวอย่างเป็น

ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าชัดๆของคนที่ยืนรอตรงรถยนต์ของเขาที่จอดอยู่ ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ไม่คาดคิดว่าเอรีนจะมาดักรอเจอเขาที่นี่“ รีน ”“ รีนมีเรื่องจะคุยกับจินน่ะ ส่งข้อความไปก็แล้วโทรไปหาก็แล้วจินก็ไม่ยอมรับสายสักที รีนก็เลยมาหาจินเองดีกว่า ”เอรีนยิ้มน้อยๆ ดวงตากลมโตสำรวจคนตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณา ใบหน้าหล่อเหลาค่อนไปทางสวยราวกับรูปสลักนั่นก็ยังทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวทุกครั้งที่ได้มองดู “ จินตัวสูงขึ้นนะ ดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าตอนที่พวกเราคบกัน ”ริมฝีปากหยักสวยพ่นลมหายใจออกเบาๆ “ พวกเราไม่ควรเจอกันอีกจะดีกว่า ”“ เห็นนิวตันบอกว่าจินมีแฟนแล้ว ใช่พี่สาวคนนั้นหรือเปล่า ” รอยยิ้มบนใบหน้าสวยเลือนหายไป แววตาคู่สวยดูตัดพ้อระคนน้อยใจขณะมองดูอีกฝ่ายนิ่ง“ อืม ” จินยอมรับออกมาหน้าตาเฉย ไม่คิดจะปกปิดเรื่องระหว่างเขากับมิวโดยเฉพาะกับคนตรงหน้า“ ทำไมจินถึงคิดว่าเราไม่ควรเจอกันอีก ถึงจะเลิกคบกันไปแล้วแต่เราทั้งคู่ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้นี่ ”“ ทำไม่ได้หรอก…ระหว่างเราแม้แต่คำว่าเพื่อนก็คงเป็นไม่ได้ เจอกันก็มีแต่จะทำให้ต่างฝ่ายต่างรู้สึกแย่มากกว่า รี

มิวมองร่างสูงที่ก้าวเท้าตรงเข้ามาหา วงแขนแข็งแรงโอบรอบตัวเธอไว้แน่นใบหน้าของจินซบลงบนบ่าเล็กนิ่ง จมูกโด่งเป็นสันสูดดมกลิ่นหอมละมุนเข้าปอดฟอดใหญ่ พอได้กอดเธอไว้แบบนี้อารมณ์ตึงเครียดที่มีก่อนหน้านี้ค่อยๆผ่อนคลายลง“ ไม่สบายหรือเปล่า ”“ เปล่า ” ฝ่ามือเล็กลูบไล้บนพวงแก้มแดงก่ำแผ่วเบา กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ผสมน้ำหอมผู้ชายลอยแตะจมูก จินทำตัวราวกับลูกหมาตัวโตเชื่องๆซุกใบหน้าเข้าหาฝ่ามืออ่อนนุ่มราวกับต้องการการปลอบประโลมเอาอกเอาใจ อยู่ด้วยกันทุกวันทำไมมิวจะไม่รู้ว่าหนุ่มรุ่นน้องมีอาการผิดแปลกไปจากเดิม อาการคล้ายกับคนมีเรื่องอะไรอยู่ในใจ เธอคาดเดาและจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไรกันแน่“ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ”“…”จินเงยหน้าขึ้นจูบเธอแผ่วเบาก่อนบดขยี้เรียวปากนุ่มอย่างเรียกร้องเอาแต่ใจ ดูดดึงลิ้นเล็กลิ้มชิมรสหวานไม่หยุดทำเอาเธอเคลิบเคลิ้มจนเผลอจูบตอบกลับอย่างไม่รู้ตัว จินผละริมฝีปากออกเมื่อได้รับจูบร้อนจากเธอจนพอใจ“ พี่ทำอะไรให้กินดีไหม ” มิวถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเขานิ่งเงียบไป“ ไม่หิว ไปนอนเถอะ ” จินคลายวงแขนออกจากร่างเล็กปล่อยให้เธอลุกขึ้นยืนอย่างอิสระร่างสูงเดินตร

มิวนั่งรออาธิในร้านคาเฟ่มาสักพักหนึ่งได้ เธอจงใจเลือกที่นี่เป็นจุดนัดพบเพราะคนไม่ค่อยพลุกพล่านและเป็นส่วนตัวเหมาะสำหรับนั่งดื่มไปคุยธุระไปด้วยได้ อาธิขอเลื่อนนัดเป็นบ่ายสามแทน พอใกล้ถึงเวลานัดหมายหนุ่มหน้าตี๋ตัวสูงก็เดินปรี่เข้ามาด้านในร้าน เขาส่งยิ้มให้แฟนสาวของเพื่อนสนิทขณะหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับเธอ “ โทษทีนะพี่มิว ผมติดธุระที่บ้านนิดหน่อย พี่มารอนานแล้วเหรอ ” อาธิเหลือบมองแก้วเครื่องดื่มที่มีหยดน้ำเกาะพราวข้างแก้ว ขนมบนโต๊ะที่ถูกตักกินไปแล้วเกือบครึ่ง“ ไม่เป็นไรหรอก พี่ต่างหากที่รบกวนให้อาธิออกมาหาทั้งๆที่เป็นวันหยุดแบบนี้ สั่งเครื่องดื่มอะไรดี ” เธอคลี่ยิ้มบางๆ พลางหยิบเมนูบนโต๊ะยื่นส่งให้ หลังจากรออาธิสั่งเครื่องดื่มเสร็จก็คะยั้นคะยอให้เขาสั่งพวกขนมมาเพิ่มอีก“ จินล่ะพี่ ”“ ออกไปข้างนอกน่ะ เห็นบอกว่ามีธุระ ” มิวมองอาธิที่พยักหน้าน้อยๆตอบรับ รอจนพนักงานยกเครื่องดื่มและขนมมาวางไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้วมิวถึงได้เอ่ยถามเรื่องที่อยากรู้ออกมา“ พี่มีเรื่องจะถามอาธิหน่อย ”“ เรื่องที่พี่จะปรึกษาใช่เรื่องของจินหรือเปล่า ”“ ใช่ ”วันนี้เธอตั้งใจจะถามอาธิอยู่สา

มิวตื่นเช้ากว่าปกติทั้งที่เป็นวันหยุด อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ทำกินข้าวแล้วทำกิจวัตรประจำวันของตนเองไป เธอทำความสะอาดห้องไปเรื่อยๆ เพราะไม่อยากให้สมองได้คิดฟุ้งซ่าน วันหยุดเสาร์อาทิตย์กว่าที่จินจะตื่นนอนก็เที่ยงหรือไม่ก็ช่วงบ่ายโมงไปแล้วมือถือเครื่องหรูสั่นครืดคราดบนโต๊ะไม่หยุดทำให้มิวอดไม่ได้ที่จะหยิบมันขึ้นมาดู ใบหน้ารู้สึกหน้าชาวาบไปทันทีที่เห็นชื่อคนโทรมาปรากฏบนหน้าจอมือถือ เอรีนเธอไม่ได้กดรับสาย รอปลายสายวางไปแล้วจึงทำใจกล้ากดปลดล็อคหน้าจอมือถือของจินอย่างถือวิสาสะ เธอจำรหัสของเขาได้เพราะเห็นเขากดรหัสผ่านตาบ่อยๆ นอกจากกลุ่มเพื่อนของจินก็มีข้อความจากคนอื่นแต่ชื่อที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจก็คงหนีไม่พ้นชื่อแฟนเก่าของจิน เธอไม่รู้รหัสแต่ถึงรู้ก็คงไม่กล้าเปิดเข้าไปอ่านข้อความในแอพพลิเคชั่นส่วนตัวของเขา ถ้าจินรู้เข้าต้องไม่พอใจเธออย่างมากแน่นอนริมฝีปากบางพ่นลมหายใจออกมาแรงๆเพื่อระบายความอัดอั้นใจก่อนวางมือถือเขาไว้ตามเดิมความสงสัยมากมายถาโถมเข้ามาในใจถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่ จินกับหล่อนยังไปเจอกันยังติดต่อหากันขนาดนี้จะให้เธอเข้าใจเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไงเพื่อน?ขอโทษเถ