เมารัก Intoxication

“ น้อง…น้องคะ ”

เสียงหวานใสที่ทักจากด้านหลังทำให้พวกผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังพูดคุยกันอยู่ชะงักเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง  สายตาทุกคู่หันไปมองทางสาวแว่นเป็นตาเดียวกัน

“ มีอะไรเจ้ ” หนึ่งในกลุ่มพูดถามเมื่อเห็นหล่อนยืนจ้องหน้าพวกเขาเขม็ง  มือบางปัดควันบุหรี่ที่ลอยมาปะทะจมูกด้วยความรังเกียจ

เธอไม่ได้แพ้กลิ่นบุหรี่แค่เกลียดกลิ่นเหม็นๆของมันเท่านั้น  ที่เข้ามาเตือนเพราะมันเป็นลานจอดรถหน้าห้างสรรพสินค้าที่มีคนเดินเข้าออกเยอะแยะ  แถมอยู่ใกล้ป้ายรถประจำทางที่มีคนยืนออกันอยู่เต็มไปหมด  ถ้าไม่ตาบอดก็น่าจะเห็นแล้ว

“ ที่นี่เป็นลานจอดรถ  คนเดินเข้าออกเยอะแยะ  พวกน้องๆช่วยไปสูบบุหรี่กันที่อื่นได้ไหมคะ ”

“ ว่าไงนะป้า ” หนุ่มหน้าตี๋ตวัดสายตามองอีกฝ่ายเขม็ง

กรี๊ดด..ป้าเหรอ  ไอ้เด็กบ้าปากเสีย  สายตาคงมีปัญหาแน่ๆ  หน้าตาเธอออกจากสวยใสเบบี้เฟซขนาดนี้  อายุแค่ยี่สิบสี่มองตรงไหนป้ากัน    

“ ตรงนี้สูบไม่ได้นะ เขาห้ามสูบ ” 

พวกเขาแทบไม่สนใจแถมมองหญิงสาวตรงหน้าราวกับอากาศธาตุ

“ ไม่เห็นมีป้ายห้ามสูบเลยป้า ” หนุ่มอีกคนถามกลับมาด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท

“ ช่วยไปสูบที่อื่นได้ไหม  มันรบกวนคนอื่นเขาไม่เห็นเหรอ ” เธอพูดย้ำอีกครั้ง  หันไปมองคนที่เดินเข้าออกตรงลานจอดรถ  ทุกคนคงคิดแบบเดียวกันกับเธอแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา

“ นี่ป้า  สูบตรงนี้มันหนักส่วนไหนของป้าเหรอไง  คนอื่นเขายังไม่เห็นเดือดร้อนเลย  ป้าจะเดือดร้อนแทนไปทำไมกัน ” หนุ่มคนเดิมพูดตอบกลับหน้าตาเฉย

สามัญสำนึกรู้จักไหมย่ะ..

“ สร้างมลพิษให้คนอื่นอยู่ได้  ไม่มีสามัญสำนึกไม่รู้หรือไงว่ามันไม่ใช่ที่สูบบุหรี่อ่ะ ”

“ อีป้านี่กวนประสาทว่ะ จะหาเรื่องกันเหรอไง ”

พอได้ยินคำว่า ‘ อีป้า ’ จากที่เฉยๆก็รู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  เธอก้าวเท้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมเตรียมอ้าปากจะพูดอะไรต่อพลันสายตาก็เหลือบไปทางหนุ่มร่างสูงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ไม่ห่างจากรถสปอร์ตหรูและห่างจากที่เธอยืนอยู่ไม่กี่ก้าว  ร่างสูงเดินเข้ามาในระยะที่สามารถเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน  หญิงสาวนิ่งอึ้งมองอีกฝ่ายคล้ายตกตะลึง  เครื่องหน้าคนตรงหน้าสวยไปหมด  ไม่ว่าจะเป็น  ตา  จมูก  ปาก  

ผู้ชายคนนี้ดูเหมาะกับคำว่าสวยมากกว่าคำว่าหล่อ  หน้าตาดีจริงๆ ถ้าบอกว่าเป็นดาราหรือนายแบบเธอก็เชื่อสนิทใจ    

ชายหนุ่มกวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า  ริมฝีปากบางได้รูปดูดบุหรี่ฟอดใหญ่ก่อนจะพ่นควันสีขาวขุ่นใส่ใบหน้าอีกฝ่ายเต็มๆ  หญิงสาวไอค่อกแค่กสำลักควันบุหรี่ที่ลอยเข้าตาเข้าจมูกจนแสบตาแสบคอไปหมด

“ แค่กๆ ทำแบบนี้ใส่คนอื่นได้ยังไงหา!  ไอ้เด็กไร้มารยาท  นายโตมาในสังคมแบบไหนกัน! พ่อแม่นายไม่.. ” น้ำเสียงใสแข็งกร้าวขึ้นตามอารมณ์โกรธ  ยังไม่ทันพูดประโยคหลังริมฝีปากบางก็หุบลงอย่างรวดเร็วเมื่อปะทะกับสายตาดุดันของอีกฝ่าย  

“ ฮะ  เมื่อกี้ป้าพูดว่าอะไรนะ ” ชายหนุ่มแสยะยิ้ม  เดินตรงเข้าไปหาคนตรงหน้าอย่างหาเรื่อง  ดวงตาคมเข้มดุดันคู่นั้นมองคนตัวเล็กที่สูงแค่ปลายคางของเขาด้วยสายตาไม่พอใจ

‘ น่ากลัว ’  

“…”

เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่  รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเห็นหนุ่มหล่อร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัว  ถึงเธอจะไม่กลัวการมีเรื่องกับใคร  แต่พอเห็นท่าทางคุกคามและสายตาดุดันที่อีกฝ่ายใช้มองมาก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว  กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยมาเตะจมูกทำให้เกิดความรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอคนแถวนี้ก็คงไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยเป็นแน่

หารู้ไหมว่าคำพูดประโยคหลังกระทบใจคนฟังเข้าเต็มๆ  คนที่พูดจาแบบนี้ใส่เขาส่วนมากมักไม่ได้กลับไปสภาพดีๆ

“ พูดอีกทีสิป้า ”

“ หูไม่ได้หนวกนิ  คิดว่านายได้ยินชัดแล้วนะ ” 

หน้าตาก็ดีแต่ทำไมนิสัยเลวแบบนี้.. คำก็ป้าสองคำก็ป้า  ไอ้เด็กปากเสีย  พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือสอนแล้วไม่รู้จักจำ

“ ถะ..ถอยไป  อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ ” เท้าเล็กก้าวถอยกรูดไปด้านหลัง

“ กลัว?  เมื่อกี้ยังปากแจ๋วอยู่เลย ” เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้  ดวงตาคมกริบจ้องมองอีกฝ่ายราวกับมองสัตว์ตัวเล็กๆ  เขาไม่อยากมีเรื่องกับผู้หญิง  ปกติเขามักจะใจเย็นและเฉยๆเสียด้วยซ้ำแต่ผู้หญิงตรงหน้าดันปากดีพูดยั่วโมโหเขาก่อน    

“ เงียบทำไม ” เขาดึงแว่นตากรอบใสออกจากใบหน้าเรียวเล็ก  ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าตาอีกฝ่ายชัดๆ

ใบหน้าจิ้มลิ้ม ดวงตาคู่งามเหมือนตากวางนั้นเบิกกว้างมองมาที่เขาอย่างตื่นตระหนก  คนตรงหน้าไม่ดูป้าเลยสักนิด  ที่มองดูแก่คงเพราะแว่นตากับชุดทำงานสไตล์บรรณารักษ์ที่หญิงสาวสวมใส่มากกว่า