บททั้งหมดของ เกิดใหม่อีกครั้งขออยู่อย่างสงบแล้วกันนะ: บทที่ 101 - บทที่ 110

“อ๊า...”ช่วงล่างบดขยี้เข้าหากันจนร้อนผ่าวเฉินเซินชักเริ่มใจร้อนเขางอนิ้วเกี่ยวขอบแพนตี้ตัวบางไว้ด้านข้างทำให้กลีบดอกไม้อวบอูมสัมผัสกับความใหญ่โตอย่างจัง ยังไม่ได้เข้าไปในความอ่อนนุ่มเฉินเซินก็แทบจะคลั่ง กลัวใจตัวเองเหลือเกินกลัวว่าจะน้ำปากอ่าวเสียก่อน!“ยกสะโพกขึ้น” เขาออกคำสั่ง เป่าเป้ยทำตามดวงตา

ทันทีที่มาถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดี คุณนายเฉินแม้จะไม่ชอบลูกสะใภ้แต่ก็ไม่ได้พานไปถึงคนอื่นๆ ในครอบครัวแต่ยามเอ่ยถึงเป่าเป้ยน้ำเสียงยังแฝงความไม่ชอบใจอยู่บ้าง“ไม่เห็นลงมาสักทีให้คนขึ้นไปเรียกก็เงียบกันทั้งคู่พวกเธอก็ขึ้นไปตามเองก็แล้วกัน”ฉางเหยียนสะดุดกับคำว่าทั้งคู่เป็นพิเศษ สองพี่น้องบ้านหลิวจ

ตามด้วยฉางเหยียน “เฮียก็จะรักเธอให้มากกว่าใคร ต่อให้เธอหน้าตาขี้เหร่อ้วนเหมือนหมู โอ๊ย” ฉางเหยียนซู้ดปากเพราะโดนมือน้อยๆ บิดเอวเข้าให้“อันนั้นก็เกินไปหน่อยนะ”“เปรียบเปรยให้เธอเข้าใจตั้งหาก” เป่าเป้ยหน้างอแต่ก็หัวเราะออกมาทั้งน้ำตาเรยวแขนเล็กกอดฉางเหยียนไว้แน่นฉางเหยียน “จำไว้นะเป้ยเป้ย ถ้าวันไหนท

“เรื่องมันก็นานมาแล้วเราอย่าไปนึกถึงมันจะดีกว่า” เป็นซูเหยียนที่พูดขึ้นพลางตบบ่าปลอบใจฉางเหยียนทว่าฉางเหยียนถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำจึงเริ่มพูดไม่หยุด“มันแย่งอิงอิงไปจากฉันไม่พอยังไม่คิดใส่ใจความรู้สึกเธออีกด้วย ปล่อยทิ้งขวางเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่งวันไหนอยากพาเธอออกงานชูหน้าชูตาหน่อยอิงอิงถึงจะได้เจ

พอนึกถึงตรงนี้คิ้วเข้มก็ขมวดเกิดคำถามหนึ่งขึ้นกลางใจความรักสำหรับคนอื่นเป็นยังไง สำหรับเฉินเซินแค่ซื่อสัตย์ต่อกันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือตอนอิงอิงเลือกเดินออกจากเขาเฉินเซินจำความรู้สึกครั้งนั้นได้ เขาไม่ได้เศร้าและไม่ได้เอ่ยรั้งอาจจะมีรู้สึกผิดหวังบ้างไม่ว่ายังไงเราเองก็มาไกลถึงขั้นจะแต่งงานกันแล้ว