Todos os capítulos de เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน: Capítulo 171 - Capítulo 175

น่าแปลก! ที่ผ่านมาฉันเจ็บทุกครั้งเมื่อต้องอยู่กับความรู้สึกแอบชอบนั้น เสียน้ำตาก็ตั้งบ่อย แต่พอได้สารภาพอย่างตรงไปตรงมา... ความทรมานกลับหายไป อาจเป็นเพราะเพิ่งรู้ความในใจของกัสด้วยมั้งว่ารู้สึกไม่ต่าง แถมระหว่างที่คบกัน กัสทำอะไรให้ฉันตั้งมากมาย มอบความรักไม่หยุด ไหนจะความห่วงหาอาทร ดูแลกันดีประดุจผู้หญิงธรรมดาอย่างลิลลี่คนนี้คือเจ้าหญิงด้วยซ้ำ...ก็อย่างที่เขาว่ากัน... ความสุขที่มีสามารถลบล้างความเจ็บในอดีตได้ราวปาฏิหาริย์“เชื่อมั้ย ความรักของกัสที่มีให้เรา ละลายความเจ็บเมื่อหลายปีก่อนจนจางจากใจไปหมดแล้วล่ะ เพราะงั้นไม่คิดมากเนอะ” ฉันออดอ้อน ยิ้มอย่างเอาใจหวังให้กัสคลายกังวลและความเศร้าที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจให้เกิด“ลิลลี่” กัสพร่ำเรียกชื่อกันอยู่อย่างเดิม กอดกันอย่างแน่นหนา ราวกับว่าจะใช้กอดนี้ซับความเสียใจออกจากฉันงั้นแหละ“เราไม่ลืมชื่อตัวเองหรอกน่า ความจำยังดีอยู่” ฉันผละออกจากอ้อมกอด ตบมุกเด็กน้อยเพราะอยากให้กัสหายรู้สึกแย่“หึ” กัสมองกันอยู่นานก่อนจะหลุดขำในที่สุด บรรยากาศแห่งความเศร้าดีขึ้นอย่างชัดเจน ฉันก็พลอยรู้สึกดีไปด้วย “กัสคงกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่ขอให้สัญญา... จากนี้

“รักหรอกจึงหยอกเล่น ก็ฉันดีใจที่แกกับกัสกลับมาคืนดีกันนี่ ลุ้นหนักมากค่ะบอกเลย” เรนนี่บอกกันด้วยสีหน้าและสายตาดีใจแจ่มชัด บอกเป็นสิบรอบแล้วมั้งตั้งแต่ฉันโทรรายงานว่าคืนดีกับกัสแล้ว“รู้ค่ะว่าเพื่อนดีใจ ในเมื่อแกคือคนรายงานความเคลื่อนไหวของฉันให้กัสรู้นี่” ฉันทำเป็นหรี่ตาใส่แต่ความจริงไม่ได้โกรธอะไรหรอก รู้ว่าเพื่อนทำไปทั้งหมดเพราะอยากเห็นฉันมีความสุขน่ะนะ“ก็นะ ยอมรับว่าทำจริงค่ะ” เรนนี่คลี่ยิ้มยกไหล่ด้วยหน้าตาสดใส ก่อนจะถามอย่างนึกได้ “แล้วแม่นางเอกนั่นว่าไง ยังตามมาวุ่นวายอยู่มั้ย”“วิต้าโทรมาขอโทษ”“ไม่น่าเชื่อ” เรนนี่พึมพำด้วยสีหน้าไม่เชื่อหูตัวเอง“สัญญาว่าจะไม่ยุ่ง ไม่ทำร้ายหรือทำลายฉันทั้งต่อหน้าและลับหลังอีก เพื่อแลกกับการที่กัสไม่เปิดโปงคลิปวีดีโอรวมถึงแจ้งตำรวจ” เมื่อคืนวิต้าโทรมาตอนที่เราสองคนอยู่บนเตียง กัสเปิดโฟนให้ฉันได้ยินด้วย“หึ! กลัวเสียชื่อ กลัวติดคุกสินะ ถ้ากัสไม่เอาหลักฐานมาขู่ ไม่รู้แม่นี่จะแผลงฤทธิ์อะไรอีก” เรนนี่แค่นยิ้ม “แต่ก็ดีแล้วที่แม่นางเอกดังกลัวจนหัดหด ชีวิตแกจะได้สงบสักที”“อื้อ ฉันก็ว่างั้น” ขอให้จบแค่นี้ เหนื่อยนะที่โดนตามราวีไม่จบไม่สิ้น ครั้นจะให้ฉั

ตอนเราสองคนเลิกกัน ฉันเคยได้ยินคำว่า ‘ตั้งใจรัก’ จากปากกัสครั้งนึงยังไม่รู้สึกเขินเท่านี้เลย ทำไมตอนนี้ถึงเขินจนแทบใจน้วยไปหมด... งงตัวเองงั้นที่เค้าว่ากัน สถานการณ์ต่างเลยทำให้ความรู้สึกต่าง... เป็นแบบนี้เองสินะ“อูวววว! / ว้ายยยย!” รุ่นน้องชายหญิงถึงกับอุทานและหวีดออกมาเมื่อเจอคำว่า ‘ตั้งใจรัก’ ของหนุ่มพรีเมียมเข้าให้“พี่กัสคะ พวกหนูขอลายเซ็นพี่ได้มั้ย” มีน้องผู้หญิงกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาขอลายเซ็น กัสเลิกคิ้วนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้า“ได้ครับ ตั้งแถว”น้องๆ ตั้งแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่งอย่างรวดเร็ว กัสเดินไปยืนตรงกลางด้านหน้าแถว หันหน้าเข้าหาน้อง ส่วนฉันผู้ซึ่งไม่ได้เรียนคณะนี้ก็เฝดตัวมายืนด้านข้าง“พี่สวยมากเลยค่ะ” น้องคนนึงที่มองมาทางฉันไม่หยุดตั้งแต่เดินเข้ามา พูดเหมือนละเมอทำเอาฉันหลุดขำ“ขอบใจจ้ะ” ฉันคลี่ยิ้มส่งให้“ว้าว!” น้องทั้งแถวตาโตร้องว้าวในชั่ววินาที ตีมือกับเพื่อนข้างๆ วุ่นวายด้วยสีหน้าตื่นเต้นเล่นเอาฉันงง...นี่ฉันไม่ได้เผลอทำอะไรอ๊องๆ ออกไปใช่มั้ย น้องๆ ถึงแสดงอาการแปลกขนาดนี้ ฉันหันไปทางกัสด้วยสีหน้าตั้งคำถาม? กัสอมยิ้มให้กันและยักคิ้วรัวๆ ทำเอารุ่นน้องหวีดหนักกว่าเดิม“พ