All Chapters of เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

“โทษครับ พี่ขอเบอร์น้องได้มั้ย” เสียงที่หัวโต๊ะทำให้ฉันเหลือบตามอง เห็นผู้ชายหน้าตาดีกำลังส่งยิ้มและยื่นมือถือมา“ขอโทษทีค่ะ พอดีหนูมีแฟนแล้ว” ฉันตอบปฏิเสธอย่างละมุนละม่อมด้วยมุกเดิมที่ใช้ประจำ“มีแฟนก็คุยเล่นกันได้คร้าบ ให้เป็นตัวเลือกของน้อง พี่ไม่ติดอยู่ละ” พอผู้ชายคนนี้พูดจบ กลุ่มผู้ชายที่อยู่โต๊ะเยื้องๆ ก็โห่ฮาสนุกสนาน“แต่ผมติด!” น้ำเสียงแหบห้าวติดไม่พอใจพร้อมกับการปรากฏตัวของนักศึกษาชายสองคนในสภาพเสื้อหลุดลุ่ยออกจากกางเกงทำเอาสาวๆ แทบทั้งโรงอาหารหวีดร้อง เบิกตาโตในความหล่อไม่หยุด“แก๊! สองหนุ่มนั่น”“แม่เจ้า! อยู่คณะไรอ่ะ หล่อมากกกก หล่อแพ็คคู่!”“หนุ่มวิศวะไงแก ดังตั้งแต่วันปฐมนิเทศละ ในกลุ่มมีกัน 4 หนุ่ม หล่อคนละแบบเลย”“แล้วฉันไปอยู่ไหนมาวะทำไมถึงเพิ่งเห็น หล่อจนผู้ชายในคณะเราจืดเป็นน้ำเปล่าไปเลย”“ตี๋พรีเมียมแบบที่ฉันชอบ ยิ่งกว่าหลุดจากสเป็กอีกจ้ะแม่”หนุ่มคนแรกซึ่งเป็นหัวข้อสนทนาแถมยังทำให้ผู้หญิงมองด้วยแววตาระยิบระยับก็คือ“กัส” เจ้าของเรือนร่างสูงโปร่งราว 185 เซนติเมตรผู้มีผิวขาวราวหิมะ พอโตขึ้นเครื่องหน้าของกัสก็คมชัดไปทุกส่วน แม้กัสจะมีเชื้อสายจีนอยู่ 25 เปอร์เซ็นต์แต่

“ทำไมทำหน้างั้น ไม่เห็นด้วยที่สาวชมเรา” กัสยักคิ้วกระซิบถามด้วยสีหน้ากวน“เปล๊า!” ฉันแกล้งปฏิเสธเสียงสูงทำเอากัสยิ้มมุมปากเหมือนจะขำ “ว่าแต่ทานไรมายังอ่ะ” ฉันถามอย่างนึกได้“เรียบร้อย ไอ้เจมส์มันลากไปหลัง ม. ตั้งแต่สิบโมงครึ่งละ”แม้จะเข้ามหาลัยแล้ว แต่กัส เทมส์ เจมส์ และเดย์ยังเรียนคณะเดียวกัน แถมแต่ละคนก็เติบโตขึ้นมาอย่างดี หน้าตาหล่อเหลากว่าสมัยไฮสคูลมากโขยิ่งวันปฐมนิเทศยิ่งไม่ต้องพูดถึง สาวๆ ต่างหวีดในความหล่อไม่หยุด ถึงขั้นมีข่าวลือออกมาว่าปีนี้ไม่ใครก็ใครใน 4 หนุ่มนี้ต้องได้เป็นเดือนมหาลัย!“เรายังไม่เคยไปแถวหลัง ม. เลย มีร้านน่าสนใจเยอะป่ะ” ฉันชวนคุยเรื่อยเปื่อย“เยอะมั้งแต่มีร้านนึงที่ลิลลี่น่าจะชอบ” กัสว่ายิ้มๆ แต่แววตาขบขันจนไม่น่าไว้ใจ“ร้านไร” ฉันถามด้วยความสงสัย“คุกกี้”“คุกกี้?” ฉันย่นคิ้วอย่างแปลกใจ ทำไมฉันต้องชอบคุกกี้ด้วย“อื้อ! คุกกี้ร้าน momoiro” ว่าแล้วเจ้าตัวก็หัวเราะออกมา“กัส!” ฉันเรียกคนตรงหน้าอย่างเคืองๆ เมื่อโดนล้อเรื่องคุกกี้ที่พยายามลืมมาตลอด“เอ้าจริง! ร้านนั้นมีสาขาที่หลัง ม.”“นิสัย” ฉันทำแก้มอมลมให้รู้ว่างอนเมื่ออีกฝ่ายแหย่เรื่องนี้ กัสพยายามหยุดหัวเร

ตั้งแต่เปิดเทอมมา วันนี้เป็นวันแรกที่รุ่นพี่ในคณะนัดพวกเราปี 1 ทุกสาขามารวมกัน เพื่อนบางคนถึงกับถอนหายใจยาว ทำหน้ายอมรับชะตากรรมว่าอิสระกำลังจะหมดลง หลังจากนี้การรับน้องรวมถึงซ้อมเชียร์จะเริ่มขึ้นแล้ว!!“เอาล่ะค่ะน้องๆ วันนี้ที่พวกพี่นัดน้องทุกคนมา นอกจากจะพูดเรื่องซ้อมเชียร์ เรื่องรับน้องแล้ว ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างก็คือ เลือกตัวแทนลงประกวดดาวเดือนมหาลัยในต้นเทอมหน้าค่า” พี่ดรีม... ประธานคณะบริหารปี 2 บอกด้วยรอยยิ้มหวาน“เฮ!” รุ่นพี่คนอื่นก็เฮฮาปรบมือ บรรยากาศเลยเป็นไปอย่างสนุกสนาน“หลังจากที่พวกพี่ใช้สายตาอันแหลมคมสแกนพวกน้องมาสักพัก ถ้าพี่ขานชื่อใครให้ออกมายืนด้านหน้าเลยนะคะ เราจะให้พวกเพื่อนๆ ช่วยกันโหวต หนุ่มหล่อสาวสวยคนไหนจะได้เป็นตัวแทนคณะในครั้งนี้ น้องๆ ตื่นเต้นกันม้ายยย”“ตื่นเต้นค่า / ตื่นเต้นครับ”“อย่าว่าแต่น้องๆ เลยที่ตื่นเต้น พี่เป็นคนขานชื่อยังใจเต้นแรงไม่ไหว อยากเห็นคนหน้าตาดีแบบพี่ออกมายืนให้เลือกแล้วววว” พี่ดรีมเล่นมุกด้วยการขยิบตา เอามือป้องปากเหมือนกำลังกอสซิปทำเอาน้องๆ อย่างพวกเราพากันหัวเราะด้วยสีหน้าขบขันในความอารมณ์ดีของพี่เค้า“ฮ่าๆๆ”“อ้าว! ทำไมหัวเราะกันคะ

ลานเกียร์“ไม่พร้อม! เอาใหม่! ลุกนั่ง 20 ครั้งปฏิบัติ!” เสียงเฮ้ดว้ากปี 2 สั่งซ่อมเป็นรอบที่สามหลังไอ้พวกสาขาอื่นดันเหยาะแหยะ... ทำห่าไรไม่พร้อมสักที!“หนึ่ง! สอง! สาม!...”“คนตั้งหลายร้อยเสียงมีแค่นี้! นับดังๆ หน่อยสิครับ!”“หก! เจ็ด!...” พอโดนว้ากเสียงนับที่ดังอยู่แล้วก็กระหึ่มไปทั้งลานเกียร์ผมลุกนั่งพร้อมกับเพื่อนทั้งคณะในอารมณ์ที่โคตรเบื่อ! โคตรหงุดหงิด! โคตรรำคาญ! อากาศแม่งก็ร้อนยังโดนว้ากโดนซ่อมไม่หยุด!!ที่จริงมันง่ายมากที่พวกผม 4 คนจะโดด แต่เพราะเห็นใจเพื่อนร่วมรุ่น ถ้าเข้าไม่ครบ...คนที่อยู่ต้องรับกรรมโดนทำโทษ เพราะงั้นต่อให้เซ็งแค่ไหน พวกผมก็ดึงตัวเองเข้ารับน้องจนได้“แฮ่ก! ฉันจะไม่...ไหว... แล้ว” เสียงระโหยโรยแรงของเพื่อนผู้หญิงในสาขาทำเอาพวกผม 4 คนเหลือบมองด้วยความเห็นใจพวกผมมันผู้ชายไง ถึกกว่าผู้หญิงที่บอบบางอยู่ละ ต่อให้โดนลงโทษยังไงก็ยังไหว แต่นี่เพศแม่นะเว้ย... ร่างกายไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อออกแรงบ้าบอขนาดนี้!“หน้าแกไม่มีสีเลือดแล้วปุ๊ก! ไหวมั้ย” เพื่อนผู้หญิงอีกคนกระซิบถามหน้าตื่น“มะ... ไม่ไหว ก็... ต้อง แฮ่ก! ไหว” เพื่อนตอบแทบไม่เป็นภาษาด้วยซ้ำ“ไปพักก่อนเหอะ” ผมพยั

“พวกมึง 3 คนว่าไง จะลงกันมั้ย” ผมทำเป็นถามไปงั้น“พวกกูไม่แย่งมึงทำหน้าที่แฟนที่ดีหรอกน่า มึงลงไปเหอะ” ไอ้เทมส์ยักคิ้วตบบ่าผมสองครั้งติดไอ้ห่า! กูบอกคิดแค่น้องดันบอกแฟนไม่หยุด ถ้าไม่ติดว่ารุ่นพี่ผู้หญิงอยู่ตรงนี้... ผมจะประเคนเท้าใส่ความกวนของมันเข้าให้“ถ้างั้นผมลง” ผมพ่นลมหายใจยอมรับปากไม่อยากทำก็ต้องทำล่ะวะ ถ้าไม่ใช่เพราะลิลลี่ คนอย่างไอ้กัสไม่มีทางยอมทำอะไรปัญญาอ่อนพวกนี้หรอกเว้ย!“อ๊าย! ขอบใจน้องกัสมากนะที่ยอมช่วยคณะ พี่เชื่อว่าน้องกับแฟนต้องได้เป็นดาวเดือนมหาลัยแน่นอน” รุ่นพี่หวีดด้วยสีหน้าตื่นเต้นพลางก้มดูมือถืออีกรอบ “พี่ขอเช็คกรุ๊ปไลน์ดาวเดือนก่อน ไม่รู้ตอนนี้คณะอื่นไปถึงไหนกันละ”“พวกกูยินดีจากใจที่มึงยอมตกลง” ไอ้เดย์เข้ามากระเซ้าคนแรก สีหน้ามันอ้อนตีนผมมาก ไอ้สองคนที่เหลือก็ไม่ต่างกัน“หึ!” ผมแค่นเสียงในลำคอ ทำไมพวกมันจะไม่ยินดี ไม่ต้องทำไรปัญญาอ่อนดีใจตายห่า!“น้องกัส! ตอนนี้เดือนคณะอื่นกำลังไปหาน้องลิลลี่กัน ท่าทางจะไปฝากตัวเพราะคิดว่าอาจได้จับคู่กับแฟนน้องรึเปล่า” รุ่นพี่เงยหน้าจากมือถือด้วยสีหน้าแตกตื่นพร้อมกับยื่นไลน์ให้ผมดู ผมรับมือถือมาอ่าน ก็เห็นรุ่นพี่แต่ละคณะบอก