Todos los capítulos de ย้อนเวลารัก พลิกชะตาแค้น: Capítulo 61 - Capítulo 70

                กลิ่นอายของหัวหน้าโจรเหยี่ยวดำจางหายไปอย่างสิ้นเชิง แม้แต่เซียวซู่หยางที่คุ้นชินกับการต่อสู้ในความมืดยังจับตัวตนของอีกฝ่ายไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว                แม่ทัพหนุ่มค่อยๆ กระชับดาบในมือให้แน่นขึ้น ก่อนจะหลับตาและทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่การฟังเพียงอย่างเดียว                ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของมีดสั้นที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามา แม้จะระบุตำแหน่งไม่ได้อย่างชัดเจนแต่ก็พอที่จะเบี่ยงตัวหลบมีดสั้นเล่มนั้นได้อย่างฉิวเฉียด                เสียงโลหะกระทบผนังหินดังกังวานไปทั่ว หัวหน้าโจรเหยี่ยวดำจึงรู้ว่าคนตรงหน้าหลบมีดสั้นของเขาได้ “ในความมืดมิดเช่นนี้ท่านยังสามารถหลบมีดของข้าได้อีก”        &nbs

                “เจ้าไม่คิดว่าข้าจะเป็นผู้ที่กระโดดลงหลุมพรางของเจ้าด้วยตัวเองบ้างหรือ?” เซียวซู่หยางหรี่ตามองอีกฝ่าย                “โอ้” หัวหน้ากองโจรทำท่าทางตกใจเกินจริง “เป็นเช่นนั้นเองหรอกหรือนี่”                เซียวซู่หยางไม่ตอบคำ ตัวเขาในตอนนี้มีแค่มือเปล่า ทั้งยังถูกล้อมอยู่อย่างแน่นหนา หากใจร้อนเกินไปอาจพลาดพลั้งได้                ทว่ายังไม่ทันที่จะได้วางแผนรับมือ การกระทำของหัวหน้ากองโจรเหยี่ยวดำกลับทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่ง                “พวกเจ้าทุกคนกลับไปพักผ่อนเถิด” หัวหน้าโจรเหยี่ยวดำลุกขึ้นตะโกนเสียงดัง “ข้ากับแขกผู้มาเยือนท่านนี้มีเรื่องต้องสนทนากัน” 

                เซียวซู่หยางหรี่ตามองจ้าวหย่งเซิงด้วยสายตาเย็นชา ดูเหมือนการพูดคุยเพื่อปรับความเข้าใจกับอีกฝ่ายจะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงเสียแล้ว                “ข้าต้องขอยอมรับว่าแผนการนี้ของท่านยอดเยี่ยมไม่น้อย แต่ท่านลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้ท่านกำลังยืนอยู่ในถิ่นของข้า” จ้าวหย่งเซิงเหยียดริมฝีปากเป็นรอยยิ้ม “ในเมื่อท่านกล้าเหยียบเข้ามาถึงที่นี่ ท่านก็คงเตรียมใจไว้แล้วใช่หรือไม่?”                แม่ทัพหนุ่มไร้ท่าทีตื่นตระหนก เขามองหัวหน้ากองโจรเหยี่ยวดำอย่างนิ่งเฉย                จ้าวหย่งเซิงยิ้มให้เซียวซู่หยางอย่างผู้ที่เหนือกว่า ก่อนจะตะโกนเสียงดัง “ถ่ายทอดคำสั่ง เรียกตัวรองหัวหน้าทั้งหมดมาที่นี่!”    &

                ในวันบ่ายคล้อยอันแสนอบอุ่น เฉินอวี้หลันกำลังนั่งเขียนแผนผังความสัมพันธ์ของคนที่เกี่ยวข้องกับจูป๋ายเจี่ยนอยู่ ทั้งที่นางเพิ่งสืบได้และจากที่นางเคยเดินทางไปเยี่ยมเยียนก่อนที่จะได้ย้อนเวลากลับมา                แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะเขียนไปสักเท่าไร ตำแหน่งนายท่านของจูป๋ายเจี่ยนก็ยังคงว่างเปล่า เพราะนางไม่มีเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับคนผู้นั้นเลย                สิ่งที่นางไม่รู้นั้นมีมากเกินไป รวมไปถึงพอได้เบาะแสมาก็ดูเหมือนจะพบทางตันเสียอีก เพราะหลังจากที่นางไตร่ตรองสิ่งที่นางสังหรณ์ใจว่าจูป๋ายเจี่ยนน่าจะถูกสั่งการมา นางก็พบว่าความคิดนั้นดูเหมือนจะถูกต้องจริงๆ                เพราะว่าถ้าหากจูป๋ายเจี่ยนสังหารนางด้วยความต้องการของตัวเองจริงๆ นอกจากตำแหน่งภรรย

                เมื่อถึงช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เฉินอวี้หลันในชุดบุรุษก็ปีนต้นไม้ใหญ่ข้างกำแพงจวนและกระโดดข้ามไปยังอีกฝั่งอย่างคล่องแคล่ว แม้รูสุนัขลอดจะถูกอุดไปแล้วก็มิใช่ปัญหาแต่อย่างใด                การออกมาครั้งนี้นางแต่งหน้าโดยไม่ใช้ใบหน้าของบุรุษเสเพลคนเดิม แต่เป็นบุรุษหางตาตก คิ้วหนา ริมฝีปากหนา ริ้วรอยบนใบหน้ากดลึก พร้อมกับมีรอยด่างดำบนใบหน้าอย่างชัดเจน เรียกได้ว่าแตกต่างกับบุรุษเสเพลจากหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะนางกลัวว่าหากเจอกับกลุ่มคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุรุษท่าทางน่ากลัวที่นางได้พบในโรงเตี๊ยมโชคดีอีก นางอาจจะไม่รอดก็เป็นได้                นางตามหารถม้ารับจ้างทันที ก่อนจะบอกจุดหมายปลายทางให้คนขับรถม้ารู้ ซึ่งก็มีขุนนางไม่น้อยที่ไปเที่ยวที่นั่นอยู่บ่อยๆ เหล่าคนขับรถม้าจึงรู้จักเส้นทางเป็นอย่างดี    &