Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

“ที่รัก”“...”“ที่รัก”“...”“เมียครับ”“...”“เมียจ๋า”“...”“ชา”“...”“ปั้นชา!”“ฮะ!! พะ พี่ตัสเป็นอะไรเหรอคะ”“พี่รึเปล่าที่ต้องถามว่าเราเป็นอะไร นั่งเหม่อทำไมปั้นชา พี่เรียกเราตั้งนานแล้วนะ” คงนานอย่างที่เขาพูดจริง ๆ นั่นล่ะไม่งั้นเขาคงไม่จ้องฉันเขม็งด้วยสีหน้าเครียดแบบนี้“คะ? อ๋อ เปล่าค่ะ ชาไม่ได้เป็นอะไร ชาแค่...แค่เครียดเรื่องเรียน” ฉันพยายามหาข้อแก้ตัวแต่ก็ไม่รู้ว่าคนที่ฉลาดมากอย่างพี่เซตัสจะเชื่อรึเปล่า“ตรงไหนยากถามพี่ได้นะ เผื่อพี่ช่วยได้” ฟู่ว~ ค่อยยังชั่วที่เขาเชื่อเพราะจากสีหน้าเคร่งเครียดแววตาของพี่เซตัสก็อ่อนโยนลง ตอนที่ถามเขาก็แสดงออกชัดเจนว่าเขาห่วงขอโทษที่ต้องโกหกให้เป็นห่วงนะพี่ตัส แต่ตอนนี้ชายังไม่กล้าถามหรือพูดอะไรทั้งนั้น เพราะชา...กลัวความจริง กลัวมากจริง ๆ“เรียนคนละสายเลย พี่ตัสจะช่วยได้ยังไงล่ะคะ” ^^“หึ ๆๆ ไม่รู้เหรอว่าพี่เรียนเก่ง” เสียงหัวเราะในลำคอมาพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเองฉันเลยแกล้งย่นจมูกให้“ขี้โม้”“เมื่อก่อนพี่อยากเป็นหมอมากเลยรู้ไหม ตอนจะเข้ามหาลัยพี่สอบติดแพทย์สองที่”“ฮะ?” เขาเอ่ยออกมาหน้าตายแต่ฉันที่ได้ยินไม่สามารถทำหน้

“พี่ตัส”“อื้ม”“วันนี้ว่างนะ” ฉันพูดสั้น ๆ พี่เซตัสที่กำลังจิบกาแฟพร้อมกับจ้องโทรศัพท์ก็ละสายตามามองฉัน ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วแถมยังเอียงคอนิดหน่อยด้วยความสงสัย“ว่างคือ?”“ก็ว่างไงคะ” ^^ ฉันย้ำคำเดิมต่อด้วยรอยยิ้มพี่เซตัสของยัยปั้นชาก็เลยยิ้มบ้าง เป็นยิ้มที่บ่งบอกความเอ็นดูฉันสุด ๆ ไปเลย“ทำไมครับ ที่รักของพี่ตัสอยากไปไหน”“ที่รักของพี่ตัส”ก็เป็นแบบนี้ไง น่ารักแบบนี้แล้วใครจะอยากให้ไปเป็นของคนอื่น การได้เป็นเจ้าของเขามันดีที่สุดแล้ว“เปล่าค่ะ ก็บอกไว้เผื่อเราจะไปทานข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ไง”​ ^^“อ้อ พี่ลืมไปเลย หึ ๆๆ โอเค ถ้างั้นตอนเย็นไปกินข้าวกับพ่อแม่สามีกันนะครับที่รัก”“ค่ะ” ^^ฉันตอบตกลงเราสองคนก็ยิ้มให้กันจนตาหยีแล้วกินอาหารเช้ากันต่อ พี่เซตัสดูแฮปปี้ขึ้นทั้งที่ปกติก็อารมณ์ดีอยู่แล้วส่วนฉันก็ยังมีรอยยิ้มอ่อน ๆ ระบายอยู่บนใบหน้าถึงแม้ว่าในใจจะกำลังเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและหวั่นใจก็ตามเอาน่ะชาอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ไปก่อน ไปเจอพวกท่านก่อน ต่อให้ลึก ๆ ในใจพวกท่านจะไม่ชอบไม่ต้อนรับแกก็ช่าง ไม่เป็นไรเลยอย่างน้อยก็ขอให้แกได้ไปก่อน ไม่ไปแล้วจะหาทางสู้ได้ยังไงจริงไหม ไม่ต้องกลัวนะปั้นชา ท่

“หายตื่นเต้นรึยัง” ขับรถออกมาจากบ้านคุณพ่อคุณแม่เขาได้เกือบสองกิโลเมตรแล้วเขาถึงได้ถามออกมา“ค่ะ แต่ตอนอยู่กับคุณพ่อคุณแม่พี่ตัสชาตื่นเต้นมาก ๆ เลย”“หึ ๆๆ ไม่ต้องตื่นเต้นอะไรเลยชา เราก็เห็นว่าพ่อแม่เอ็นดูเราแค่ไหน ต่อไปนี้ทำตัวสบาย ๆ กับพ่อแม่พี่ได้เลยโอเคไหม”“ค่ะ” ^^ ฉันยิ้มตกลง ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นและหวังให้เป็นอย่างนั้นตลอดไป ^^“เก่งมาก แล้วก็จำให้ขึ้นใจเลยนะว่ากับพ่อแม่เราไม่ต้องตื่นเต้นหรือประหม่าอะไรทั้งนั้น เอาเวลาไปตื่นเต้นตอนอยู่บนเตียงกับลูกชายของพ่อแม่ดีกว่า”“ฮ่า ๆๆ พูดไปเรื่อย ขับรถไปเลยค่ะ” พี่เซตัสนี่ชอบแอบกวนประสาทแถมยังทะลึ่งด้วย แต่ก็น่ารักดี ^^“แม่ได้รับความรักจากคุณพ่ออย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งควรได้รับ แม่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก ๆ ที่ได้เจอผู้ชายที่ดี แล้วผู้ชายที่ดีอย่างคุณพ่อก็ไม่ควรมีคนเดียว แม่เลยตั้งใจเลี้ยงพี่ตัสให้เป็นผู้ชายที่ดีอย่างคุณพ่อให้ได้ สัญญากับแม่นะว่าถ้าวันไหนพี่ตัสทำตัวไม่ดีหนูจะรีบฟ้องแม่ทันที” ^^พี่เซตัสน่ารักเหมือนคุณแม่แล้วก็แสนดีเหมือนคุณพ่อเลยค่ะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีจังที่กล้าตัดสินใจสู้ทั้งที่ตอนนั้นก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางสู้เลยข

Jamroll : ขอโทษนะชา“...”Jamroll : ไม่ว่าแกจะว่ายังไงก็ตาม“...”Jamroll : แต่สุดท้ายเมื่อคืนฉันกับพี่ตัส “เรามีอะไรกันแล้ว”“...”ฉันอ่านตัวอักษรของข้อความล่าสุดด้วยสายตาพร่าเลือน ความจริงมันก็พร่าเลือนตั้งแต่ที่ได้เห็น รูปถ่าย แล้วล่ะJamroll : ฉันแค่ทวงสิ่งที่เป็นของฉันแต่แรกแค่นั้นเองJamroll : ไม่ว่ากันนะชา“...”นี่มัน...นี่มันเรื่อง...เรื่องบ้าอะไรกัน...“...”“อืม~”ฉันกดปิดสัญญาณโทรศัพท์ทันทีที่ได้ยินเสียงครางสะลึมสะลือของคนข้าง ๆ วางโทรศัพท์จากมือที่สั่นไม่หยุดลงหมับ~“ตื่นแล้วเหรอที่ระ...”เพี๊ยะ!ฉันฟาดมือลงที่ตัวเขาทันทีที่เขาพลิกตัวมากอดเอวและกำลังจะซุกหน้าลงมาที่ตักของฉันแล้วมันก็เป็นแรงที่แรงมากพอจนทำให้อีกคนลืมตาขึ้นมามอง“ตีพี่ทำ... / มีอะไรอยากบอกไหมคะ” ฉันพูดแทรกออกไป พูด...ทั้งน้ำตา“...ชา” เขามองฉันแล้วขยับตัวลุกขึ้นในทันที “พี่...มีอะไรอยากบอกชาไหมคะ”“พี่...”“พูดมา”“เรา...เราเป็นอะไรของ...”ฟุบ!“พูดมาเซตัส” เสียงที่แข็งดังขึ้นหลังจากที่ฉันคว้าโทรศัพท์แล้วปามันลงที่ช่วงว่างตรงกลางระหว่างเราสองคน เขามองโทรศัพท์แล้วเงยหน้ามองฉันใหม่คนอย่างผู้ชายตร

“ที่รักขา~ วันนี้อยากพาเมียไปช้อปที่...”“ไงทิสา”“ตะ...ตัส~”“ทำไมทำหน้าตกใจขนาดนั้น ตกใจที่เห็นฉันมาได้ยินเธออ้อนผัวเหรอ หรือว่า...มึงตกใจที่เห็นกูโผล่มาที่นี่หลังจากที่เมื่อคืนมึงไปทำเรื่องระยำกับกูไว้!”“ตัส...ตัสพูดอะไร”“ฮึ! พูดอะไร? มึงยังกล้าถามอีกเหรอว่ากูพูดอะไร!” ผมไม่ชอบใช้คำหยาบคายกับผู้หญิง ไม่ชอบและไม่เคยอยากพูดเลยมาตลอดชีวิตนี้แต่วันนี้ผมกลับพบว่าตัวเองไม่สามารถพูดจาดีกับผู้หญิงตรงหน้าได้แม้แต่คำเดียว“เซตัสลุงว่าน่าจะมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรแล้ว... / ทิสาไม่รู้จริง ๆ ว่าตัสพูดเรื่องอะไร” ลุงทินกรพ่อแยมโรลจะคุยกับผมแต่เมียน้อยของท่านก็พูดแทรกผัวคนล่าสุดที่แม่งก็ไม่ใช่ผัวของตัวเองขึ้นมาสายตาผมที่มองทิสาอยู่แล้วเลยยิ่งจ้องแบบที่ไม่คิดจะละสายตาไปมองลุงทินกรแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว“ฮึ! มึงแม่งเหี้ยฉิบหายเลยว่ะทิสา” ผมเสียมารยาทไม่คุยกับลุงทินกรเพราะที่มาที่นี่ในวันนี้เพราะผมตั้งใจจะมาเอาเรื่องผู้หญิงสารเลวคนนี้ต่างหาก ผมไม่รู้ว่ามารยาอะไรหลอกล่อถึงได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะเมียน้อยได้โดยที่ไม่เกรงใจแม่ของแยมโรลเลย แต่เอาไว้ก่อนผมขอสะสางเรื่องของตัวเองก่อนเพราะมันสำคัญกั