“ชอบไหม”“กินข้าวที่นี่เหรอคะ” ฉันมองสำรวจรอบบริเวณที่เขาพามา มันไม่ใช่ดาดฟ้าชั้นบนสุดหรอกแต่เป็นชั้นที่รอบ ๆ เปิดโล่งเอ้าท์ดอร์มีร้านอาหาร และเป็นร้านอาหารที่ไม่มีลูกค้าเลย“อื้ม”“ไม่เห็นมีคนเลย” ฉันพูดพร้อมกับมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง พอหันกลับมาที่เขาก็เห็นเขามองฉันอยู่“ไม่อยากให้มีคน”“...” อย่าบอกนะว่า...ปิดร้านหรูขนาดนี้เพื่อดินเนอร์กับฉัน?บะ บ้าน่า ไม่ขนาดนั้นหรอก ร้านน่าจะแพงมากคนเลยไม่ค่อยมากินมากกว่า...มั้ง ^_^!กำลังคิด ๆ เขิน ๆ มือก็ถูกเขาจับแล้วจูงมือแบบหน้าตาเฉย เอาสิ อย่าขาสั่นจนสะดุดรองเท้านะปั้นชา -///-“เชิญนั่งครับ” เขาพามาถึงโต๊ะที่วิวดีมาก ๆ ก็ปล่อยมือแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่ง ดูแลดีประหนึ่งญาติมิตรเลยค่ะ แต่ไม่อยากเป็นญาติมิตรนะแค่อยากใช้นามสกุลเดียวกัน อิอิ“ขอบคุณค่ะ” ฉันนั่งเสร็จเขาก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามบ้างจากนั้นพี่พนักงานก็เอาเมนูอาหารมาให้“สั่งให้ด้วยนะ”“คะ? อ๋อ ค่ะ ได้ค่ะ” เขาบอกให้สั่งให้แสดงว่าเขาอยากให้เริ่มเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โอเคค่ะ ไม่มีปัญหาปั้นชายินดีสั่งอาหารให้พี่เซตัสด้วยความเต็มใจและพร้อมสั่งให้ตลอดไปจนถึงขั้นตลอดกาลนานเทอญ >///ฉันดูเมนูท
Dernière mise à jour : 2026-08-15 Read More