All Chapters of LUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ: Chapter 1 - Chapter 10

“อลิส~”“ขา~”“โต๊ะ VIP 5 คุณแท็คสุดหล่อมาแล้วจ้า~”“ได้ค่ะ” ^^ ฉันยิ้มรับด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริง ก็จะไม่ร่าเริงได้ยังไงในเมื่อพี่แท็คสุดหล่อพ่อรวยแจกดื่มทีละเป็นร้อย~ นึกว่าลูกค้าประจำจะไม่มาซะแล้วเพราะนี่ดึกมาก อุตส่าห์ขอพี่บี๋ว่าคืนวันศุกร์สนุกสนานที่ลูกค้าแน่นร้านขอไม่ออกไปให้ใครเห็นเพราะอยากรอลูกค้าประจำของตัวเอง ฉันก็รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอจนกระทั่งตอนนี้อีกแค่ห้านาทีก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว ถอดใจว่าจะออกไปเทคแคร์ลูกค้าคนอื่นแล้วเชียวแต่สุดท้ายเธอก็มาได้ทันเวลาพอดี ไปค่ะหญิง ไปหาเงินหาทองกัน!!! -เวลาต่อมา-“เมื่อคืนเมาเหรอ?”“เมาสิ ไม่เมาได้ไงแจกช็อตละสองพันขนาดนั้น” เหล้าช็อตวางตรงหน้ายี่สิบช็อตใต้แก้วเล็ก ๆ มีแบงค์เทาสองใบวางอยู่ทุกแก้วใครจะไม่ยอมเมา เป็นแกแกยอมไหมล่ะแต่สำหรับฉัน ฉันยอมนะ มาเลยแม่พร้อมยกกระดกรัว ๆ อิอิ “ฮ่า ๆๆ ทีหลังให้พี่เป๊กช่วยสิมันจะได้ใส่เหล้าอีกแบบให้”“โห~ ต้องหารพี่เป๊กครึ่งนึงเขาไม่เรียกช่วยเขาเรียกจ้าง ไม่เอาอ่ะยอมเมาดีกว่า เมาแป๊บเดียวตื่นเช้ามาก็หายแต่เงินที่แบ่งพี่เป๊กแบ่งแล้วแบ่งเลย ไม่เอาไม่คุ้ม” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ กินไปยี่สิบช็อตแสบคอแสบท้องแทบต

“...ขอบคุณนะ”“อื้ม ไปพักผ่อนเถอะ”“...อื้อ” ฉันรับคำช้า ๆ แล้วลงจากรถคันหรูที่ไม่เคยคิดว่าทั้งชาติจะมีวาสนาตูดได้นั่ง แต่วันนี้ฉันได้นั่งแล้วล่ะ ได้นั่งแบบงง ๆ ด้วย-หนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา-“ไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทขนาดนั้น ฉันแค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงมานั่งเอนเตอร์เทนเหมือนเป็นแค่สินค้า ถ้าทำให้เธอรู้สึกแย่ฉันขอโทษ”“...นายพูดอะไร?”“ขอโทษไง”“...ตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ?” ฉันยังอึน ๆ งง ๆ กับคำขอโทษของเขาเลยต้องใช้เวลาตั้งสติในการจะพูดอะไรออกมา“เปล่า”“...” เขาตอบมาสั้น ๆ สั้นแค่นี้ฉันเลยไม่รู้จะไปต่อยังไง“ฉันบอกเพื่อนไว้แล้วว่าห้ามเรียกพีอาร์มาให้เพราะฉันไม่ชอบแต่พวกมันก็ยังเรียกเลยหงุดหงิดจนเผลอพูดจาไม่ดีกับเธอ”“เหรอ? อือ ถ้างั้นก็ช่างเถอะยังไงก็ผ่านมาแล้ว นายจะไล่ฉันก็ไม่ผิดหรอกมันสิทธิ์ของนายเพราะนายไม่ได้เรียกฉันเองซะหน่อย ถ้างั้นก็เอาเป็นว่าไม่มีอะไรติดค้างต่อกันแล้วแล้วกันเนอะ” จากตอนแรกโกรธ โกรธมาก โกรธจนแทบจะเรียกว่าแค้นฝังหุ่นอยู่ดี ๆ ตอนนี้ใจฉันก็เริ่มเต้นแรงอีกครั้ง เหมือนตอนนั้นเลยค่ะ เหมือนตอนที่ฉันเห็นหน้าเขาครั้งแรกเป๊ะเลย -///-นั่นล่ะค่ะก็ตามนั้นเลย พอเขาขอโทษและแสดงความร

“หนูอลิส~”“คะพี่บี๋”“ทำงานค่า~”“คะ?” ทำงานค่า~ ทำงานในที่นี้คือ?“คุณลูกค้าสุดสปอร์ตของหนูมาแล้วไงคะอลิสน้อย~”“...มะ มาแล้วเหรอคะ”“เยส~ ไปเลยนะลูกค้ารออยู่ VVIP1 จ้า”​ พี่บี๋บอกโต๊ะแล้วยิ้มจนตาหยีทำท่ากระดี้กระด้าเหมือนจะกรี๊ดแต่ก็ไม่กรี๊ด เหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่พูดก่อนที่พี่เขาจะหันหลังแล้วเดินกลับไปทางเดิมอะไรของพี่เขาวะ อย่าบอกนะว่าคุณลูกค้าขาคนนั้นหล่อ ใช่มั้ง คงใช่ล่ะไม่งั้นไม่ทำหน้าดี้ด้าแบบนี้หรอก หน้าตาแบบเมื่อกี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่บี๋มีใช้ตอนเจอคนหล่อเอาเถอะจะหล่อแค่ไหนก็ตามอย่าผิดจรรณยาบรรณวิชาชีพอีกเด็ดขาดนะแก ห้ามเลยนะ ห้ามแอบชอบลูกค้าอีกเด็ดขาด!ฉันลุกขึ้นยืน เช็คความเรียบร้อยกับเติมความสวยอีกนิดหน่อยจากนั้นก็เดินออกมาด้วยท่าทางมั่นหน้ามั่นโหนกในความสวยของตัวเองแล้วเดินไปในโซน VVIP ที่คุ้นเคย ไปถึงโต๊ะ VVIP1 ก็เห็นหลังของลูกค้านั่งอยู่แถมนั่งคนเดียวด้วยฟู่ว์~ เห็นมาคนเดียวแล้วฉันเกิดอาการเสียววาบที่หน้าท้องยังไงก็ไม่รู้ค่ะ ขออย่าให้เขาเป็นคนที่ดูโรคจิตเลยนะ ภาวนาเถอะนะต่อให้สามอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาจะทำตัวไม่ปกติเลยแต่ได้โปรดเถอะนะคะคุณลูกค้าขา ได้โปรดเป็นมนุษย์ที่ปก

“ไม่อยากเป็นแค่ลูกค้าของเธอ...ไม่ชอบ”ตึก...ตึก ตึก ตึก!ฉัน“...”ฉันสามารถละลายตายตรงนี้ได้เลยรึเปล่า...ฉัน... >///ฉันจะกรี๊ดแล้วนะแก~“ตกลงนะ...จะออกไปรอ” เขาไม่ให้โอกาสฉันปฏิเสธ เขาพูดชิดใบหูมาก ๆ มากจนลมหายใจอุ่น ๆ รินรดผิวที่ไวต่อความรู้สึกของฉัน พอเขาพูดคำนี้จบพี่นนท์พนักงานเสิร์ฟที่ดูแลโต๊ะของเรา เอ้ย! โต๊ะของเขาก็เดินมาพอดี“นี่ครับคุณลูกค้า”​ พี่นนท์พูดพร้อมกับยื่นสมุดเช็คบิลสีดำมาให้ฉันรับแล้วยื่นให้เขาต่อ“เดี๋ยวโทรหา” เขารับบัตรไปเก็บโดยที่ไม่ดูบิลเลยสักนิดว่าตัวเองจ่ายไปเท่าไหร่ แต่ก็คงไม่เกินกำลังเขาหรอกแค่เหล้าหนึ่งขวด เครื่องดื่มของฉันหนึ่งแก้วกับเลี้ยงดริ๊งค์ฉันหนึ่งร้อยดริ๊งซ์จะว่าไปพอวันนี้มาเองฉันเลยได้ดริ๊งค์น้อยเลยเนอะ แหะ ๆๆ ^_^!แต่ไม่เป็นไร...ได้เจอเขาก็ถือเป็นเรื่องที่ดีแล้ว-///-เขาไม่พูดอะไรต่อนอกจากลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันที เดินออกไปท่ามกลางสายตาของผู้คนเกือบทั้งร้านที่ต้องมองตาม...หล่อชะมัดหล่อจนต้องบอกตัวเองว่าผู้ชายที่หล่อแถมรวยมากขนาดนี้เป็นของแก เอ้ย! เป็นลูกค้าแกนะปั้นชา“อลิส”“คะพี่นนท์”“ลูกค้าคนนี้โคตรป๋าเลยว่ะ ก่อนมาก็เลี้ยงดริ๊งค์ล่วงห

“หึ ๆๆ ของแค่นี้ฉันไม่เอามาอวดให้เสียเวลาหรอก แต่ที่ทำแบบนี้เพราะอยากให้เธอมั่นใจว่าแค่ลูกรัฐมนตรีแค่นั้นมารังแกเธอไม่ได้หรอก...ถ้ามีฉันเธอไม่จำเป็นต้องกลัวใครทั้งนั้น”“...” แก แกช่วยขยับเบา ๆ หน่อยได้ไหม อย่าขยับแรงแบบนี้สิ...ไอ้หัวใจบ้า“เข้าใจรึเปล่า” เขาหันมาถามพร้อมกับรถที่จอดนิ่งเพราะติดไฟแดง“พี่... / หรือต้องทำมากกว่านี้ถึงจะเข้าใจว่าเธอมีฉัน”“...คะ~” ฉันรู้สึกเบลอไปชั่วขณะกับคำพูดของเขาแล้วก็ยิ่งเบลอมากขึ้นเพราะรู้สึกว่าตัวเองเห็นใบหน้าหล่อของเขาชัดมากขึ้นเรื่อย ๆ“ต้องทำมากกว่านี้เหรอ”“คะ...”“ถามว่าต้องทำมากกว่านี้เหรอเธอถึงจะเข้าใจว่าเธอ...มีฉัน~”“อื้อ~” ฉันเบลอยิ่งกว่าเบลอ เบลอจนแทบไม่มีสติเพราะทันทีที่ปากของเขาแตะลงมาโดนปากฉันร่างกายก็เหมือนไฟช็อตแล้วมันก็ไร้เรี่ยวแรงลงไปดื้อ ๆ ฉันคิดว่าตัวเองต้องดันเขาออก ไม่ควรยอมให้เขาจูบง่าย ๆ แบบนี้แต่พอลิ้นของเขาสอดเข้ามาในปากฉันก็ไม่รู้วิธีที่จะขัดขืนแล้วฉันทำอะไรไม่ได้เลยทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือปล่อยให้เขาจูบฉันอยู่ฝ่ายเดียวโดยที่ไม่ขัดขืนทั้งที่จูบนี้มันคือ...จูบแรกในชีวิตของฉัน“อืม~” เสียงที่เหมือนเสียงครางดังออกมาจากลำคอ