All Chapters of The Feast of Casier มื้อค่ำของคาเซียร์[Omegaverse]: Chapter 61 - Chapter 70

ฝ่ามือใหญ่รั้งท้ายทอยเล็กเข้ามาหาตัวเองจากนั้นจึงทาบริมฝีปากร้อนเข้าประกบกับอวัยวะเดียวกันของเรนน์ ลิ้นร้อนที่เลียข้อมือเมื่อครู่เปลี่ยนมาลากไล้สัมผัสริมฝีปากนุ่ม จนชุ่มด้วยน้ำลาย“ถ้ามันยังกล้าแตะ ฉันก็จะเลียทั้งตัว”“วันนั้นเรนน์ตกใจมาก ท่านช่วยปลอบเรนน์หน่อยได้ไหม”ผ้าห่มที่คลุมอยู่บริเวณขาจนมาถึงเอวถูกสะบัดออก “เธอใส่เสื้อฉัน...แล้วข้างล่างใส่อะไร”“ไม่ได้ใส่”“ดี...ไม่ต้องเสียเวลาถอด”แขวกกกกกก เสื้อของเขาที่อยู่บนร่างกายของโอเมก้าถูกกระชากฉีกออกอย่างรีบร้อน อัลฟ่าผู้โหยหารุนแรงตามสัญชาตญาณ พรมจูบใบทั่วทั้งใบหน้าหวาน กลิ่นวานิลลาฟุ้งกระจายโอบกอดปลุกเร้าคาเซียร์ ในขณะเดียวกันกลิ่นเข้มมอมเมาหากแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นนุ่มลึกก็เข้าโอบกอดเรนน์เอาไว้เช่นกัน “วานิลลามิลค์...ขอชิมหน่อยสิ”เขาก้มลงดูดที่เนินอกตรงยอดเล็กที่แข็งเป็นไตเพราะถูกนิ้วของเขาเขี่ยสะกิดอยู่ก่อนหน้า เรนน์แอ่นอกเข้ารับริมฝีปากที่ครอบลงมาดูดดื่มราวกับว่ามันมีน้ำนมออกมาให้กลืนกิน ลิ้นสากลากเลื่อนต่ำลงมา มวลความร้อนก่อตัวที่ท้องน้อย

คฤหาสน์โซลาริส“ในที่สุดผมก็ค้นพบพี่ชายคนโต น้องห่วงแทบตาย แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้นกลับวิ่งไปหาโอเมก้า”ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่คฤหาสน์โซลาริส คาเซียร์ก็ได้พบกับไนท์เตอร์น้องชายคนเล็กเย้าแหย่แกมประชดเบา ๆ หลังจากขาดการติดต่อไปหลายวันในช่วงที่ไปดูแท่นขุดเจาะด้วยตัวเอง ทันทีที่กลับมาพี่ชายแทนที่จะกลับบ้าน แต่คาเซียร์กลับไปหาเรนน์ที่เพนต์เฮาส์“ฉันก็มาแล้วนี้ไง” “เกือบอาทิตย์เลยนะ กว่าจะหาทางกลับบ้านเจอ...กลับมาพร้อมกลิ่นโอเมก้าด้วย”เจ้าของฟีโรโมนกลิ่นจินเดินตามเข้ามา ไซรัสแสร้งขยี้เบา ๆ ให้พี่ชายได้รู้ถึงกลิ่นอื่นที่ไม่ใช่ของพวกเขาสามคนอย่างที่เคยเป็น “วานิลาฟุ้งเต็มบ้านไปหมด...นี่นายไม่ได้ผูกพันธะกับเรนน์แล้วจริงเหรอคาร์ก”คาเซียร์นั่งลงข้างไนท์เตอร์ เพราะเรื่องนี้เขาถึงต้องกลับมาที่นี่ ไม่ใช่ไม่สงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เพราะที่ผ่านมามีแต่เรื่องวุ่นวายให้ต้องจัดการทำให้คาเซียร์ต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน “ฉันอยากจะพูดเรื่องนี้กับนายสองคน ไม่ใช่ไม่สงสัย แต่แค่ไม่มั่นใจ”น้องชายทั้งสองคนที่มักจะกวนประสาทให้

  “เทค!!! เอาใหม่”ครั้งที่ 4 กับฉากง่าย ๆ เพียงเท่านี้ แต่เรนน์รู้ดีว่าตัวเองกำลังถูกแจ็คกี้กลั่นแกล้ง และบีบให้ยอมจูบจริงกับเบต้าที่รับพระเอกของเรื่อง เขาเจตนาและจงใจสร้างปัญหา ทั้งที่รู้ดีว่าอัลฟ่าไวต่อกลิ่นและสัญชาตญาณความหวงแหนรุนแรง แม้เบต้าจะไม่มีฟีโรโมน แต่หากมีภาพเผยแพร่ออกไป ด้วยนิสัยของอัลฟ่าสูงสุดย่อมไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปอย่างแน่นอน“เล่นให้เป็นธรรมชาติ ไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นหิน เป็นท่อนไม้.... เข้าใจที่พูดไหมเรนน์”แจ็คกี้ตั้งใจให้ทุกคนมองว่าเธอเป็นตัวถ่วง ในกองถ่ายผู้กำกับเป็นใหญ่ที่สุด หากมีปัญหากับเขานั่นหมายความว่าทุกคนจะไม่ยืนอยู่ข้างเธอเพราะไม่ต้องการที่จะเดือดร้อนไปด้วย “ผู้กำกับต้องการให้ฉากนี้จูบจริง ผมรู้ว่าคุณไม่สะดวกใจ แต่คิดซะว่าทำเพื่องานได้ไหม ผมมีงานอื่นต้องไปต่อ ถ้าถ่ายไม่จบงานผมมีปัญหาแน่”นักแสดงเบต้าผู้นั้นเต็มไปด้วยท่าทีไม่พอใจ ถึงแม้เขาจะพูดว่าเข้าใจ แต่การกระทำและการแสดงออกกลับสวนทาง ในทางกลับกันเรนน์ต่างหากที่เป็นฝ่ายเข้าใจเขา เพราะสิ่งที่เป็นอยู่อาจทำให้งานอื่นเกิดความเสี

”รอเรนน์นานไหม” “อืม โทษฐานที่ทำให้ฉันต้องรอ เธอก็อย่าขัดใจฉันล่ะ”คาเซียร์ตบที่หน้าอกของตัวเองเบา ๆ ในขณะที่สายตายังคงทอดมองไปยังท้องทะเลยามราตรี ทว่ากลับมีรอยยิ้มมุมปากเมื่อมีใบหน้าของโอเมก้าซบลงตรงอกยังกว้างของตน“มาหาเรนน์ถึงที่นี่ ไม่กลัวมีคนเห็นเหรอ”“เห็นแล้วกล้าทำอะไรฉันเหรอ”นั่นสิ...ใครจะกล้าทำอะไรเขา “ในงานสนุกไหม” “ไม่ งานเลี้ยงปิดกล้องทั่ว ๆ ไป ไม่มีอะไรพิเศษขี้เกียจจะปั้นหน้าอยู่ต่อเลยออกมาดีกว่า”“งั้นเหรอ ฉันก็นึกว่าออกมาเพราะฉันซะอีก”“ท่านหลงตัวเองเกินไปแล้วมั้ง” แม้จะเป็นความจริง แต่เรนน์ก็ไม่อยากให้คาเซียร์ได้ใจเกินไป เพียงเท่านี้เขาก็มีอิทธิพลต่อจิตใจเธอเกินกว่าที่ควรจะเป็น “ไม่ใช่ ก็ไม่ใช่งั้นเดินเล่นกันเถอะ” คาเซียร์ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้มานานมาก นานจนลืมไปแล้วว่าการใช้ชีวิตให้ช้าลงบ้างเป็นอย่างไร “จับมือด้วยได้ไหม” เรนน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงและแววตาทะเล้น คาเซียร์ชอบรอยยิ้มของเรนน์ตอนนี้ แววตาเปล่งประกายบอกว่าเธอมีความสุข มีความกล้าที่แฝงมาด้วยความเขินอายหน่อยเล็กน้อย ทำให้ใบหน้าสวยนั้นน่าเอ็นดูมากขึ้นหลายเท่า“อืม เอาสิ” เขายื่นมือมาให้เรนน์ แม้น้ำเสียงตอบรั

จ๊วบ!เสียงที่เกิดจากการดูดเลียยอดอกแล้วปล่อยทำให้เรนน์ต้องก้มลงมองคนที่ช้อนสายตาขึ้นมามองเธอเช่นกัน เส้นขนอ่อนลุกเกรียวเมื่อลมทะเลหอบเอาไอเย็นยามค่ำคืนมาสัมผัสเนินอกที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายของอัลฟ่า เธอสะท้านไหวเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะหนาวเย็นแต่กลับเป็นความวาบหวามจนทำให้ยอดตุ่มกลางอกแข็งเป็นไต ด้านบนชุ่มไปด้วยน้ำลายของคาเซียร์หากแต่ด้านล่างฉ่ำไปด้วยน้ำที่ให้เรนน์สามารถรับตัวตนแข็งร้อนที่ใหญ่โตเข้าไปในร่างกายได้โดยไม่บาดเจ็บ“ฉันอยากจูบเธอให้นานกว่านี้...แต่เห็นทีเราต้องทำเวลาสักหน่อย”เรนน์หมุนตัวหันหลังแล้วแอ่นโค้งกระดกก้นงอนไปด้านหลัง กางเกงของเธอถูกรั้งให้ลุดลงมาอยู่เหนือเขาเล็กน้อย ในขณะที่ค้าเซียร์เพียงรูดซิปแล้วงัดเอาท่อนเนื้อแข็งร้อนออกมาใช้งานเมือแข็งแกร่งแต่ไม่ได้หยาบกระด้างจับเอวคอดไว้ข้างหนึ่ง มืออีกข้างประคองล็อกแท่งเอ็นร้อนให้ตรงตำแหน่งแล้วกดแทรกเข้าหาเป้าหมาย ทั้งขนาดและบรรยากาศที่แปลกใหม่ สร้างความหฤหรรษ์ให้ทั้งสองคนจนยากจะบรรยาย“ถ้าเธอชอบ ฉันจะซื้อชายหาดส่วนตัวสักแห่ง เอาไว้ทำแบบนี้กับเธอดีไหม”“ซื้อหาดส่วนตัวไว้เพื่อทำเรื่องนี้นี่นะ...อื้มมมม ท่านคาเซียร์ อ๊าาาาา ท่านพูดเ