All Chapters of LUV My Beast รักร้ายนายอสูร: Chapter 71 - Chapter 80

“ไปไหนครับนาย” ฮะ? ทำไมพี่เชนถามแบบนี้? ไปไหนครับนายคืออะไร เป็นคนสนิทไม่ใช่เหรอแล้วไม่รู้รึไงว่าเจ้านายของตัวเองจะไปคุยงานที่ไหน พอพี่เชนถามแปลก ๆ ฉันที่งงก็เลยหันไปมองหน้าเขา เห็นแค่เสี้ยวหน้าด้านข้างแต่ก็สัมผัสได้ว่าเขาอารมณ์ไม่ปกติ“มึงถามเขาเอง จะกินข้าวร้านไหน ถ้าไม่ตอบก็ไม่ต้องไป จอดแช่ไว้แบบนี้แหละ”“อะไร?” ฉันพูดออกมาโดยอัตโนมัติด้วยความไม่เข้าใจแต่เขาไม่หันมามอง เอาแต่ตีหน้าขรึมเหมือนโกรธใครมา นี่โกรธใคร? ไปโกรธหมาที่ไหนมาอีก?“คุณแยมโรลอยากทานข้าวเที่ยงที่ไหนครับ”“ทานอะไรพี่เชน? ไหนบอกจะไปพบคู่ค้าแล้วจะไปกินข้าวอะไรของนะ...คุณ”“...” ไม่ตอบ ไม่พูด ไม่จา แค่มองมาที่ฉันแล้วแบมือมาช้า ๆ“อะไร?”“...แท็บเล็ต”“ตอบคำถามถามก่อน”“...” เขามองตาฉัน นอกจากไม่พูดอะไรก็เอื้อมมือมาเอาแท็บเล็ตที่วางบนตักไปหน้าตาเฉย หยิบไปแล้วก็เปิดดูอะไรก็ไม่รู้!“อคิน”“เอ่อ คุณแยมโรลครับ” พี่เชนรู้สินะว่ากำลังจะเกิดสงคราม“พี่เชน ถ้าไม่ได้ไปพบคู่ค้าแยมขอตัวนะคะ” ฉันบอกพี่เชนแต่แอบกระแทกเสียงนิดหน่อย พูดจบก็หันไปจะเปิดประตูเลย ไม่อยู่ แล้วแต่จะดูถูกว่าไม่แยกแยะเรื่องงานเรื่องส่วนตัวหรือเป็นนักศึกษาห่ว

“แยมโรล”“...”“แยม”“...”“...ฮึ!”ติ๊ด!ตื๊ด ตื๊ด~ติ๊ด!(ว่าไงเฮีย...) / “ถ้ามึงกล้าพากันไปร้านขนมจีนหรือซื้อกระเป๋ามาให้เมียกู มึงกับกูขาดกันไอ้ไนซ์!”“...” ฉันอยากจะ...​(เฮีย อะไรของเฮียวะ?)“มึงเข้าใจทุกอย่างที่กูพูดคณิน...อย่ามายุ่งกับเมียกูอีก”(เฮียแม่ง...)ติ๊ด!“...” ฉันได้ยินหมดนั่นแหละ โมโหแต่...เล่นกับหมา หมามันจะเลียปากนะแยมโรลหัดสงบสติอารมณ์ดีกว่า ที่ผ่านมาแกพังมาเยอะแล้ว“รู้ว่าโกรธเรื่องที่ร้านอาหาร”“...” พูดมาเลย อยากพูดอะไรก็พูดมาเลย“ทางนี้ก็โกรธเหมือนกัน”“...” เคยไม่โกรธอะไรด้วยเหรอ? ก็เห็นโกรธทุกอย่าง...ที่เกี่ยวกับฉัน“อยากกินอะไร อยากได้กระเป๋ากี่ใบ...พี่มีปัญญาทำให้เราทุกอย่างแยมโรล” เสียงทุ้มดังขึ้นมาเบา ๆ ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาเล่น ขยับท่านั่งให้สบายขึ้น นั่งเอกขเนกเล่นโทรศัพท์เพื่อรอให้ถึงบริษัทที่อยู่ไม่ไกลแต่ต้องยูเทิร์นสองรอบและฝ่ารถติดในเวลาช่วงเย็นของกรุงเทพมหานคร นานแน่ ๆ ไม่ต้องเดาหรอกฉันตั้งใจจะบอกพี่เชนว่าให้จอดหน้าสถานีรถไฟฟ้าที่อยู่ถัดจากตึกนี้ไปประมาณหนึ่งร้อยเมตรเพราะจะขึ้นรถไฟฟ้ากลับไปเอารถเองแต่เขาปิดกระจกกั้นเลยทำอะไรไม่ได้

“น้องแยม”“...”“น้องครับ”“...” ฉันเงียบเหมือนเดิม ไม่พูดอะไรทั้งนั้น ก้มหน้าก้มตารับผิดชอบงานของตัวเองก็พอ ต่อให้ตอนนี้เขาจะหุบปากแล้วใช้วิธีเดินมาทางนี้ มาหยุดอยู่ข้างโต๊ะแล้ว...คุกเข่าลงข้างเก้าอี้ของฉันก็ตาม“น้องแยมครับ พี่คินไม่อยากให้เราสองคนเป็นแบบนี้นะ ไม่อยากแล้วก็ไม่ยอมให้เป็นอย่างที่ผ่านมา จะด่าว่า จะโกรธเกลียดยังไงก็ตามแต่พี่จะง้อเมียพี่ ต่อให้ต้องตามง้อทั้งชีวิต...พี่คินก็จะทำนะน้องแยม”“พี่คิน”เหอะ! อยากขย้อนของเสียออกมาจริง ๆฉันมองคนตรงหน้าที่สายตามีแต่ความอ้อนวอน“เลิกบังคับสิ”“ครับ?”“เลิกบังคับไง บังคับใจคนอื่นทำไม”“...เพราะกลัวเราเป็นของคนอื่นไง”“...” ฉันมองเขาแล้วหันหน้ากลับมาทำงานต่อ ไม่พบประโยชน์ที่จะสบตาหรือต่อปากต่อคำต่อทั้งนั้นหมับ~“...ปล่อย” ฉันอึ้งไปชั่วขณะแล้วบอกสั้น ๆ “ไม่ปล่อยได้ไหม” เสียงเขาอู้อี้เพราะเขาซบหน้าลงที่หน้าท้องฉัน หน้าด้านเป็นบ้า บอกอยู่หยก ๆ ให้เลิกบังคับแต่ทั้งที่ฉันกำลังจะทำงานต่อเขากลับหมุนเก้าอี้ฉันไปหาตัวเองแล้วกอดพร้อมกับซบหน้าลงที่หน้าท้องของฉัน“ก็ยังเป็นคนที่ชอบบังคับคนอื่น”“...พี่กำลังง้อหนู”“อคิน ปล่อย”“อยากกอดเมีย”

“คุณจินช่วยยกเลิกคำสั่งให้ผมทีครับ” ก็แค่นั้น จบ แค่เขาอ้าปากสั่งเลขาคนเก่งอย่างพี่จินนี่ให้ฉันเรียบร้อยฉันก็สบายใจจนยิ้มออกมาทันทีเลยล่ะค่ะ(ไม่ทันแล้วค่ะคุณอคิน จินโทรบอกฝ่ายบุคคลทางนั้นรับเรื่องแล้วก็แจ้งผ่าน LINE Official ของบริษัททันทีเลยค่ะ ตอนนี้ทั้งองค์กรน่าจะรู้กันหมดแล้วนะคะว่าน้องแยมโรลเป็นคู่หมั้นและว่าที่ภรรยาของคุณอคิน)“ฮะ!!!”“พี่ทำตามคำสั่งหนูแล้วนะครับแต่คุณจินก็ทำตามคำสั่งพี่ไปก่อนแล้วเหมือนกัน สรุปไม่ทันนะครับคนดี”“อคิน! แล้วจะพูดมากทำไม!”ติ๊ด!ฉันตกใจจนลืมลำดับขั้นไปเลยว่าควรตัดสายพี่จินนี่ก่อนแล้วค่อยวีนเขา สุดท้ายเลยกลายเป็นวีนเขาให้พี่จินนี่ได้ยินซะงั้นตาย! อยากตายจริง ๆ เลยแยมโรล!“มีอะไรจะสั่งพี่อีกไหมครับ แต่พี่ว่าพี่ไม่มีความสามารถไปลบความทรงจำของคนทั้งองค์กรหรอก”“สั่งใหม่ บอกว่าสื่อสารผิด ฉันเป็นน้องสาวบุญธรรมของนายแค่นั้น”“ไม่มีทาง พี่ไม่รับคำสั่งนี้”“อคิน”“พี่ยืนยันคำเดิม พี่ไม่มีทางเป็นพี่ชายของเมียตัวเองแน่นอน เราตบพี่เช้าเย็นง่ายกว่า” ความเจ้าเล่ห์ กะล่อน ปลิ้นปล้อนเพทุบายหายไปจากน้ำเสียง สีหน้า แววตาของเขาในทันทีที่เขาพูดและยืนยันความคิดของตัว

ฉันใช้เวลาขับรถสามชั่วโมงสามชั่วโมงเต็ม ๆ ในการขับรถ ปกติการขับมาที่นี่ไม่ได้ใช้เวลาขนาดนี้หรอกแต่รถที่ติดในกรุงทพโดยเฉพาะถนนสายธุรกิจที่เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของ AK Group Corporetion มันดันติดมากกว่าทุกวันจนน่าโมโหเลยทำให้การเดินทางออกจากกรุงเทพในครั้งนี้ใช้เวลานานมาก และก็เป็นสามชั่วโมงเต็ม ๆ เช่นกันที่เขาไม่ได้ติดต่อมาอีกเลยฮึ! ทำธุระสำคัญยังไม่เสร็จมั้ง ซื้อของแต่งบ้านให้กัน บ้านแบบไหนกันนะ? หรือว่า...บ้านที่เป็นรังรักที่เขาเรียกกันเพราะ ๆ ว่า เรือนหออาจจะใช่ก็ได้นะในเมื่อความสัมพันธ์ของสองคนนั้นไม่เคยเสื่อมถอยมาตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา ก็น่ารักดีนะคะ จำได้ว่าคุณอิ้งค์บอกว่าเพิ่งตกลงกันได้ว่าจะเอาแบบไหน สงสัยช่วยกันเลือกแน่เลย น่ารักดีจังคู่พี่คินกับน้องอิ้งค์เนี่ยฮึ!จะสนใจทำไมแยมโรล สนใจคนเหี้ย ๆ แบบนั้นไปเพื่ออะไร ไม่ต้องสนใจหรอก ไม่ต้องไปรู้สึกไม่ดีกับผู้หญิงอีกคนด้วยเพราะถ้าใช่อย่างที่คิดจริง ๆ ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นคนที่น่าสงสารน่าดูที่ดันมีผัวไม่ซื่อสัตย์ปากเคยพูดประชดว่าตัวเองเป็นหมารับใช้ปาว ๆ ประชดมาได้ละอายใจ สาบานเลยนะว่าถ้าเมื่อไหร่ที่เขาเอาเรื่องนี้ในอดีตมาพูด