جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“หยุดพล่ามเถอะ นายต้องการทำอะไรฉันไม่รู้หรอกนะ แต่ขอร้อง หยุดพล่ามสักที หรือว่าการแก้แค้นในตอนนี้คือพล่ามอะไรก็ไม่รู้เพื่อให้ฉันสะอิดสะเอียนคำพูดของ...อื้อ!!!”“เปล่า~ พี่ไม่ได้ต้องการอะไร พี่ก็แค่...จะหยุดทุกอย่างแล้วอยู่กับเราแบบคนรักกันจริง ๆ สักที~”“...” มือใหญ่ลูบแก้มฉันช้า ๆ แรงดันจากหน้าผากของเขาก็ดันมามากขึ้นต่อให้หน้าผากเราทั้งคู่จะแนบกันมากที่สุดแล้วก็ตาม“เข้าใจที่พี่พูดใช่ไหมแยมโรล”“...บอกแล้วว่าไม่มีใครโง่เป็นครั้งที่สอง” ฉันบอกช้า ๆ ทำให้เขาขยับตัวมาใกล้มากกว่าเดิม“พี่หยุดแล้วแยมโรล พี่ตั้งใจหยุดแล้วจริง ๆ” มือใหญ่ลูบแก้มลูบหัวฉัน เป็นสัมผัสที่ไม่เร็วเท่าไหร่แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงสัมผัสได้ถึงอาหการร้อนรนของเจ้าของมือ“...”“พี่หยุดแล้วจริง ๆ”“เลิกเสแสร้ง... / พี่คินขอโทษได้ไหม~” ฉันเสียงแข็งแต่เขาพูดแทรกด้วยน้ำเสียงเว้าวอนและสรรพนามเดิมที่เขาเคยใช้คุยกับฉันตอนที่เราสองคนยังเป็นเด็กเหอะ! ไม่อยากได้ยินคำนี้เลยให้ตายสิ ฉันเรียกเขาว่า พี่คิน มันก็แสลงหูแล้วนะแต่พอเขาแทนตัวว่า พี่คิน มันทั้งแสลงและสยองหูเลย พี่คินงั้นเหรอ? ไม่มีหรอก ไม่มีพี่คินแล้ว ไม่สิแยมโรล ความจริงคือ ไ

ตื๊ด~ ตื๊ด~ติ๊ด!(...ฮัลโหล)“ฮัลโหลกลัฟ ว่างไหม”(...)“ฮัลโหล ฮัลโหลกลัฟได้ยินเรารึเปล่า”(...ได้ยิน)“เราโทรไปรบกวนรึเปล่า”(เปล่า ๆ พอดี...เรากำลังตื่นเต้นที่เธอโทรหาน่ะ มีอะไรรึเปล่าแยมโรล) ใช่ค่ะเสียงเขาตอนนี้ฟังดูเหมือนคนกำลังตื่นเต้นจริง ๆ นั่นแหละ“คือ พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนกลัฟว่างไหม”(ว่าง สำหรับแยมเราว่างตลอด ทำไมเหรอ)“ถ้างั้นเรียนเสร็จเราขอคุยกับกลัฟหน่อยได้ไหม”(ได้ ๆ ได้เลยแยม)“ขอบคุณนะกลัฟ ถ้างั้นพรุ่งนี้เรียนเสร็จเราขอรบกวนคุยกับกลัฟหน่อยนะ”(ครับผม แล้วเจอกันนะแยมโรล)“อื้อ”ติ๊ด!“...” ฉันคิดมาดีแล้ว ดีพอสมควร ดีเท่าที่ฉันจะคิดและหาทางให้ตัวเองได้ในสถานการณ์นี้ ก็หวังว่าคนที่ฉันโทรหาจะช่วยฉันได้นะ ขอให้ช่วยได้เถอะก๊อก ๆ ๆฉันหันไปมองตามเสียงเคาะประตูก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออก“ทำอะไรอยู่”“เพิ่งคุยกับเพื่อนเสร็จค่ะ”“ผู้หญิงหรือผู้ชาย” เขาถามพร้อมกับเดินเข้ามาหา“ทำไม ถ้าเป็นผู้ชายแล้วจะทำไมไม่ทราบคะอคิน”“ฮึ ๆ ๆ ไม่ทำไมหรอกครับคุณหนู ก็แค่...”“แค่อะไร” อยู่ดี ๆ ก็ไม่ตอบแล้วก็ยิ้มมุมปากจากนั้นก็เดินผ่านฉันไปเลย“อ้าว! ยังไม่ตอบเลยนะพี่คิน แค่อะไร” ฉันเดินตามเ

“ออกไป อย่ามายุ่งกับพี่”“ไม่ออก อยากยุ่ง~ ทำไมล่ะ พี่คินรังเกียจจีน่ามากเลยเหรอ หรือว่า...กลัวคุณแม่จีน่าขัดขวาง”“ไม่ พี่ไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้น แต่อย่ามายุ่ง...พี่ไม่เอาใครนอกจากเมียพี่คนเดียว”“...อะไรนะคะ?”“ออกไป”“พี่คิน เมื่อกี้พี่คินพูดอะไร”“ออกไปจีน่า” จีน่าเริ่มขึ้นเสียงแต่ผมก็ยังย้ำคำเดิม“พี่คิน จีน่าถามว่าพี่คินพูดอะไร เมาเหรอ ไม่เอาใครนอกจากเมียพี่คนเดียวคืออะไร? อธิบายมาเดี๋ยวนี้!” น้ำเสียงยั่วยวนหายไปกลายเป็นโมโห โมโหในสภาพที่ตัวเองไม่น่าดูเลยสักนิด“ออกไปให้ห่างจากตัวพี่แล้วจัดการตัวเองให้เรียบร้อยจีน่า”“ไม่! พี่คินต้องอธิบายมาก่อน พูดอะไรออกมา! เมียพี่คนเดียวคืออะไร? พี่คินไม่มีแม้แต่แฟนแล้วจะมีเมียได้ยังไงหรือว่าแอบซุกใครไว้คะ! อธิบายมาเดี๋ยวนี้ไม่งั้นจีน่าไม่ยอม!”“...อ่าส์~”ผลัก!“โอ้ย! พี่คินทำอะไร!” จีน่าร้องโวยวายแต่ผมว่ามันเกินจริงไปหน่อยเพราะผมแค่ใช้หลังมือขวาเอื้อมไปดันไหล่ขวาของเธอเพื่อดันตัวเธอไปทางซ้ายจะได้ไปให้พ้นจากท่าทางหมิ่นเหม่นี้สักที ผมใช้หลังมือเพราะไม่อยากสัมผัสร่างกายเธอโดยตรงแต่แรงผู้ชายทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะรุนแรงแต่ก็ทำให้เธอล้มลงไปที่โซฟาไ

(แยมโรล...เราไม่รู้แล้วก็ไม่สนใจหรอกนะว่าความสัมพันธ์ของเธอกับผู้ชายคนนั้นความจริงมันเป็นยังไงกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ เรารู้แล้วว่าครอบครัวเขากับครอบครัวเธอ...เคยมีความสัมพันธ์ที่แตกหักกันยังไง)“กลัฟเล่าให้เราฟังเลยได้ไหม” ใช่ค่ะวันนั้นฉันไปขอร้องกลัฟให้ช่วยสืบหาความจริงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคุณพ่อฉันกับคุณพ่อเขา แล้วก็เรื่องคดีการฆ่าตัวตายของคุณพ่อเขาเผื่อว่ามันจะมีอะไรเชื่อมโยงถึงความแค้นของเขาไง พอกลัฟเกริ่นมาว่า เคยมีความสัมพันธ์ที่แตกหักกันยังไง แค่ประโยคนี้ก็ทำให้ใจฉันเต้นรัวและค่อนข้างมั่นใจแล้วล่ะว่าความแค้นของเขาต้องมาจากเรื่องในอดีตแน่แค่ยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร(อคิน ศิริดำรงกุล เขามาอยู่ในครอบครัวเธอได้ยังไงเธอตอบข้อมูลที่เธอรู้ให้เราฟังได้ไหมแยมโรล)“...” ฉันเงียบไปเพราะฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมกลัฟต้องถามก่อน(ก่อนจะบอกข้อมูลความจริงที่ได้มาเราอยากรู้ว่ามันจะตรงกับที่เธอเข้าใจแค่ไหน)“โอเค ก็...เขาเป็นลูกชายของเพื่อนสนิทคุณพ่อ คุณพ่อเขาล้มละลายแล้วก็...ฆ่าตัวตาย เขาไม่เหลือใครคุณพ่อกับคุณแม่ก็เลยรับเลี้ยงตั้งแต่นั้นมา ตั้งแต่เขาน่าจะสิบขวบนะ”(แค่นี้เหรอ?)“อื้ม เรารู้แค่

“แยมโรล ได้ยินไหมว่าพี่อยากหมั้นกับเรา”“จะหมั้นทำไม ก็เคยตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าเรียนจบค่อยแต่งงาน”“พี่รู้ แต่พี่อยากหมั้นไว้ก่อนไงแยมโรล อยากหมั้นกับเราให้เร็วที่สุดเลยรีบบอกแม่... / ทำไมต้องทำให้เครียด”“...อะไรนะ?”“ทำไมต้องทำให้เครียด!”“พี่ทำให้เราเครียดเหรอ แค่เพราะพี่อยากหมั้นกับเราไว้ก่อนมันทำให้เราเครียดขนาดนี้เลยเหรอแยมโรล?”“ใช่! ทำไมต้องทำให้เครียดด้วยอคิน! เคยคุยกันไปแล้วแล้วทำไมทำอะไรไม่ปรึกษา! รู้ไหมว่าแค่วันนี้ที่ตรวจเจอว่าท้องก็เครียดแทบบ้าตายแล้ว!!!”“เรา...”“...” ฉันมองเขาที่นิ่งไปเพราะเขาพูดออกมาได้แค่คำเดียวก็นิ่งไปเลยส่วนฉันก็กำลังหายใจรุนแรงด้วยความโกรธ และอีกความรู้สึกก็คือ...“เรา...”“ตกใจเหรอ ทางนี้ก็ตกใจเหมือนกันพี่คิน ทั้งตกใจทั้งเครียดเลย~” ฉันพูดจบน้ำตาก็ไหลออกมาในขณะที่เขาเอาแต่“...” เงียบ ทั้งเงียบทั้งหน้าซีดจนเห็นได้ชัด ซีดจนแทบไม่มีสี ใบหน้าเขามันซีดจนทำให้ฉันต้องเม้มปากให้แน่นที่สุดแล้วเชิดหน้าขึ้น“ไม่ต้องทำหน้าซีดขนาดนี้หรอก ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวไปเอาออกให้ถ้า...”หมับ!“ไม่มีทาง~ ไม่ให้เอาออก พี่ไม่ให้เอาลูกออก” เขาคว้าฉันไปกอดตั้งแต่ยังพูดไม่จบ