All Chapters of I am my Husband's Mistress : Chapter 11 - Chapter 20

AGNES LA TRINIDAD’S POVNanginginig ang aking mga kamay. Hinawakan ko nang mahigpit ang laylayan ng damit ni Luis. Hindi ako mapakali at puno ng pagkabalisa ang aking dibdib, habang ang aking mga mata ay mabilis na nagpapalipat-lipat sa bawat mukha ng mga taong dumadaan sa aming paligid. Natatakot ako na baka sa isang iglap ay lumitaw ang malamig at malupit na mga mata ni Henry na nakatitig na pala sa akin.Just thinking about him makes me tremble in fear.Mukhang napansin ni Luis iyon. Lumapit siya sa akin, inalis ang mga daliri ko mula sa pagkakahawak sa laylayan ng kanyang damit at marahang hinawakan ang buo kong kamay. He intertwined our hands at sapat na iyon para maglaho ang lahat ng kaba sa dibdib ko.Sa tabi ko naman, kumapit din si Mateo sa kabilang kamay ko."Mommy, mall po tayo! Bili tayo damit mo po!" masayang ani Mateo habang tumatalon-talon pa sa sobrang excitement.Napakatingin ako sa bata. His pure, untainted joy was so infectious that despite the heavy fear lingering i

CHAPTER 12AGNES LA TRINIDAD’S POVIsang malaking Labrador na nakatali sa leash ang nakaupo malapit sa entrance ng mall.Nang makita ko iyon, bigla akong natigilan. Ang mga yabag ko ay biglang naputol. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko habang nakatitig sa aso. Sa utak ko, biglang bumalik ang malalaking galit na mga Doberman at Rottweiler ni Henry. FLASHBACKNangangatog ang buo kong katawan habang nakatayo sa may garden. Maghapon akong pinaglaba ni Mama Anabelle, mula sa mabibigat na kurtina hanggang sa makakapal na kumot ng buong bahay. Sunog na sunog ang balat ko dahil sa init ng araw. Puno na rin ng kalyo ang kamay ko dahil ang gusto ni Mama ay handwash lahat. Nakaupo sa may duyan sa garden habang nagpapahinga. Mabuti na lang at malakas ang alpas ng hangin kaya nakakatulong ito ng kaunti para maibsan ang pagod ko.“Aba't talagang nakuha mo pang mag-inarte at tumambay diyan sa duyan?!” sigaw niya na halos magpataas ng balahibo ko. “Bakit ka nagpapahinga?! Ang dami-dami pang kai

AGNES LA TRINIDAD’S POVDalawang araw ang mabilis na lumipas.Nakaupo kami ngayon sa sofa sa tapat ng coffee table, sa malawak nilang sala. This time, I'm wearing a white flowy dress na inililipad ng malakas na hangin. Naglagay din ako ng kaunting make-up dahil masyado daw akong maputla sabi ni Cely, ang isa sa mga kasambahay dito.“Bakit mo ako ipinatawag?” tanong ko kay Luis na nakaupo sa gilid ko."I hired someone to investigate Grace and Henry's relationship," aniya habang dahan-dahang itinatabi ang tasang hawak niya sa may lamesa.May isang lalaking nakasuot ng purong itim na suit na nakatayo sa gilid niya. Seryosong seryoso at animong nakasasaksak ang mga titig. I can't help but feel intimidated by that man. Lalo na nang magtagpo ang mga mata namin ay tahasan niya akong inirapan."May balita na ang mga tauhan ko," dagdag ni Luis. May iniabot na isang envelope sa kanya ang lalake. Bago muling tumayo ng tuwid na tuwid sa gilid niya.“Are you ready?”Huminga ako nang malalim, pilit

AGNES LA TRINIDAD’S POVHinahayaan kong tangayin ng malakas na hangin ang aking buhok. Nakaupo kami ni Luis sa malawak at luntiang damuhan ng villa, sa ilalim ng napakalaking puno ng akasya na nagsisilbing kanlungan namin mula sa init ng araw. Ang bawat pagpaypay ng mga sanga nito sa itaas ay sumasabay sa malamig na hanging umiihip sa buong paligid, na para bang sinisikap patayin ang natitirang sigwa sa loob ng dibdib ko.Mas kalmado na ako ngayon kumpara kanina, pero ang matinding lungkot ay nananatiling nakalutang sa aking sistema, isang mabigat at nakalulunod na kadiliman na tila ayaw akong lubayan.Nakasandal ang ulo ko sa balikat ni Luis. Sa bawat paghinga niya, marahang nag-iiba ang lebel ng aking sandalan, nagpapaalala sa akin na hindi ako nag-iisa sa gitna ng pagguho ng mundo ko.Dahan-dahan niyang kinukuha ang aking kaliwang kamay. Sa pamamagitan ng kanyang malalaki at maiinit na daliri, maingat at masinsin niyang minamasahe ang aking palad, isang marahan at paulit-ulit na pag

AGNES LA TRINIDAD’s POVPagmulat ng mga mata ko, nakita ko si Luis na nakatayo pa rin sa pwesto niya. Ni hindi man lang siya lumingon sa direksyon ko. Ang mga mata niya ay nakatutok pa rin sa malayo, na para bang wala siyang pakialam kung nasaktan man ako.Napalunok ako sa pagkapahiya. May sakit na gumuhit sa dibdib ko pero pilit ko iyong itinago at muli akong tumayo habang hawak pa rin ang noo ko."Adjust your distance," malamig at walang kabuhay-buhay niyang utos. "Huwag mong ilalapit ang baril sa mukha mo kung ayaw mong masugatan kapag pumutok na 'yan."Sunod-sunod ang ipinagawa niya sa akin. Kasa, asinta, tirahin ang target, ikasa ulit. Paulit-ulit na para bang isang sundalo ang pinapractice niya."L-Luis... masakit na 'yung kamay ko," pakiusap ko habang nangangatal. Nahihirapan na rin akong huminga dahil sa kaba. "Pwedeng magpahinga muna kahit limang minuto lang? Hindi ko na talaga maikasa—""If you're in danger, is that what you're going to tell your enemy?" putol niya sa akin.