“โอ๊ยยยยยยย! ทำไมชีวิตของไอ้น่านน้ำคนนี้มันถึงได้รันทดบัดซบขนาดนี้วะ! ฟ้าไม่ยุติธรรม! สวรรค์กลั่นแกล้ง! โลกใบนี้มันช่างโหดร้ายกับรุกตัวพ่ออย่างกูเกินไปแล้ว!”เสียงโวยวายโอดครวญดังก้องไปตลอดทางเดินฟุตบาทริมถนนหน้ามหาวิทยาลัย ร่างโปร่งบางของน่านน้ำในชุดเสื้อเชิ้ตโอเวอร์ไซซ์ลายทางที่อุตส่าห์ตั้งใจแต่งมาหล่อเต็มพิกัด บัดนี้กำลังเดินเตะฝุ่นเตะก้อนหินริมทางอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก ไหล่ที่เคยตั้งตรงอย่างสง่าผ่าเผยลู่ตกลงจนดูคล้ายกับลูกหมาเปียกฝนที่เพิ่งโดนเจ้าของทิ้ง ใบหน้าหวานที่เคยมั่นใจนักมั่นใจหนาหงิกงอเป็นม้าหมากรุก ริมฝีปากบางขมุบขมิบบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุดหย่อนมาตั้งแต่ก้าวเท้าออกจากร้านคาเฟ่บิงซูภาพความฝันที่จะได้มีแฟนน้องปีหนึ่งหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มควงแขนเดินเล่นในมหาวิทยาลัย พังทลายแหลกละเอียดเป็นผุยผง ลอยหายไปกับสายลมพร้อมกับแผ่นหลังของน้องพาสเทล ที่ใส่เกียร์หมาสับขาวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปอย่างไม่คิดชีวิต ทิ้งไว้เพียงข้ออ้างระดับตำนานเรื่องปวดท้องกะทันหันและหมาที่บ้านป่วยหนัก หมาป่วยบ้าบออะไรกัน! เด็กปีหนึ่งอยู่หอพักในมหาวิทยาลัยเขาห้ามเลี้ยงสัตว์โว้ย! ข้ออ้างห่วยแตกแบบนี้เด็กอนุบาลยั
Última actualización : 2026-08-31
INICIAR SESIÓN
