#แมวของขุนเขา

เสียงบีตดนตรีจังหวะหนักหน่วงดังกระหึ่มออกมาจากลำโพงไร้สายตัวจิ๋วที่ตั้งอยู่บนขอบอ่างล้างหน้า คลอเคล้าไปกับเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของร่างโปร่งที่กำลังยืนโพสท่าอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ภายในห้องน้ำ

“น่านน้ำ” หรี่ดวงตาเรียวรีที่มักจะถูกคนรอบข้างค่อนขอดว่าหวานเกินชายลงเล็กน้อย เขายกมือขึ้นเสยกลุ่มผมที่เพิ่งผ่านการกัดสีและย้อมเป็นสีน้ำเงินเข้มประกายหม่น สีที่เขาเลือกเองกับมือเพราะเชื่อว่ามันคือสีแห่งความเยือกเย็น ดุดัน และทรงพลังแบบฉบับรุกตัวพ่อ ปลายนิ้วเรียวที่เปื้อนแว็กซ์จัดแต่งทรงผมค่อย ๆ จับปอยผมด้านหน้าให้ตกลงมาปรกหน้าผากอย่างจงใจ สร้างลุคแบดบอยที่ดูยุ่งเหยิงแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่ความจริงคือยืนเซตมาแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง

กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์ดังแนวสปอร์ตผสมกลิ่นวูดดี้ฉุน ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ น่านน้ำสูดกลิ่นความแมนเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะถอยหลังออกห่างจากกระจกครึ่งก้าวเพื่อสำรวจผลงานการแต่งตัวของตัวเองในค่ำคืนนี้

เสื้อเชิ้ตแขนยาวเนื้อลื่นสีดำสนิทถูกสวมทับบนเรือนร่างโปร่งบาง แต่สิ่งที่ทำให้ชุดธรรมดา ๆ นี้ไม่ธรรมดาก็คือกระดุมสามเม็ดบนที่ถูกปลดออกอย่างจงใจ สาบเสื้อที่แหวกกว้างเผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนที่ตัดกับสีเสื้ออย่างชัดเจน และบริเวณกึ่งกลางหน้าอกไล่ลามไปถึงไหปลาร้าด้านซ้าย ปรากฏรอยสักรูปปีกนกอินทรีขนาดใหญ่ที่ถูกสักด้วยหมึกสีดำและเทาอย่างประณีต เส้นสายของขนนกที่พลิ้วไหวดูมีมิติราวกับพร้อมจะสยายปีกโบยบิน

น่านน้ำยกยิ้มมุมปาก เผยให้เห็นลักยิ้มเล็ก ๆ ที่แก้มซ้ายซึ่งเจ้าตัวเกลียดแสนเกลียดเพราะมันทำให้หน้าดูเด็กลงไปอีกสิบปี เขายกนิ้วชี้และนิ้วกลางขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองก่อนจะชี้ไปที่เงาในกระจกราวกับกำลังส่งซิกให้คู่หูในจินตนาการ

“เพอร์เฟกต์คืนนี้แหละ มึงจะได้ออกล่าเหยื่ออย่างสมศักดิ์ศรีสักที ไอ้น่านน้ำ” เสียงทุ้มติดจะหวานเอ่ยชมตัวเองอย่างหลงใหล

ชายหนุ่มยืดอกขึ้น อวดรอยสักปีกนกอินทรีให้เด่นชัดยิ่งขึ้น สำหรับเขา รอยสักนี้ไม่ได้เป็นแค่ศิลปะบนเรือนร่าง แต่มันคือ สัญลักษณ์แห่งความเป็นผู้ล่า นกอินทรีคือจ้าวเวหา เป็นนักล่าที่ไม่เคยปรานีเหยื่อ และเขาน่านน้ำคนนี้ ก็คือจ้าวแห่งรัตติกาลที่จะออกล่าบรรดาสาวสวยและรับตัวน้อย ๆ ให้มาสยบอยู่แทบเท้า!

ถึงแม้ว่าสรีระร่างกายของเขาจะไม่ได้สูงใหญ่บึกบึนแบบพวกนายแบบนิตยสารสุขภาพ แต่เขาก็สูงตั้งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเซนติเมตร! บวกส้นรองเท้าบูตอีกสามเซนเป็นร้อยแปดสิบพอดีเป๊ะ กล้ามเนื้อที่หน้าท้องก็พอมีให้เห็นเป็นลอนจาง ๆ ถ้าแขม่วพุงและเปิดไฟสลัว ๆ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเครื่องยืนยันว่าสัญชาตญาณความเป็นรุกในสายเลือดของเขามันเข้มข้นแค่ไหน ใคร ๆ ก็บอกว่ายุคนี้รุกหน้าหวานกำลังมาแรง ใครจะชอบพวกกล้ามโตหน้าเถื่อน ๆ กันล่ะ มันต้องหล่อละมุนผสมความเซ็กซี่ร้าย ๆ แบบเขานี่แหละถึงจะเรียกว่าของแรร์ไอเทม!

“คืนนี้มึงคือเสือเว้ยไอ้น่าน เสือร้ายปีกนกอินทรี!” น่านน้ำพร่ำบอกตัวเองในกระจกอีกครั้งเพื่อเรียกความมั่นใจ กำหมัดชกอากาศไปหนึ่งที ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดลำโพงไร้สายและคว้าขวดน้ำหอมมาฉีดพรมที่ซอกคอและข้อมือเป็นครั้งสุดท้าย

เขาเปิดประตูห้องน้ำออกไป เผชิญกับลมเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศที่ถูกเปิดทิ้งไว้จนอุณหภูมิลดต่ำลงราวกับอยู่ขั้วโลก ความหนาวเย็นนั้นไม่ได้มาจากแอร์เพียงอย่างเดียว แต่มันแผ่ซ่านมาจากสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่กำลังยึดครองพื้นที่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่นต่างหาก

น่านน้ำเดินฮัมเพลงเตะฝุ่นออกมายังโซนพื้นที่ส่วนกลางของห้องพักขนาดสองห้องนอน คอนโดหรูแห่งนี้เป็นของ “ขุนเขา” รูมเมตกึ่งเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเฟรชชี่ปีหนึ่ง ด้วยความที่บ้านของน่านน้ำอยู่ต่างจังหวัดแถมยังสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกัน ขุนเขาที่รำคาญจะหาเพื่อนร่วมห้องคนใหม่เลยเสนอให้น่านน้ำมาหารค่าห้องอยู่ด้วยกัน ซึ่งน่านน้ำก็ตอบตกลงแทบจะในทันทีเพราะเห็นแก่ค่าเช่าที่ถูกแสนถูกเมื่อเทียบกับทำเลใจกลางเมือง

บรรยากาศในห้องนั่งเล่นมืดสลัว มีเพียงแสงสว่างวูบวาบจากหน้าจอทีวีขนาดห้าสิบห้านิ้วที่สาดส่องไปกระทบกับร่างของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาเบดสีเทาเข้ม

ขุนเขานั่งแยกขาออกกว้างในท่าทีที่ดูผ่อนคลายแต่กลับแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม แผ่นหลังกว้างพิงพนักโซฟา มือทั้งสองข้างจับจอยเกมแน่น นิ้วหัวแม่มือกดรัวปุ่มบังคับทิศทางอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางเสียงปืนและเสียงระเบิดตูมตามจากเกมแอ็กชันสยองขวัญที่ดังลั่นห้อง

รูปลักษณ์ของขุนเขานั้นเรียกได้ว่าเป็นขั้วตรงข้ามกับน่านน้ำอย่างสิ้นเชิง หากน่านน้ำคือสีสันอันฉูดฉาด ขุนเขาก็คือความมืดมิดที่ลึกสุดหยั่ง ชายหนุ่มเจ้าของห้องมีรูปร่างสูงใหญ่สมส่วน ส่วนสูงที่ทะลุร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรบวกกับช่วงไหล่กว้างผึ่งผายและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปทุกสัดส่วน ทำให้เขาดูเหมือนรูปสลักของนักรบโรมัน โครงหน้าคมสันกรามชัดเจนรับกับจมูกโด่งเป็นสันและคิ้วเข้มพาดเฉียง ดวงตาคมกริบสีนิลที่มักจะเรียบเฉยอยู่เสมอนั้นซ่อนอยู่ใต้เรือนผมสีดำสนิทที่ถูกปล่อยปรกหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก

แต่สิ่งที่ทำให้ขุนเขาดูอันตรายและเข้าถึงยากมากที่สุด ไม่ใช่แค่ใบหน้าที่หล่อเหลาปนเถื่อน แต่มันคือรอยสักสีดำสนิทที่พาดผ่านลำคอแกร่งฝั่งขวา ลวดลายของมันคล้ายกับเถาวัลย์หนามหรืออักขระโบราณบางอย่างที่เลื้อยพันจากหลังใบหู ทอดตัวยาวลงมาตามเส้นเลือดใหญ่ที่ลำคอ ก่อนจะหายลับเข้าไปใต้คอเสื้อยืดสีดำคอย้วยที่เจ้าตัวใส่อยู่เป็นประจำ

แม้ขุนเขาจะแต่งตัวเซอร์ ๆ ด้วยเสื้อยืดเก่า ๆ กับกางเกงวอร์มสีเทาย้วย ๆ นั่งเท้าเปล่าอยู่บนโซฟา แต่เขากลับแผ่รังสีอำมหิตบางอย่างออกมา บรรยากาศรอบตัวเขาเหมือนมีมวลความกดดันที่มองไม่เห็นลอยวนอยู่ แค่เขานั่งนิ่ง ๆ หายใจเข้าออกช้า ๆ ก็สามารถทำให้คนรอบข้างรู้สึกอึดอัดจนแทบจะหยุดหายใจตามไปด้วย ใครที่เพิ่งเคยเจอขุนเขาครั้งแรกมักจะเผลอก้าวถอยหลังหนีโดยสัญชาตญาณ เพราะกลัวว่าถ้าเผลอสบตานาน ๆ อาจจะโดนฆ่าหมกส้วมเอาได้ง่าย ๆ