All Chapters of จดหมายรักกลายเป็นกล่องสุ่ม ฉันถอยเขากลับคลั่ง: Chapter 1 - Chapter 10

ต้วนหมิงจิ้นเห็นฉันไม่พูดไม่จา จึงเดินเข้ามาง้อฉัน“เหมียนเหมียน อย่ามางอแง ถ้าฉันไม่ชอบเธอ แล้วจะเก็บจดหมายพวกนี้ไว้นานขนาดนี้ได้ยังไง?” เขาพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ ราวกับการทำให้ฉันอับอายเป็นความเมตตาอย่างหนึ่งฉันจึงหยิบจดหมายฉบับที่ 100 ออกมาจากกระเป๋าต้วนหมิงจิ้นเห็นซองจดหมาย ก็ยื่นมือมารับอย่างเฉื่อยชา“ในที่สุดก็ยอมเอามาให้ฉันแล้วเหรอ?” ฉันมองเขา แล้วจู่ๆ ก็ยิ้มออกมาจากนั้นก็ฉีกจดหมายออกเป็นสองแผ่นต่อหน้าทุกคน"ต้วนหมิงจิ้น นายไม่ต้องอ่านแล้วล่ะ""และฉันก็จะไม่เขียนให้อีกแล้วด้วย"......เศษกระดาษร่วงหล่นลงบนกางเกงสแล็กสีดำของต้วนหมิงจิ้นเขาก้มมองอยู่สองวินาที ก่อนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "จู้เหมียนเหมียน เธอทำอะไรของเธอน่ะ"บรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงเงียบลงชั่วขณะไม่นานก็มีคนหลุดหัวเราะคิกคักออกมา"อ้าว โกรธจริงขึ้นมาซะงั้น?""พี่ต้วน รีบง้อหน่อยเร็ว คนคลั่งรักกำลังจะใจสลายแล้วนะ” ต้วนหมิงจิ้นไม่ได้หัวเราะเขาก้มลงเก็บกระดาษจดหมายครึ่งแผ่นนั้นขึ้นมา แล้วหรี่ตาลง"ฉันถามเธออยู่นะ"เมื่อก่อนแค่เขาขึ้นเสียงกับฉันเล็กน้อย ฉันก็จะลนลานทันที ทั้งอธิบาย ทั้งขอโทษ

หลังจากกลับถึงอพาร์ตเมนต์ ฉันหยิบเอกสารสำคัญออกมาจากลิ้นชัก ยัดไว้ในช่องลึกสุดของกระเป๋า แล้วจองตั๋วรถไฟความเร็วสูงผ่านโทรศัพท์ คืนนี้เล่นเปียนโนจบลงเมื่อไหร่ ฉันจะไม่กลับมาอีกแล้วหนึ่งทุ่มตรง หอประชุมสำหรับงานฉลองโรงเรียนสว่างไสวไปด้วยแสงไฟทันทีที่ฉันลงจากรถ ลมหนาวก็พัดเข้ามาจากประตูด้านข้างของหอประชุม จนปลายนิ้วชาไปหมด ต้วนหมิงจิ้นยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงทางเข้าเมื่อเห็นฉัน เขาก็วางสายอย่างรวดเร็ว ก่อนเลื่อนสายตามาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของฉัน “ทำไมสีหน้าแย่ขนาดนี้?” เขาล้วงลูกอมเม็ดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้วยื่นมาตรงหน้าฉัน "อมไว้ก่อนสิ"กระดาษห่อลูกอมเป็นสีเหลืองเลมอน เป็นรสที่เมื่อก่อนฉันชอบกินที่สุด เมื่อก่อนเขามักจะบ่นว่าลูกอมนี้เปรี้ยว แต่ก็ยังเตรียมไว้ในรถกล่องหนึ่งเสมอฉันก้มมองลูกอมเม็ดนั้น แต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับ ต้วนหมิงจิ้นเหมือนจะเคยชินกับความเงียบของฉัน จึงถือโอกาสช่วยดึงผ้าคลุมไหล่ของฉันขึ้นมาอีกหน่อย“อย่าเปิดไหล่มากนัก หลังเวทีอากาศเย็น” ท่าทางของเขาช่างชำนาญเหลือเกิน ชำนาญจนฉันเกือบจะลืมไปว่า เมื่อคืนก็คือมือข้างนี้นี่แหละที่กดเปิดคลิปเพื่อข

ต้วนหมิงจิ้นเพิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง สวี่จือเหยานั่งพิงอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าซีดขาว"หมิงจิ้น ฉันทำให้นายตกใจหรือเปล่า?"ต้วนหมิงจิ้นก้มมองเธอ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงรีบให้คนไปตามหมอ แล้วถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่าไม่สบายตรงไหน แต่ในเวลานี้ สิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลับเป็นคำพูดสุดท้ายของฉันก่อนจากไป “ขอให้ต่อจากนี้ พวกเธอสองคนเหมาะสมกันแบบนี้ไปตลอดนะ” ไม่ได้เหมือนการพูดประชดประชัน แต่มันเหมือนการบอกลามากกว่าจู่ๆ ต้วนหมิงจิ้นก็ดึงแขนเสื้อของตัวเองกลับ สวี่จือเหยาชะงักไป"หมิงจิ้น?"เขาไม่ได้ตอบ แต่หันหลังผลักประตูเดินออกไปตรงทางเดินว่างเปล่าไร้ผู้คนทีมงานเดินเข้าเดินออกเก็บอุปกรณ์ พอเจอเขาก็รีบก้มหัวทักทายต้วนหมิงจิ้นยืนอยู่กับที่ สีหน้าค่อยๆ มืดมนลงทีละนิด"จู้เหมียนเหมียนล่ะ?"ทีมงานชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง"คุณจู้เดินออกไปเมื่อกี้แล้วครับ""ไปไหนแล้ว?"“ไม่ทราบครับ เธอลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กไปด้วย ดูเหมือนจะรีบมาก” กระเป๋าเดินทางใบเล็ก คำไม่กี่คำนี้เหมือนเข็มที่พุ่งแทงเข้าขมับของต้วนหมิงจิ้นอย่างไม่ทันตั้ง

ต้วนหมิงจิ้นตามหาจนมาถึงเมืองหนาน ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาวันนั้นฉันพึ่งจะเดินออกมาจากศูนย์พักฟื้น ในมือหิ้วยาที่ซื้อมาให้พี่ชายพอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเขายืนอยู่ข้างทางดูเหมือนเขาคงนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว ในตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝาด ตรงคางมีตอเคราเขียวๆ ขึ้นประปราย เสื้อสูทบนตัวยังคงเรียบร้อยเหมือนเดิม แต่คนทั้งคนกลับเหมือนถูกบางสิ่งสูบเอาเรี่ยวแรงไปจนหมด เมื่อเห็นฉัน ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "เหมียนเหมียน"ฉันหยุดก้าวเท้าเขาก้าวเท้าฉับๆ เดินเข้ามา ยื่นมือเหมือนจะรับถุงยาในมือฉันฉันเบี่ยงตัวหลบมือของต้วนหมิงจิ้นชะงักค้างอยู่กลางอากาศครู่หนึ่งต่อมา เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วพูดเสียงเบาว่า “ฉันมารับเธอกลับ” ฉันมองเขา“กลับไปไหน?” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย"เมืองเจียง"“ฉันให้คนต่อสัญญาเช่าอพาร์ตเมนต์ของเธอให้ใหม่แล้ว ส่วนวิดีโอตรงหอประชุมนั่นฉันก็จัดการแล้ว ไม่มีใครกล้าเอาไปแชร์ต่ออีก"เขาพูดออกมาอย่างรวดเร็ว ราวกับขอแค่สะสางเรื่องราวไปทีละเรื่องๆ ฉันก็ควรจะต้องยอมกลับไปกับเขา"ส่วนสวี่จือเหยาฉันสั่งให้ออกไปจากเมืองเจียงแล้ว""เรื่องกล่องสุ่ม ฉันจะให

วันที่ฉันเดินทางออกจากเมืองหนาน ต้วนหมิงจิ้นไม่ได้ปรากฏตัวได้ยินจากผู้ช่วยว่า เขาย้ายกลับเมืองเจียงไปแล้วตระกูลต้วนเกิดเรื่องขึ้นหลังจากสวี่จือเหยาถูกบริษัทยกเลิกสัญญา เธอเกิดความแค้นเคืองอยู่ในใจ จึงนำวิดีโองานครบรอบโรงเรียนและเรื่องราวทั้งหมดของกล่องสุ่มจดหมายไปโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต เดิมทีเธออยากจะปัดความรับผิดชอบให้ตัวเองสะอาดหมดจด โดยบอกว่าทุกอย่างได้รับการยินยอมตกลงจากต้วนหมิงจิ้นแต่ชาวเน็ตไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าเธอจะบริสุทธิ์จริงหรือไม่สิ่งที่พวกเขาเห็นมีเพียงการกลั่นแกล้งกันเป็นกลุ่มที่น่ารังเกียจอย่างถึงที่สุด ต้วนหมิงจิ้นถูกด่าจนติดเทรนด์คำค้นหา หุ้นตระกูลต้วนร่วงติดต่อกันสามวัน พาร์ทเนอร์ต่างเรียกร้องขอยกเลิกสัญญาพ่อของเขาโกรธจนต้องเข้าโรงพยาบาล ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ต้วนหมิงจิ้นประสบความล้มเหลวอย่างหนักถึงเพียงนี้ แต่ตอนที่ฉันได้ยินเรื่องพวกนี้ ฉันเพียงนั่งรอขึ้นเครื่องอยู่ที่สนามบิน พี่ชายถามฉันว่า “ไม่ดูสักหน่อยเหรอ?” ฉันส่ายหน้า “ไม่ล่ะ” ก่อนขึ้นเครื่อง ฉันได้รับอีเมลฉบับหนึ่งผู้ส่งคือต้วนหมิงจิ้นในน