Mag-log inทุกคนมองตามหลี่เจี๋ยซึ่งจูงมือถิงถิงเดินไกลออกไปด้วยสีหน้าท่าทางงุนงงสงสัย ทั้งยังตกใจเรื่องที่เข
หลังซีห่าวเดินออกไปด้วยความขุ่นเคืองที่ปิดบังเอาไว้อย่างแนบเนียน ภายในถ้ำก็เหลือเพียงถิงถิงกับหลี่เจี๋ยที่ยังคงยืนซ้อนกันอยู่ถิงถิงจ้องมองแผ่นหลังหลี่เจี๋ยนิ่ง ในใจคิดสับสนวุ่นวายถึงคำพูดและท่าทีเขาก่อนหน้านี้‘เขาคงทำไปเพียงเพื่อช่วยเธอให้รอดพ้นจากน้ำมืองูเจ้าเล่ห์นั่นแน่ ใช่เป็นแบบนั้นแหละ’ ถิงถิงคิด“หลี่เจี๋ย ขอบใจนายมากนะที่ช่วยกันซีห่าวออกไป” ถิงถิงเอ่ยขอบคุณเขาขณะที่หลี่เจี๋ยยังคงหันหลังให้เธอ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงหันกลับมาเผชิญหน้าถิงถิงอีกครั้ง“ฉันไม่ได้คิดแค่กันซีห่าวออกไป แต่ฉันตั้งใจอยู่ปรนนิบัติเธอในฐานะสามีสัตว์อย่างแท้จริง” หลี่เจี๋ยพูดด้วยสีหน้าท่าทางเรียบเฉย แต่ถิงถิงสังเกตเห็นใบหูแดงราวกับจะหยดเลือดออกมาได้ของเขา‘บ้าไปแล้วพยัคฆ์ขาวนี่อยากนอนกับหญิงอ้วนอัปลักษณ์อย่างเธองั้นเหรอ’ วันนี้ช่างมีเรื่องให้ประหลาดใจเยอะเสียจริง“หลี่เจี๋ยนายไม่ต้องฝืนใจหรอก การเป็นสามีสัตว์ที่ดีแค่คอยดูแลเอาใจใส่ปกป้องฉันก็พอ เรื่องทางกายไม่ควรบังคับฝืนใจกัน” ถิงถิงเอ่ยตามตรง&lsquo
ซีห่าวนิ่งไปชั่วครู่ ถิงถิงคิดว่าเขาคงไตร่ตรองดูแล้วถึงความไม่คุ้มค่าที่ต้องเสียสละตัวเองเพื่อทำร้ายเธอ“ถิงถิง หากเธออยากได้ตัวฉันจริงฉันยินยอมจากไปโดยไม่ต้องปลดพันธสัญญาคู่ครองก็ได้” ซีห่าวพูดหน้าตาเฉย‘ไอ้งูตัวนี้ป่วยหรือไงเนี่ย รึพลังชำระล้างของเธอลบล้างสติปัญญาของเขาไปด้วย’ ถิงถิงคิดอย่างไม่อยากจะเชื่อ“ฉัน ไม่ อยาก ได้ ตัวนาย!!” ถิงถิงพูดย้ำช้าๆชัดๆอีกครั้ง“เมื่อก่อนเป็นเรื่องในอดีตทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้ว นับจากนี้ไปฉันจะมีสัมพันธ์กับสามีสัตว์ที่อยู่เคียงกันตราบจนวันตายเท่านั้น” ถิงถิงเอ่ยสีหน้าจริงจัง‘แม้นโลกก่อนของเธอหญิงชายคบหามีอะไรกันตามความพึงพอใจ ไม่สนว่าท้ายที่สุดแล้วต้องแต่งงานกันหรือไม่ แต่สำหรับเธอยังคงยึดถือในเรื่องนี้จึงไม่เคยเปลืองตัวลึกซึ้งกับชายใด’‘แค่มีสามีทีเดียวพร้อมกันหลายคนในโลกสัตว์วิเศษนี่ก็ทำให้เธอเปิดหูเปิดตา ทำใจไม่ได้ไปพักหนึ่งแล้ว’‘เรื่องจะให้เธอนอนกับคนที่ไม่ได้รักกันเพื่อความสุขชั่วครั้งชั่วคราวเธอไม่เอาด้วยหรอก’ ถ
ถิงถิงเดินกลับถ้ำอย่างสบายอารมณ์ ดีใจที่สามารถรักษาบาดแผลซีห่าวให้หายขาดได้“เฮ้อ อยากอาบน้ำแช่ตัวจัง” ถิงถิงเดินเข้ามาในถ้ำ รู้สึกเหนียวตัวอยากแช่น้ำพุวิเศษเพื่อฟื้นฟูร่างกายให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นเสียหน่อย“ถิงถิง อยากอาบน้ำงั้นเหรอให้ฉันพาเธอไปริมธารน้ำไหม” ซีห่าวโพล่งขึ้นมาทำเอาถิงถิงถึงกับสะดุ้ง“เดี๋ยวนะ นายตามฉันเข้ามาทำไมเนี่ย” ถิงถิงตกใจไม่คิดว่าซีห่าวจะเดินตามเธอเข้ามาในถ้ำด้วย ครู่หนึ่งเธอจึงเห็นหลี่เจี๋ยเดินตามเข้ามาอีกคน“ตอนนี้เธอรักษาฉันหายดีแล้ว ฉันต้องตอบแทนคอยอยู่ดูแลเธอยังไงล่ะ”“ไม่จำเป็นหรอก ฉันรักษานายเพื่อชดใช้ความผิดตัวเอง นายไม่ได้ติดค้างอะไรฉัน” ถิงถิงปฏิเสธกลับไป“แต่ฉันรับปากทำตามเงื่อนไขครึ่งปีแล้ว ควรทำหน้าที่สามีสัตว์ให้ดีไม่ใช่เหรอ” ซีห่าวพูดพร้อมเดินเข้ามาใกล้ถิงถิง ซึ่งถอยหลังห่างออกไปโดยอัตโนมัติ“นายทำหน้าที่สามีสัตว์เหมือนที่หลิวหยางทำก็พอ นำเนื้อมาให้คอยดูแลอยู่ภายนอกไม่ต้องเข้ามาคลุกคลีใกล้ชิดฉันหรอก”
ถิงถิงยังคงอึ้งอยู่กับรูปลักษณ์ตัวเอง หูกับหางจิ้งจอกตกลู่ลงทันที เมิ่งสือที่มองดูลูกสาวอยู่จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ถิงถิงเป็นอะไรไปลูก ไม่ดีใจงั้นหรือที่ตอนนี้ลูกมีหางแล้วอีกทั้งยังมีถึงสามหางเลยนะ ที่สำคัญขนฟูน่ารักของลูกยังงดงามมากด้วย”“แต่พ่อคะ หนูกลมมากเลยล่ะ เหมือนลูกบอลไฟเลยค่ะ” ถิงถิงหันมาเอ่ยกับบิดาใบหน้าจิ้งจอกเศร้าสลดหลีเจี๋ยกับซีห่าวที่ตอนแรกมัวแต่ตกตะลึงกับขนฟูสวยและหางจิ้งจอกสามหางของถิงถิง ไม่ได้คิดอะไรมาก พอได้ยินเธอกล่าวออกมาเช่นนั้นแล้วคิดตามก็อดกลั้นยิ้มไม่ได้แม้นแต่หลี่เจี๋ยที่เย็นชาเฉยเมยยังมุมปากกระตุกจนต้องรีบเม้มมันกลับไป รักษาท่าทีสงบนิ่งเอาไว้เต็มที่“หลานอ้วนกลมแล้วอย่างไรกัน ลุงว่าน่ารักดีออก ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหลานมีสามหางเลยนะ สามหางแสดงถึงพลังวิญญาณที่สูงส่งเหนือชั้นกว่ามนุษย์สัตว์เพศผู้มากมายในเผ่าเสียอีก”หมอผีกู่เอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวหลานสาว เมิ่งสือพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วยเต็มที่“นั่นสิ ถิงถิงของพ่อเป็นจิ้งจอกแดงเพลิงซึ่งงดงามมากที่สุดเลยล่ะ” เม
“ถิงถิง รู้สึกอย่างไรบ้างลูก เจ็บปวดไม่สบายตรงไหนอีกหรือเปล่า” เมิ่งสือถามพร้อมยื่นมือไปลูบศีรษะถิงถิงเบาๆ“หนูไม่เป็นไรค่ะพ่อ ตอนนี้ร่างกายแข็งแรงพลังล้นเหลือเลยล่ะ” ถิงถิงตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส“ดีๆๆในเมื่อถิงเอ๋อฟื้นกำลังมาแล้ว เช่นนั้นนังหนูเจ้าช่วยเปลี่ยนร่างสัตว์ให้ลุงดูหน่อยได้ไหมเล่า” หมอผีกู่ร้องขอหลานรักเมิ่งสือตกใจไม่แพ้หลี่เจี๋ยกับซีห่าว ซึ่งพวกเขาต่างรู้ดีว่าเยว่ถิงถิงเกลียดร่างสัตว์ที่เป็นจิ้งจอกพิการหางกุดของเธอที่สุด ตัวเธอไม่ได้กลายร่างให้ใครเห็นมานานหลายปีแล้วนานจนเมิ่งสือลืมไปเลยว่ารูปร่างสัตว์ของบุตรสาวเป็นเช่นไร เท่าที่จำได้ถิงถิงก่อนหน้านี้เป็นจิ้งจอกสีแดงหม่นๆไร้หาง เป็นที่ขบขันของชาวเผ่าที่พบเห็นแต่เขากับภรรยาไม่เคยนึกรังเกียจทั้งยังมองว่าบุตรสาวยังคงเป็นจิ้งจอกน้อยที่สวยงามน่ารักน่าเอ็นดูเสมอ“อาหลางนายจะฝืนใจถิงถิงทำไมกัน” เมิ่งสือหันไปกล่าวกับญาติผู้พี่“เรื่องนี้มันจำเป็นนะอาสือ”หมอผีกู่เอ่ยเสียงเรียบสีหน้าท่าทางจริงจัง เมิ่งสือถอนหายใจยาวอ
ทุกคนมานั่งล้อมวงพูดคุยกันในขณะที่ถิงถิงนอนพักผ่อนหลังดูดซับพลังจากคริสตัลวิญญาณสีแดงจนหมด“ซีห่าว ตอนนี้ถิงถิงชดใช้การกระทำของตัวเองรักษาบาดแผลนายจนหายดีแล้ว หวังว่านายคงไม่เคียดแค้นลูกสาวฉันมากเหมือนก่อนหน้านี้อีกนะ”เมิ่งสือเอ่ยกับซีห่าวที่หันไปมองถิงถิงแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาตอบเขา“ผมไม่ได้คิดแค้นเคืองเธอแล้วครับ หัวหน้าเผ่าวางใจได้”ซีห่าวตอบตามตรง เมื่อเขาเห็นความมุ่งมั่นในการรักษาของถิงถิงขณะที่ต้องฝืนทนรับความเจ็บปวดจากเปลวไฟต้องสาปเมื่อครู่ ความโกรธแค้นชิงชังในตัวเธอก็สิ้นสลายลงไปพร้อมกับเปลวไฟที่ดับมอดลงนั่นแล้ว“ดีที่นายไม่เกลียดเธอ เพราะดูเหมือนพลังชำระล้างของถิงถิงจะทำให้นายเลื่อนระดับพลังวิญญาณเป็นขั้นที่ห้าแล้วด้วย”หลี่เจี๋ยพูดขึ้นมา สองผู้อาวุโสที่มัวแต่ห่วงถิงถิงจึงเพิ่งสังเกตเห็นกระแสพลังวิญญาณของซีห่าวที่เลื่อนชั้นมาเป็นระดับห้า“แน่นอนฉันไม่โกรธแค้นเธอแล้วจริงๆ ตามที่ให้คำมั่นสัญญาต่อเทพสัตว์ก่อนหน้านี้ ในเมื่อเยว่ถิงถิงรักษาบาดแผลฉันได้ นับจากนี้ไปฉันไม่มีทางทำร้ายเธอเด็







