บทที่ 10 : แขกที่ไม่ได้รับเชิญแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านช่องว่างของมู่ลี่ ทาบทับลงบนเตียงกว้างที่ยับย่นและเต็มไปด้วยร่องรอยของสมรภูมิสวาทอันดุเดือดเมื่อคืนที่ผ่านมาความรู้สึกแรกที่ปลุกให้ พรีมมี่ รู้สึกตัวตื่น คือความหนักอึ้งบริเวณช่วงเอวและลมหายใจอุ่นจัดที่รินรดอยู่ตรงซอกคอ หญิงสาวขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นอย่างเชื่องช้า ความปวดเมื่อยแล่นริ้วไปทั่วทั้งตัวราวกับกระดูกทุกชิ้นถูกถอดออกแล้วประกอบเข้าไปใหม่ โดยเฉพาะจุดกึ่งกลางกายที่ยังคงหลงเหลือความเจ็บแปลบผสมกับความวาบหวามทุกครั้งที่ขยับตัวเมื่อสายตาเริ่มปรับโฟกัสได้ ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือแผงอกกำยำเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยข่วนริ้วแดงๆ ซึ่งเป็นผลงานจากเล็บของเธอเอง พรีมมี่ช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของคนที่กำลังหลับสนิทปกรณ์ ในยามหลับใหลดูไร้พิษสงและสงบนิ่ง ต่างจากมัจจุราชร้ายที่เพิ่งรังแกเธออย่างป่าเถื่อนเมื่อคืนลิบลับ ท่อนแขนแกร่งของเขากอดรัดเอวเธอไว้แน่นหนาราวกับคีมเหล็ก ขาข้างหนึ่งยังก่ายเกยทับเรียวขาของเธอเอาไว้ เป็นท่านอนที่แสดงออกถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบพรีมมี่ลอบถอนหายใจยาว ความโกรธเกลียดที่เคยมีถู
آخر تحديث : 2026-08-17
