All Chapters of เมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา: Chapter 31 - Chapter 40

ซ่งลี่ถิงใช้เวลาซื้อข้าวของด้วยความรวดเร็ว ก่อนที่จะสั่งการให้ไผ่อิงแจ้งองครักษ์ของนางให้กลับไปนำเอารถม้าที่จวนในไร่ชามายังจวนอ๋องแห่งนี้เพื่อเตรียมขนข้าวของหญิงสาวก้าวลงจากรถม้าเดินเข้าประตูจวนก็ได้พบกับผู้เป็นสามีและสตรีผู้หนึ่งกำลังจะเดินสวนออกมา หญิงสาวเพียงยอบกายคารวะชายหนุ่มตามศักดิ์ พร้อมเอ่ยทักทายเล็กน้อยโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา"คารวะท่านอ๋องเจ้าค่ะ""เอ๊ะ! นางคือพระชายาของท่านพี่ห่าวหรานหรือเจ้าคะ""ถูกต้อง""อ๋อ ที่แท้ก็พระชายาเร่งด่วนของท่านนี่เอง" หมิงเล่อเซียนเอ่ยหยอกเย้าไปตามนิสัย แต่นั่นทำให้ซ่งลี่ถิงถึงกับหน้าม้านก่อนจะก้มหน้าตอบหญิงสาว"เล่อเซียน!" อู่ห่าวหรานเอ่ยปรามหญิงสาวด้วยใบหน้ามืดครึ้ม เขามิชอบให้ผู้ใดมาเอ่ยหยอกล้อเขาในเรื่องนี้เพราะจริง ๆ แล้วเขาเต็มใจที่จะทำเช่นนั้นเอง แต่ยังไม่ทันได้หันไปเอ่ยกับผู้เป็นภรรยา หญิงสาวก็ชิงเอ่ยขอตัวออกมาเสียก่อน"เจ้าค่ะ หากไม่มีสิ่งใดแล้วข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ""ถิงถิง พี่อาจมิได้กลับจวนสักสามสี่วัน เช่นไรจวนอ๋องแห่งนี้ต้องรบกวนเจ้าแล้ว""หามิได้เจ้าค่ะ คนขอ

เหตุการณ์ใบชาราคาตกต่ำเกิดขึ้นเกือบจะพร้อม ๆ กันกับเหตุการณ์ปล้นขบวนสินค้าของแคว้นหนานเป่ยที่ถูกส่งผ่านมาถึงเขตชายแดน ซ่งลี่ถิงคิดว่าสถานการณ์เช่นนี้ย่อมมิใช่สถานการณ์โดยปกติเป็นแน่ เรื่องนี้ย่อมต้องมีผู้บงการอยู่เบื้องหลังหญิงสาวส่งคนของนางออกไปสืบหาว่าผู้ใดเป็นคนที่เข้ามากว้านซื้อใบชาทั้งหมดในเขตนี้ คนผู้นั้นย่อมต้องมีส่วนรู้เห็นในเรื่องนี้ไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอนหลังจากที่ใช้เวลาเพียงสองวัน คนของนางก็เข้ามารายงานว่าใบชาในเขตเจียงหนานทั้งหมดถูกกว้านซื้อไปจนหมดแล้วในราคาที่แสนถูก จะมีก็เพียงแต่ใบชาของไร่ชาลี่ถิงของนางเท่านั้นที่ยังคงมีสินค้าอยู่ ทำให้เหล่าบรรดาพ่อค้าใบชาต่างคาดการณ์ว่าเรื่องราวในครั้งนี้เป็นฝีมือของนาง เพื่อที่จะได้จำหน่ายใบชาในราคาที่สูงแต่เพียงผู้เดียว ข่าวลือต่างแพร่สะพัดออกไปว่าหนานหวางเฟยต้องการควบคุมตลาดใบชาไว้ในกำมือแต่เพียงผู้เดียว ทำให้หลังจากที่ใบชาเหล่านั้นถูกกว้านซื้อ เพียงแค่ไม่กี่วัน ราคาใบชาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเรื่องนี้ทำให้ซ่งลี่ถิงรู้สึกมีโทสะอย่างยิ่ง แน่นอนว่าการกระทำในครั้งนี้จุดประสงค์หลักก็เพื่อโจมตีนางและพระสวามีอย่างไม่ต้อง

วันต่อมาเป็นเพราะเมื่อคืนนี้หญิงสาวนอนไม่ค่อยหลับ เช้านี้จึงดูไม่ค่อยสดชื่นเท่าใดนัก ก่อนจะได้รับรายงานจากสาวใช้ว่าคนผู้นั้นมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งนี้แล้ว ห้องอาหารของซ่งลี่ถิงถูกจองไว้เป็นห้องที่ติดกันกับห้องของคนผู้นั้น และในขณะที่นางกำลังเฝ้ารอการมาถึงของคนกลุ่มนั้น ก็ต้องรู้สึกแปลกใจเมื่อห้องข้าง ๆ ที่นางคาดหวังว่าจะได้ยินอะไรดี ๆ อยู่ ๆ ก็พลันเงียบเสียงลง ไม่มีแม้แต่เสียงสนทนากันในขณะที่นางรอฟังความเคลื่อนไหวอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเสี่ยวเอ้อร์ดังอยู่หน้าห้อง"เรียนท่านลูกค้าห้องนี้ พอดีว่าคุณชายห้องข้าง ๆ ต้องการที่จะสนทนากับท่านขอรับ"ซ่งลี่ถิงส่งสัญญาณให้สาวใช้ของนางออกไปดู ก่อนอีกฝ่ายจะเข้ามารายงานว่าห้องด้านข้างต้องการที่จะสนทนากับนางนั้นเป็นเรื่องจริง ซ่งลี่ถิงสวมหมวกคลุมปิดบังใบหน้า ก่อนจะก้าวนำสาวใช้และองครักษ์ไปหยุดยืนอยู่บริเวณหน้าห้องดังกล่าวเพียงไม่นานห้องนั้นก็ถูกเปิดออก โดยที่มีนางเดินนำเข้าไปตามด้วยสาวใช้คนสนิทและองครักษ์อีกสามคน เมื่อเดินเข้ามาถึงก็ต้องแปลกใจเมื่อพบกับชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งที่กำลังนั่งจิบชาอย่างสบายใจ ค

หลังจากที่ผ่านพ้นค่ำคืนนั้นไปโดยที่ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่าการนอนกอดกันบนเตียง แม้ภายในใจของซ่งลี่ถิงจะรู้สึกอดเสียดายไม่ได้ก็ตามหลังจากนั้นไม่นานซ่งลี่ถิงก็ได้ทำการก่อตั้งสมาคมการค้าใบชาแห่งเจียงหนานขึ้น โดยตอนแรกมีเพียงพ่อค้าและเจ้าของไร่ชาเพียงไม่กี่แห่งที่เข้าร่วมเป็นสมาชิก ก่อนที่จะค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้นโดยสมาคมแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นก็เพื่อให้ราคาใบชาอยู่ในราคาที่ยุติธรรมทั้งยังไม่ถูกเอาเปรียบจากเหล่าพ่อค้าหน้าเลือดหรือผู้ไม่ประสงค์ดีโดยที่ตั้งสมาคมนั้นอยู่ในเมืองเจียงหนาน และไม่ไกลจากจวนอ๋องมากนัก สมาคมการค้าใบชาแห่งนี้ยังเปิดให้ผู้ที่สนใจต้องการที่จะปลูกชาสามารถเข้ามาเพื่อขอความรู้เกี่ยวกับการปลูกใบชาได้อีกด้วย ซึ่งซ่งลี่ถิงได้ทำการจัดหาผู้ดูแลและผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับใบชาให้ประจำอยู่ที่สมาคม ผู้สนใจสามารถเข้ามาสอบถามได้ทุกวันการก่อตั้งสมาคมการค้าใบชาในครั้งนี้ ยิ่งส่งผลให้ชื่อเสียงของใบชาในไร่ชาลี่ถิงของนางเลื่องลือออกไปไกล เนื่องจากที่ไร่ชาลี่ถิงล้วนมีแต่ชาคุณภาพสูงพร้อมกับยินดีแบ่งปันความรู้ที่มีให้กับผู้ที่สนใจโดยไม่หวงความรู้ ชื่อเสียงของนางเองที่แต่เด

หลังจากที่ผ่านค่ำคืนอันดุเดือดมาไม่กี่วัน ก็มีราชโองการจากวังหลวงเพื่อให้หนานอ๋องและพระชายาเข้าร่วมเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ที่ใกล้จะถึงนี้ หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นหนานอ๋องก็ถูกสั่งห้ามเข้าใกล้เรือนของผู้เป็นภรรยา ทั้งหญิงสาวยังมิยอมแม้กระทั่งร่วมโต๊ะกับชายหนุ่ม ทำเอาอู่ห่าวหรานถึงกับกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก แต่เมื่อราชโองการมาถึง แววตาที่หม่นหมองก็พลันเจิดจ้าขึ้นทันตา หญิงสาวแต่งกายงดงามออกมารับราชโองการ ก่อนที่ชายหนุ่มจะพยายามเข้าไปพูดคุยกับนางราวกับไม่เคยมีเหตุการณ์อันใดเกิดขึ้น "ถิงถิง ต้องเดินทางเข้าเมืองหลวงพร้อมสามี เดี๋ยวพวกเจ้าช่วยเก็บข้าวของของพระชายาให้แล้วเสร็จ วันพรุ่งพวกเราจะออกเดินทาง""เพคะ ท่านอ๋อง""ถิงถิง หิวหรือไม่ สามีให้คนออกไปซื้อเป็ดย่างหนังกรอบของโปรดเจ้า" ซ่งลี่ถิงมีสีหน้านิ่งเงียบจนชายหนุ่มรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ ก่อนจะเอ่ยตอบเขาอย่างอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา"หม่อมฉันอิ่มแล้วเพคะ เชิญท่านอ๋องเถิดเพคะ หม่อมฉันต้องขอตัวก่อน" อู่ห่าวหรานได้แต่มองตามร่างของภรรยาที่เดินห่างออกไปจนลับตา เขาเองไม่